Παναγιώτατε,
Στρατηγέ,
Κυρίες και Κύριοι,
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία και για τη δυνατότητα που μου δίνετε να υπογραμμίσω με την παρουσία μου εδώ τον σεβασμό της Ελληνικής Πολιτείας στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Είναι πραγματική τιμή για μένα να απευθύνομαι στο Γ΄ Σώμα Στρατού που είχε καθοριστική συμβολή στους αγώνες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας το 1912 καθώς και στο έπος του 1940.
Εσείς που υπηρετείτε σήμερα σ΄ αυτό το σώμα έχετε μια βαριά κληρονομιά και ένα μεγάλο χρέος: Να συνεχίσετε την ηρωϊκή παράδοση εκείνων που αγωνίστηκαν για την πατρίδα, για την ελευθερία, για αξίες και ιδανικά.
Ο διπλός εορτασμός των επετείων του 1912 και του 1940 είναι μια ευκαιρία να τιμήσουμε τους πρωταγωνιστές αυτών των αγώνων αλλά κυρίως για να αντλήσουμε διδάγματα από το παράδειγμά τους, που εξακολουθεί να εμπνέει και να συγκινεί.
Ο ελληνικός λαός έχει κάθε λόγο να είναι περήφανος για την ιστορία του. Όχι μόνο μία φορά, αλλά πολλές, ολόκληρος ο κόσμος συγκλονίστηκε από το πάθος του ελληνικού λαού σε μάχες σκληρές και άνισες. Σε μάχες που κανείς δεν πίστευε ότι μπορεί να κερδηθούν παρά μόνο κάποιοι παράταιροι της εποχής, που τόλμησαν να το δοκιμάσουν αγνοώντας συσχετισμούς και ισορροπίες, κάνοντας δύναμη την αδυναμία τους.
Έχω την βαθιά πεποίθηση ότι τέτοιου είδους επέτειοι έχουν σημασία όχι για τον τελετουργικό τους χαρακτήρα αλλά ως αφορμές για περίσκεψη και αναβίωση του ουσιαστικού μηνύματός τους.
Η γνώση της ιστορίας είναι αναγκαία συνθήκη για τη συλλογική αυτογνωσία και για τον προσανατολισμό της κοινωνίας. Τέτοιες μέρες η σκέψη μου πηγαίνει πάντα στη νέα γενιά που θα ζήσει σε ένα εξαιρετικά σύνθετο περιβάλλον, που θα αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες, διαφορετικές από εκείνες που αντιμετώπισαν οι προηγούμενες γενιές: Την άγρια ανταγωνιστικότητα στην αγορά εργασίας, το πρόβλημα της ανεργίας και του μέλλοντος του κράτους πρόνοιας. Η νέα γενιά καλείται να ζήσει σε ένα διεθνές περιβάλλον έντονου ατομισμού και αποθέωσης των υλικών αξιών.
Είμαι της άποψης ότι η προσπάθεια προσωπικής ολοκλήρωσης θα είναι πάντα ατελής εάν δεν περνά μέσα από υπερατομικές επιδιώξεις, εάν δεν στρέφεται σε αξίες και ιδανικά που ξεπερνούν το μικρόκοσμο του καθενός και αναφέρονται σε έναν καλύτερο κόσμο για όλους, για τους δικούς μας και για τους άλλους.
Επιτρέψτε μου με αυτές τις σκέψεις να σας ευχαριστήσω για τη φιλοξενία και να σας ευχηθώ υγεία και προσωπική ευτυχία.-
