Θέλω να σας βεβαιώσω, κύριε Δήμαρχε, ότι εκεί που βρίσκει κανείς πραγματικά μεγάλη ευχαρίστηση είναι στα μικρά μέρη, αν υποτεθεί ότι είναι μικρό μέρος το Μεγανήσι, που το όνομά του το αντίθετο δείχνει.
Θέλω να σας βεβαιώσω ότι οι πιο ευχάριστες στιγμές της Προεδρίας μου είναι όταν επισκέπτομαι τόσο όμορφα μέρη σαν το δικό σας, του οποίου η ομορφιά δεν είναι μόνον η φυσική, αλλά θα μου επιτρέψετε και να μην το θεωρήσετε αυτό ότι είναι ένα κοπλιμέντο το οποίο θέλω να σας κάνω, μαζί με την ομορφιά του τόπου όταν συναντά κανείς και την ομορφιά των ανθρώπων. Και η ομορφιά των ανθρώπων είναι πιο σημαντική από την ομορφιά των τόπων, γιατί εκφράζει τα αισθήματά τους και οι πιο ευχάριστες στιγμές, όπως έλεγα, είναι αυτές όταν συναντά κανείς τόσο ευγενικούς ανθρώπους.
Το Προεδρικό Μέγαρο επισκέπτονται πολλά σχολεία και τα ξεναγούμε στις διάφορες αίθουσες και τους λέμε την ιστορία του Μεγάρου. Και έπειτα πιάνω κουβέντα με τους μαθητές. Με ερωτούν λοιπόν, «ποια είναι η πιο ευχάριστη στιγμή της Προεδρίας σας, κύριε Πρόεδρε;» Τα παιδιά προσπαθούν να μάθουν κάτι περισσότερο από τους μεγάλους. Και δεν διστάζω ποτέ να τους λέω όταν επισκέπτομαι τα μέρη τα ωραία της Ελλάδος και συναντώ τους ακόμη ωραιότερους ανθρώπους. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Και αυτό ισχύει όχι μόνο για μένα, ισχύει για κάθε άνθρωπο που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην υπηρέτηση του τόπου του να συναντά τους καλούς ανθρώπους, να συναντά τους συνανθρώπους του. Γιατί στη ζωή τι είναι το σημαντικότερο; Είναι οι υλικές ανέσεις, είναι ο πλούτος, η εξουσία ή είναι οι ανθρώπινες σχέσεις; Εγώ πιστεύω απολύτως και είμαι βέβαιος ότι και εσείς το πιστεύετε γιατί το κατανοείτε όλοι και είναι μέσα στη φύση των ανθρώπων να ευχαριστούνται από αυτές τις σχέσεις, ότι είναι ακριβώς η ανθρώπινη επαφή.
Και αν είχαμε τον χρόνο να καθήσουμε να κουβεντιάσουμε, να πει ο καθένας τα δικά του, όπως πάντοτε συμβαίνει σε μια συντροφιά και σε μια παρέα, χωρίς να ασχολούμεθα όλο με τα μεγάλα θέματα, τα οποία λίγο ή πολύ και εσείς τα έχετε. Ζητάτε το λιμάνι να βελτιωθεί ή ζητάτε ο,τιδήποτε άλλο έχετε ανάγκη, αλλά εκτός από αυτά υπάρχουν και οι ανθρώπινες σχέσεις, καθαρώς θέματα που δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες του τόπου, αλλά με τις ανάγκες τις ψυχικές των ανθρώπων.
Σήμερα, λοιπόν, αυτή η επίσκεψη στη Λευκάδα και μέσα στη Λευκάδα είναι και το Μεγανήσι, μου έδωσε όλες αυτές τις μεγάλες ευχαριστήσεις και την εξαιρετική χαρά να πλησιάσω τον κόσμο στο πανηγύρι της Φανερωμένης. Ήταν χιλιάδες άνθρωποι. Δεν ξέρω εάν είσασταν εκεί Αιδεσιμώτατε, είδατε πόσοι χιλιάδες άνθρωποι υπήρχαν με τη θέρμη στην ψυχή να έρθουν να προσκυνήσουν τη χάρη της Μεγαλόχαρης, να έρθουν να συνδιασκεδάσουν, γιατί διασκέδαση είναι και το πανηγύρι που επακολουθεί, μαζί με όλους τους συμπολίτες σας και άνθρωποι από όλη την Ελλάδα.
Γι’αυτό θέλω να σας βεβαιώσω ότι η σημερινή επίσκεψή μου δεν είναι καμία χάρη που έκανα στο Μεγανήσι. Είναι αντιθέτως το Μεγανήσι που μου κάνει μεγάλη χάρη με την πρόσκλησή του και με τον τρόπο της υποδοχής του. Γι’αυτό δεν έχω παρά μόνο να ευχηθώ, σε απάντηση των ευγενικών σας λόγων, κύριε Δήμαρχε, να είσαστε πάντα όλοι καλά. Θα μου πείτε ότι αυτές οι ευχές δεν πιάνουν πάντοτε, γιατί οι ανθρώπινες ευχές – μακάρι να έπιαναν – τις περισσότερες φορές δεν πιάνουν. Και όμως είναι ανάγκη μέσα από την ψυχή του ανθρώπου να ευχηθεί, όπως είναι ανάγκη από την ψυχή του ανθρώπου και να δεχθεί τις ευχές.
Και με αυτή τη φόρτιση την ψυχική, σας εύχομαι υγεία και χαρά σε σας, στο Δημοτικό Συμβούλιο, σε όλους τους κατοίκους του Μεγανησίου, σε όλους τους κατοίκους της Λευκάδος και, γιατί όχι, από αυτόν τον τόπο μπορούμε να το πούμε, σε όλους τους Έλληνες.
Και αν μπορούσαμε να επεκτείνουμε τις ευχές μας και σε όλον τον κόσμο θα ήταν πολύ καλά, αλλά δυστυχώς εκεί πλέον οι ευχές μας είναι εντελώς αβέβαιες και αόριστες. Ας είναι καλά, λοιπόν, το Μεγανήσι και ας κ
άνει το δικό του ρόλο για την ευημερία και την προκοπή του τόπου μας.-
