Κύριε Πρόεδρε,
Τα λόγια σας με συγκίνησαν. Είναι η πρώτη φορά που με συγκινείτε για προσωπικούς λόγους.
Στο παρελθόν, με συγκινήσατε πολλές φορές, όπως και τους περισσότερους Έλληνες, όταν εκφράζατε την αγωνία για μεγάλα εθνικά θέματα και πολύ σημαντικά θέματα για την πατρίδα μας.
Πετύχατε να είσθε η φωνή του πολιτεύματος, αλλά και η φωνή του μέσου πολίτη, που αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο, για έναν πιο δίκαιο κόσμο.
Δεν ήταν εύκολη η αποστολή σας. Δυσαρεστήσατε ισχυρούς φίλους και είπατε τραχιά λόγια και για την κοινωνική πλειοψηφία. Είπατε, όμως, πάντοτε την αλήθεια. Τη δικιά σας αλήθεια.
Και είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσετε να λέτε την αλήθεια, γιατί την επιζητά ο Ελληνικός λαός. Ιδιαίτερα σε μια δύσκολη περίοδο, όπως αυτή. Σε μια περίοδο κρίσης θεσμών και αξιών. Σε μια περίοδο, που πρέπει να εντείνουμε τις δυνάμεις μας, για να προστατεύσουμε το όνομα της χώρας μας στο εξωτερικό. Αλλά και στο εσωτερικό, για να μην μας πληγώνει η πατρίδα μας. Για να μπορούμε να κοιτάζουμε στα μάτια τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.
Η κληρονομιά, που μου αφήνετε, είναι βαριά. Και θα προσπαθήσω, με όλες μου τις δυνάμεις και με την πεποίθηση ότι κανένας δεν παραμένει στο απυρόβλητο των θεσμών, να ανταποκριθώ σε αυτό που δημιουργήσατε.
Για την καινούργια περίοδο της ζωής σας, σας εύχομαι, κύριε Πρόεδρε, υγεία και όλα τα καλά.
