Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας χτες, απόγευμα Παρασκευής 15 Μαΐου 2026, μετέβη στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Αλεξανδρούπολης, όπου ο Διοικητής της ΧΙΙης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού «Έβρος» Υποστράτηγος Παύλος Ανδρικόπουλος παρέθεσε δείπνο προς τιμήν του. Στο δείπνο παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ο Διοικητής της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Θράκης, Αντιστράτηγος Παναγιώτης Καβιδόπουλος, ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης κ. Άνθιμος και ο Περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Χριστόδουλος Τοψίδης.
Ακολουθεί η αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας:
«Ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία και για τα λόγια σας και κυρίως για τις πράξεις σας. Για τις πράξεις σας να προασπίζεστε εδώ στην εμπροσθοφυλακή της Ελλάδος, εδώ απ’ όπου δεν τελειώνει αλλά απ’ όπου αρχίζει η Ελλάδα, όλες τις διπλωματικές και στρατιωτικές κατακτήσεις του περασμένου αιώνα.
Στις 24 Ιουλίου του 1923 μπήκε η υπογραφή από τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην Συνθήκη της Λωζάνης. Και την ίδια μέρα, 24 Ιουλίου έστειλε ένα τηλεγράφημα προς τους αρχηγούς της Επαναστατικής Επιτροπής, τον Πλαστήρα και τον Γονατά, εις τους οποίους έλεγε ότι επετεύχθη μία έντιμος ειρήνη και ότι από εδώ και πέρα η Ελλάς είναι δυνατόν να αφιερωθεί εις το έργο της εσωτερικής της περισυλλογής και ανασυγκρότησης. Μετά το Κάλε Γκρότο, μετά την Αλμυρά έρημο, μετά την θέαση των πρώτων σπιτιών της Άγκυρας να αχνοφέγγουν στο βάθος, ήρθε η περίοδος της εθνικής περισυλλογής. Άλλαξε η Μεγάλη Ιδέα. Από ιδέα εδαφικής επεκτάσεως έγινε ιδέα ανασυγκροτήσεως, έγινε ιδέα ανασκουμπώματος, έγινε ιδέα νοικοκυρέματος της Ελλάδος. Με πρώτον τεράστιο άθλο αυτού του νοικοκυρέματος, την τακτοποίηση του προσφυγικού ζητήματος. Η αποκατάσταση των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής ήταν τιτάνιο έργο. Ήταν η πρώτη απόδειξη ότι το ελληνικό κράτος και οι φορείς του ήταν σε θέση να φέρουν σε πέρας παρόμοια εγχειρήματα, η έκταση των οποίων, η δυσκολία των οποίων, ήταν αφάνταστη.
Γιορτάσαμε την απελευθέρωση της Αλεξανδρουπόλεως και τη γιορτάσαμε με μια λαμπρή παρέλαση της μαθητικής και στρατιωτικής νεολαίας, της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής, Συλλόγων και ξανασκύψαμε στα κιτάπια μας και είδαμε ότι η επιτυχία της απελευθερώσεως της Δυτικής Θράκης είχε να κάνει με όλο το πλέγμα των στρατιωτικών και διπλωματικών διακυμάνσεων της δοξασμένης δεκαετίας του 1910. Η δεκαετία του 1910 ήταν η τελευταία δεκαετία στρατιωτικής επιδιώξεως της επεκτάσεως της Ελλάδας. Είχε πολύ μεγάλη επιτυχία ως προς το σκέλος των Βαλκανικών πολέμων. Ήταν μεγάλη επιτυχία άσχετα αν επέφερε έναν αδυσώπητο διχασμό η ταύτισή μας με τις δυνάμεις της Αντάντ, οι οποίες και ήταν οι νικητήριες δυνάμεις του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Και εν συνεχεία, έχοντας η Ελλάδα αυτούς τους σημαντικούς ιστορικούς τίτλους επί του διπλωματικού πεδίου, κατάφερε να διεκδικήσει και να αποκτήσει – έπειτα από στρατιωτικές, επαναλαμβάνω, και διπλωματικές επιτυχίες – την Θράκη. Η Θράκη απελευθερώθηκε και νωρίτερα, στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο το καλοκαίρι του 1913. Οι εξελίξεις όμως δεν επέτρεψαν τη μονιμότερη αξιοποίηση αυτής της απελευθερώσεως. Αργότερα, μετά την απελευθέρωση της Δυτικής Θράκης, απελευθερώθηκε και η Ανατολική Θράκη από τον ελληνικό στρατό. Ούτε αυτό κράτησε. Η διπλωματική μας επίδοση έφτασε μέχρι τη διασφάλιση της Δυτικής Θράκης και όριο με τη Συνθήκη της Λωζάνης, όριο με αυτή την έντιμη ειρήνη ήταν ο ποταμός Έβρος.
Η περιοχή σας εδώ είναι απόδειξη του πόσο σημαντικό είναι σε κρίσιμες ιστορικές ή πολεμικές συγκυρίες να συντάσσεσαι με αυτό που λέμε σήμερα τη «σωστή πλευρά της ιστορίας». Για φανταστείτε η Ελλάδα να μην είχε λάβει μέρος στο πλευρό της Αντάντ στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ή αντίστροφα, για φανταστείτε, εάν η Βουλγαρία δεν ήταν με την πλευρά των Κεντρικών Δυνάμεων, αλλά είχε τηρήσει άλλη στάση και ήταν και αυτή με την πλευρά της Αγγλίας, της Γαλλίας. Όλες αυτές οι θεωρίες δείχνουν πόσο σημαντικό είναι, επαναλαμβάνω, και έχει σχέση και με τη σημερινή περίοδο, να είσαι στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Επισκεφθήκαμε, κύριε Αρχηγέ ΓΕΕΘΑ, με τους συνεργάτες σας εδώ, άξιους αξιωματικούς, την Γέφυρα των Κήπων. Επισκεφθήκαμε το Δέλτα στον Έβρο. Αύριο [Σάββατο 16 Μαΐου] θα πάμε στο Σουφλί, στην Ορεστιάδα, μεθαύριο [Κυριακή 17 Μαΐου] στο Διδυμότειχο. [Σάββατο προς Κυριακή] θα μείνουμε στο 5ο Επιτηρητικό Φυλάκιο. Θα δούμε, δηλαδή, όλα αυτά που, κύριε Μέραρχε, περιγράψατε ως «φύλαξη Θερμοπυλών». Και αυτή η φύλαξη σημαίνει ότι σήμερα η Ελλάδα ανταποκρίνεται στις ιστορικές της υποχρεώσεις, τιμά αυτούς που με στρατιωτικό και διπλωματικό τρόπο δημιούργησαν τη σημερινή Ελλάδα και προστατεύει τα σύνορα τα οποία κατέκτησαν οι προγενέστεροι.
Είναι μεγάλη υπόθεση αυτό που κάνει ο ελληνικός στρατός εδώ. Είναι μεγάλη υπόθεση ότι στη Θράκη υπάρχει ένα πνεύμα ισονομίας και ισοπολιτείας για όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Είχε πολύ μεγάλη επιτυχία το σκέλος των Βαλκανικών πολέμων. Ήταν μεγάλη επιτυχία, άσχετα αν επέφερε έναν αδυσώπητο διχασμό, η ταύτισή μας με τις δυνάμεις της Αντάντ, οι οποίες και ήταν οι νικητήριες δυνάμεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Και εν συνεχεία, έχοντας η Ελλάδα αυτούς τους σημαντικούς ιστορικούς τίτλους επί του διπλωματικού πεδίου, κατάφερε να διεκδικήσει και να αποκτήσει, έπειτα από στρατιωτικές, επαναλαμβάνω, και διπλωματικές επιτυχίες, την Θράκη.
Η Θράκη απελευθερώθηκε και νωρίτερα στον Β’ Βαλκανικό πόλεμο, το καλοκαίρι του 1913. Οι εξελίξεις όμως δεν επέτρεψαν τη μονιμότερη αξιοποίηση αυτής της απελευθερώσεως. Απελευθερώθηκε αργότερα, μετά την απελευθέρωση της Δυτικής Θράκης, και η Ανατολική Θράκη από τον ελληνικό στρατό. Ούτε αυτό κράτησε. Η διπλωματική μας επίδοση έφτασε μέχρι τη διασφάλιση της Δυτικής Θράκης και όριο με τη συνθήκη της Λωζάνης, όριο με αυτή την έντιμη ειρήνη ήταν ο ποταμός Έβρος.
Η περιοχή σας εδώ είναι απόδειξη του πόσο σημαντικό είναι σε κρίσιμες ιστορικές ή πολεμικές συγκυρίες να συντάσσεσαι με αυτό που λέμε σήμερα τη «σωστή πλευρά της ιστορίας». Για φανταστείτε η Ελλάδα να μην είχε λάβει μέρος στο πλευρό της Αντάτ στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ή αντίστροφα, για φανταστείτε, εάν η Βουλγαρία δεν ήταν με την πλευρά των Κεντρικών Δυνάμεων αλλά είχε τηρήσει άλλη στάση και ήταν και αυτή με την πλευρά της Αγγλίας, της Γαλλίας. Όλες αυτές οι θεωρίες δείχνουν πόσο σημαντικό είναι, επαναλαμβάνω, και έχει σχέση και με τη σημερινή περίοδο, να είσαι στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Επισκεφθήκαμε, κύριε Αρχηγέ ΓΕΕΘΑ, με τους συνεργάτες σας εδώ, άξιους αξιωματικούς, την Γέφυρα των Κήπων, επισκεφθήκαμε το Δέλτα στον Έβρο. Αύριο θα πάμε στο Σουφλί, στην Ορεστιάδα, μεθαύριο στον Διδυμότειχο, θα μείνουμε στο 5ο Επιτηρητικό Φυλάκιο, θα δούμε, δηλαδή, όλα αυτά που, κύριε Μέραρχε, περιγράψατε ως «φύλαξη Θερμοπυλών». Και αυτή η φύλαξη σημαίνει ότι σήμερα η Ελλάδα ανταποκρίνεται στις ιστορικές της υποχρεώσεις, τιμά αυτούς που με στρατιωτικό και διπλωματικό τρόπο δημιούργησαν τη σημερινή Ελλάδα και προστατεύει τα σύνορα τα οποία κατέκτησαν οι προγενέστεροι. Είναι μεγάλη υπόθεση αυτό που κάνει ο ελληνικός στρατός εδώ. Είναι μεγάλη υπόθεση ότι στη Θράκη υπάρχει ένα πνεύμα ισονομίας και ισοπολιτείας για όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως θρησκεύματος.
Είναι πολύ σημαντικό ότι υπάρχουν έργα τα οποία εξελίσσονται εδώ στην περιοχή και κυρίως η μετατροπή της Θράκης και της Αλεξανδρουπόλεως, σ’ έναν σπουδαίο ενεργειακό κόμβο ο οποίος ανεβαίνει προς βορρά. Ανακοινώθηκε ένα σημαντικό έργο για την αναβάθμιση της οδικής και σιδηροδρομικής σύνδεσης ανάμεσα στην Αλεξανδρούπολη και το Πύθιο. Πρόσφατα, στην Ημέρα της Ευρώπης, 9 Μαΐου, ανακοινώθηκε από τον Έλληνα Επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και από τους Υπουργούς που ήταν εδώ. Όλα αυτά είναι ευοίωνα, υπό την απαράβατη προϋπόθεση ότι εμείς θα κάνουμε τη δουλειά μας.
Θα προστατεύουμε τα σύνορά μας κατά τρόπο αδιάλλακτο, κατά τρόπο αποφασιστικό, όπως τα υπερασπίσαμε με πρωτοπόρο τον Στρατό και την Αστυνομία, τέλη Φεβρουαρίου, αρχές Μαρτίου του 2020 και όπως θα τα υπερασπίσουμε όποτε χρειαστεί. Οι προκλήσεις, οι σημαντικές προκλήσεις είναι αυτές που γίνονται επί του πεδίου. Υπάρχουν και προκλήσεις οι οποίες γίνονται λεκτικά, γίνονται ενδεχομένως νομοθετικά, γίνονται σε επίπεδο ψυχολογικής επιδράσεως.
Αυτές είναι άλλου είδους προκλήσεις, πολλές φορές γίνονται για εσωτερικούς λόγους και απαντώνται πολιτικά ή διπλωματικά. Επί του πεδίου, όμως, οι προκλήσεις είναι πολύ πιο σημαντικές και έχουμε αποδείξει ότι ο Ελληνικός Στρατός έχει την αποτρεπτική δύναμη να τις αποσοβεί, όχι μόνο να τις αντιμετωπίζει όταν συμβούν όπως το 2020, με αυτή την υβριδική μορφή που αναπτύχθηκαν, αλλά και να τις αποσοβεί, να τις αποτρέπει.
Ο επαγγελματισμός, η επιχειρησιακή ετοιμότητα, η πειθαρχία της 12ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας, απηχούν και αντικατοπτρίζουν τον επαγγελματισμό, την επιχειρησιακή ετοιμότητα, την πειθαρχία και το υψηλό φρόνημα συνολικά των Ενόπλων μας Δυνάμεων.
Συνεπώς, αξίζετε κάθε έπαινο και συγχαρητήρια γι’ αυτή σας την προσήλωση, γι’ αυτή σας την επίδοση. Και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα μου επιτρέψετε, τελειώνοντας, να σας συγχαρώ και να σας ευχαριστήσω που εδώ ακριβώς στο προπύργιο της Ελλάδος, στα βόρεια και ανατολικά της σύνορα, επιτελείτε αυτό το έργο και επιτρέπετε στον ελληνικό λαό, που τόση εμπιστοσύνη σας έχει, να επιδίδεται στην καθ’ ημέρα μέριμνα του βίου του με αίσθημα σιγουριάς, ασφάλειας και αισιοδοξίας για το μέλλον.
Σας ευχαριστώ και σας συγχαίρω κύριε Μέραρχε!
Ευχαριστώ για την προσοχή σας».
