«Το διαμέτρημα μιας προσωπικότητας προσδιορίζεται και από το πόσο γρήγορα περνά, μετά τον θάνατο, από την ιστορία στον μύθο: Όσο μεγαλύτερη η προσωπικότητα, τόσο πιο γρήγορα συντελείται η μετάστασή της από τον χώρο της ιστορίας στην επικράτεια του μύθου.
Η Μαρία Κάλλας αποτελεί απτό και εμβληματικό παράδειγμα της αλήθειας αυτού του κανόνα. Τα ιστορικά στοιχεία για την Κάλλας άρχισαν ήδη να θαμπώνουν, καθώς τα καταυγάζει η λάμψη του μύθου της. Ενός μύθου που διαμορφώνεται ανεπαίσθητα πάνω σε δύο, κατά βάση, αντηρίδες. Την πρώτη συνθέτει η σταδιακή συνειδητοποίηση και αναγνώριση του τεράστιου -στην ουσία κυριολεκτικώς μοναδικού- ταλέντου της. Την δε δεύτερη προσδιορίζει η βαθιά -και «επώδυνη» προϊόντος του χρόνου- νοσταλγία της «Ντίβας». Εκείνης που η φωνή της, φωνή και της Πατρίδας της της Ελλάδας όπου έζησε ένα αδιανόητο κράμα ευτυχίας και δυστυχίας, αγκαλιάζει μελωδικά και αδιάλειπτα την Οικουμένη.
Η επιστήμη της Φυσικής έχει αποδείξει ότι ένα υπερμεγέθους μάζας άστρο μπορεί να έχει σβήσει στα βάθη του Σύμπαντος, όμως η λάμψη του θα εξακολουθεί να φθάνει «κραταιή» γι’ αμέτρητα χρόνια στην Γη, μέχρις ότου η τελευταία αναλαμπή του, ταξιδεύοντας με την ασύλληπτη ταχύτητα του φωτός, διασχίσει όλη την τεράστια απόσταση που το χωρίζει από τον μικρό Πλανήτη μας. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με το υπέρλαμπρο άστρο της Μαρίας Κάλλας, που μετά τον θάνατό της το φως του λούζει και θα λούζει ευεργετικά το σύμπαν της Τέχνης!»
Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΕΛΤΕΣ
