Αγαπητοί φίλοι,
Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος που βρίσκομαι μεταξύ σας. Είμαι συγκινημένος από την υποδοχή και τη θερμότητα των αισθημάτων σας. Θέλω να σας βεβαιώσω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου ότι σας την ανταποδίδω με την ίδια θερμότητα και την ίδια αγάπη. Δεν αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε ένα ξένο μέρος, αλλά ότι βρίσκομαι στον τόπο μου. Θέλω να σας ευχαριστήσω για τα ευγενικά λόγια που είπατε για την πατρίδα μου και για εμένα. Έχουμε πολλούς κοινούς δεσμούς και στο παρελθόν και στο παρόν. Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει χωρίς φόβο για αδερφούς λαούς. Έχουμε θερμά αισθήματα για όλους τους αραβικούς λαούς, αλλά είναι πιο έντονα για το λαό του Λιβάνου.
Επιτρέψετε μου να βάλω σε κάποια τάξη τις σκέψεις μου και να σας εξηγήσω γιατί είμαι ευτυχής που βρίσκομαι σε ένα μεγάλο Πανεπιστημιακό Κέντρο, όπως είναι το δικό σας. Το μέλλον της ανθρωπότητας είναι τα Πανεπιστήμια, είναι η Νέα Γενιά, που και τα δύο είναι έννοιες ταυτόσημες. Όταν βρίσκομαι σε ένα Πανεπιστήμιο, με νέους ανθρώπους, νιώθω ότι προσεγγίζω το μέλλον της ανθρωπότητας. Οι ναοί της γνώσεως είναι ιεροί τόποι. Οι καθηγητές είναι οι ιερείς του λαού. Οι μαθητές αποκτούν τη γνώση, τη σοφία, την αρετή και τη δικαιοσύνη.
Θυμάμαι στους διάλογους του Πλάτωνα -αναφερθήκατε σε αυτόν κ. Πρύτανη- που ο Σωκράτης προσπαθεί να δώσει τον ορισμό της αρετής και έπειτα από πολλές προσπάθειες και απορρίψεις -διότι αυτό συμβαίνει πάντα με τους ορισμούς- καταλήγει να πει ότι η μεγάλη αρετή είναι η δικαιοσύνη. Και εδώ στο Λίβανο, κι εμείς στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο είμαστε σε αναζήτηση της δικαιοσύνης. Εάν γίνει πιο δίκαιη η ανθρωπότητα, θα γίνει πιο καλή για να ζουν σε αυτήν οι άνθρωποι.
Γι αυτό πιστεύω ότι το μεγαλύτερο και πιο έντονο αίτημα των καιρών είναι η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Με αυτό το πνεύμα προσεγγίζουμε το μέγα πρόβλημα της Παλαιστίνης. Δεν είμαστε ούτε υπέρ των Ισραηλινών, ούτε υπέρ των Παλαιστινίων. Είμαστε υπέρ της εφαρμογής της δικαιοσύνης σε αυτόν το μαρτυρικό τόπο. Και ματώνει η καρδιά μας όταν βλέπουμε πόσο παραγνωρίζεται αυτή η μεγάλη αρχή σε αυτούς του τόπους.
Κανείς από τους «μεγάλους» δεν σκέφτεται ότι είναι υποχρεωμένος να λειτουργήσει υπέρ της δικαιοσύνης και να προσπαθήσει να την επιβάλει. Δεν θέλω να πιστεύω ότι τη δικαιοσύνη την επικαλούνται μόνο οι μικροί και οι μεγάλες δυνάμεις δεν έχουν συνείδηση της αξίας αυτής της σπουδαίας αρχής. Σε κάθε περίπτωση, εύχομαι εκείνοι που μπορούν να επέμβουν για την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων της γης, να λησμονούν τις περισσότερες φορές τα συμφέροντά τους και να αφοσιώνονται περισσότερο στην ιδέα της δικαιοσύνης.
Αναφερθήκατε, κύριε Πρόεδρε, στο πνευματικό παρελθόν της Αρχαίας Ελλάδας, που πράγματι έδωσε τα φώτα σε όλη την οικουμένη. Αυτή η κληρονομιά δεν είναι πια ελληνική, είναι παγκόσμια και όλοι έχουμε ίσα δικαιώματα σε αυτή. Αλλά, αυτό που είναι αξιοσημείωτο -και το τονίσατε- είναι πώς συναντήθηκε η αρχαία σοφία με τη διδασκαλία του Χριστού και το Χριστιανισμό. Συναντήθηκαν στο όριο που υπάρχει, μεταξύ ορθολογισμού και πίστεως. Το σύμβολο της πίστεώς μας, το πιστεύω μας, είναι μια έκφραση της χριστιανικής πίστεως που χρησιμοποίησε λόγια της αρχαίας σοφίας.
Γνωρίζουμε όλοι τους μεγάλους διαπληκτισμούς, που έγιναν στη Σύνοδο της Νίκαιας, προκειμένου να διατυπωθούν τα επτά πρώτα άρθρα του συμβόλου της πίστεως. Η επιρροή της σκέψεως του Αριστοτέλη είναι φανερή στη διατύπωση αυτών των άρθρων. Και αργότερα οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας που είχαν σπουδάσει στην Αθήνα και ήταν έμπλεοι ελληνικής σοφίας, μπόρεσαν να προσεγγίσουν την ελληνική σοφία γεμάτοι από χριστιανική πίστη.
Όλα αυτά είναι οι δεσμοί μεταξύ της Ελλάδας και του Λιβάνου, μεταξύ των Πανεπιστημίων των Αθηνών και του δικού σας Πανεπιστημίου. Έ
χετε ένα ξακουστό Πανεπιστήμιο και έχετε και την ορθόδοξη πίστη. Δεν έχουμε καμία διαφορά σε αυτούς τους τομείς. Είμαστε πάντοτε σε αναζήτηση της γνώσεως. Προσπαθούμε να μην απομακρυνόμαστε, πράγμα πολύ δύσκολο, από τη διδασκαλία του Χριστού. Μακάρι η Ελλάδα να ήταν περισσότερο οικονομικά εύρωστη για να μπορεί να προσφέρει ακόμα περισσότερα στο Πανεπιστήμιό σας. Βεβαίως, περνάμε μια περίοδο οικονομικής ανάπτυξης, αλλά τα προβλήματα υπάρχουν, είναι πολλά και πολύ δύσκολα στην επίλυσή τους.
Θέλω, όμως, να σας διαβεβαιώσω ότι πάντοτε θα είμαστε κοντά σας στην προσπάθεια της αναζωογόνησης, της ενδυνάμωσης και της διεύρυνσης των δυνατοτήτων του Πανεπιστημίου σας. Θα πρέπει να αναζητήσουμε καινούργια προγράμματα για την ανταλλαγή καθηγητών, φοιτητών και μαθημάτων, ώστε να αυξήσουμε και να ενισχύσουμε τους πνευματικούς δεσμούς μεταξύ μας.
Τελειώνοντας, εύχομαι υπέρ του Πανεπιστημίου σας, των καθηγητών και των φοιτητών και της πνευματικής αναπτύξεως, την οποία προσφέρει στους φοιτητές του.
Εύχομαι να διδάσκονται ο ανθρωπισμός, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η έννοια της δικαιοσύνης.
Εύχομαι με όλη μου την καρδιά την ευημερία της αγαπητής χώρας του Λιβάνου.
Εύχομαι τη συνεχή ενδυνάμωση των δεσμών μας, που είναι πολλοί ισχυροί, αλλά μπορούν να ενδυναμωθούν ακόμη περισσότερο.
Εύχομαι να επικρατήσει οριστικά η ειρήνη στην περιοχή.
Εύχομαι να βρεθεί, επιτέλους, μια λύση στο πρόβλημα της Παλαιστίνης.
Εύχομαι να γίνουν οι άνθρωποι δικαιότεροι.
Εύχομαι οι θρησκείες να συνεχίσουν να συνυπάρχουν και να συνεργάζονται και να ανέχεται η μια την άλλη χωρίς καμία δυσκολία. Δεν πιστεύω, ούτε πίστεψα ποτέ, ότι οι θρησκείες διδάσκουν την εχθρότητα η μια απέναντι της άλλης. Οι θρησκείες είναι μέθοδοι για να λατρεύουμε το Θεό. Ο καθένας έχει τη δική του πίστη, τη δική του θρησκεία. Δεν νομίζω ότι αυτός είναι λόγος για να εχθρευόμαστε ο ένας τον άλλο και να έχουμε διαφωνίες μεταξύ μας.
Εύχομαι υπέρ όλων των θρησκειών, υπέρ όλων των ανθρώπων, υπέρ όλη της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.
Εύχομαι να κάνουν οι άνθρωποι ό,τι καλύτερο είναι δυνατό για να πραγματοποιηθούν αυτές οι ευχές.
