Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε,
Αγαπητοί μου Συμπολίτες,
Εκατοντάδες ήταν τα θύματα της σφαγής του Δοξάτου. Ένα προσχεδιασμένο έγκλημα, που αποτέλεσε την τελευταία πράξη της βουλγαρικής κατοχής στην περιοχή. Μία μαύρη σελίδα που προκάλεσε την παγκόσμια κατακραυγή, αναγκάζοντας τον Γάλλο τότε πρωθυπουργό Κλεμανσό να πει συγκλονισμένος ότι «…η καταστροφή του Δοξάτου θα μείνει πάνω σ’αυτούς που την διέπραξαν σαν κηλίδα ατιμίας».
Σήμερα αντλούμε όλοι μας διδάγματα από την απίστευτη βαρβαρότητα εκείνης της σφαγής. Διδάγματα πίστης, αφοσίωσης και αγνής αγάπης στην πατρίδα. Η θυσία και ο αγώνας των θυμάτων αποτελεί διαρκή υπόμνηση ότι η Ελευθερία και η Ανεξαρτησία, σε κάποιες συγκυρίες, δεν είναι αυτονόητες. Απαιτούν τη διαρκή εγρήγορση και τον συνεχή αγώνα όλων μας.
Αγαπητοί μου συμπολίτες,
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι αποτέλεσαν την έκρηξη της πυριτιδαποθήκης, όπως ονομάστηκε η πολύπαθη περιοχή μας. Μια έκρηξη που αποδείχθηκε επωφελής για την πατρίδα μας καθώς πραγματώθηκαν εθνικοί οραματισμοί, με την απελευθέρωση περιοχών διαχρονικά ελληνικών και την ενσωμάτωσή τους στον εθνικό κορμό. Πέρασαν 93 χρόνια από τότε. Ωστόσο τα Βαλκάνια εξακολουθούν να αποτελούν μια από τις πιο ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη.
Και ακριβώς σήμερα πρέπει να αξιοποιήσουμε τις εμπειρίες του παρελθόντος, όσο διχαστικές και τραυματικές και αν εμφανίζονται, για να ανταποκριθούμε σε μια βαθιά ανάγκη: την εμπέδωση της σταθερότητας, της ανάπτυξης και της ευημερίας σε ολόκληρη την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ενός χώρου που τον θέλουμε θεμελιωμένο πάνω σε κοινές αξίες, με ειλικρινείς σχέσεις φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στους λαούς.
Σας ευχαριστώ θερμά για την τιμή που μου κάνατε να με ανακηρύξετε Επίτιμο Δημότη αυτής της μαρτυρικής πόλης.-
