Σήμερα, ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, τιμάμε με σεβασμό τις εκατοντάδες χιλιάδες των θυμάτων που διώχθηκαν, σφαγιάστηκαν, ξεριζώθηκαν από τις προγονικές τους εστίες, αφανίστηκαν στις μαρτυρικές πορείες θανάτου στην Ανατολία, κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μνημονεύουμε με οδύνη τις ανείπωτες δοκιμασίες ενός από τα πλέον δυναμικά κομμάτια του Ελληνισμού με τον μοναδικό πολιτισμό του, που επί αιώνες ανθούσε στα παράλια και στην ενδοχώρα του Πόντου. Καθιερώνοντας πριν από τρεις και πλέον δεκαετίες, στις 11 Μαρτίου 1994, την 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων, η Βουλή των Ελλήνων εκπλήρωσε ένα καθήκον όχι μόνο προς τους ομοεθνείς μας – τους απογόνους όσων αθώων επέζησαν αναζητώντας καταφυγή στη μητέρα πατρίδα, για να συμβάλλουν στη συνέχεια, με την ακλόνητη ενεργητικότητα, το ακαταπόνητο ψυχικό σφρίγος και τις χιλιόχρονες αξίες τους στην οικοδόμηση της νεότερης Ελλάδας – αλλά και προς την Ιστορία.
106 χρόνια μετά την έναρξη του τελευταίου σταδίου της εξόντωσης του Ποντιακού Ελληνισμού, χρέος όλων μας απέναντι στην ιστορία μας είναι να διατηρήσουμε ζωντανή την μνήμη των τραγικών θυμάτων αυτής της θηριωδίας.
Η διεθνής αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου συνιστά τον ελάχιστο φόρο τιμής στις ζωές αυτών των ανθρώπων και συμβολή στις προσπάθειες αποτροπής της επανάληψης ανάλογων ειδεχθών εγκλημάτων στο μέλλον.
Η θυσία των Ελλήνων του Πόντου μας αφήνει ως παρακαταθήκη τον αγώνα για την καταπολέμηση κάθε μορφής βίας, διακρίσεων και μισαλλοδοξίας και την προώθηση της ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας των λαών.
