Κυρίες και Κύριοι,
Η βράβευσή σας συνιστά εκπλήρωση, εκ μέρους της Πολιτείας, στοιχειώδους χρέους απερίφραστης αναγνώρισης της ανιδιοτελούς προσφοράς σας. Προσφοράς στην κοινωνία, προσφοράς στον συνάνθρωπο, πρωτίστως όμως προσφοράς στον Άνθρωπο. Κι αυτό, γιατί η προσφορά σας σηματοδοτεί κορυφαίο παράδειγμα αλληλεγγύης. Αφού δίνοντας το αίμα σας, και μάλιστα με την ευγενή αντίληψη εκπλήρωσης αποστολής, προσφέρετε στον συνάνθρωπο αντίδωρο ζωής. Και μιας και η ζωή είναι θείο δώρο, το να την μοιράζεται κανείς, δίχως κανένα αντάλλαγμα, με τον συνάνθρωπο προσδίδει, εμπράκτως, στο αίσθημα της αλληλεγγύης το πιο γνήσιο νόημά του.
Αν σ’ αυτά προστεθεί το ότι ένα τέτοιο αντίδωρο ζωής από την πλευρά σας παρέχεται μέσα στην σημερινή κοινωνική και οικονομική συγκυρία, που έχει φθάσει στα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης, τότε ευχερώς εξηγείται το γιατί η βράβευσή σας, όπως είπα, αποτελεί εκπλήρωση στοιχειώδους χρέους από την πλευρά της Πολιτείας.
Να είσθε βέβαιες και βέβαιοι ότι, διαχρονικώς, παρέχετε σ’ όλους μας, ανεξαιρέτως, ένα εμβληματικό παράδειγμα αλτρουισμού και ανθρωπισμού. Το ευχαριστώ είναι πολύ λίγο για να το αντισταθμίσει, έστω και συμβολικώς. Γι’ αυτό περιορίζομαι στην ευχή: Η Θεία Πρόνοια να σας επιδαψιλεύει αυτό που σας αναλογεί και, επέκεινα, αυτό που σας ανήκει.
