Ανταποκρίθηκα με μεγάλη χαρά και αίσθημα ευθύνης σ’ αυτό το κάλεσμα, με την ισχυρή πεποίθηση ότι ο τρόπος που η Πολιτεία αντιμετωπίζει τους συνταξιούχους είναι δείκτης ποιότητας της δημοκρατίας.
Αυτό που δικαιούνται οι Έλληνες συνταξιούχοι, και το οποίο συχνά διεκδικούν δυναμικά, είναι μία ζωή με αξιοπρέπεια. Καμαρώνουμε τους αγώνες σας και όσο πιο μεγάλη η ενότητά σας τόσο πιο αποτελεσματικοί θα είσθε.
Στις μέρες μας, σε ολόκληρο τον κόσμο, αυτή η αξιοπρέπεια δεν είναι πάντα αυτονόητη. Οι άνθρωποι που έχουν αποχωρήσει από το στίβο της εργασίας βρίσκονται αρκετές φορές αντιμέτωποι με την εγκατάλειψη και τη μοναξιά, αποτέλεσμα των σύγχρονων συνθηκών ζωής και της “ερημίας του πλήθους”.
Ο μέσος όρος της σύνταξης είναι χαμηλός και η ανισοκατανομή δεδομένη. Οι περισσότεροι τα βγάζουν δύσκολα πέρα και κάποιοι υποφέρουν από φτώχεια. Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας υφίστανται εντονότερα από κάθε άλλον πολίτη τα προβλήματα, όπου υπάρχουν, της δημόσιας υγείας και της γραφειοκρατίας στις κρατικές υπηρεσίες.
Οι Έλληνες συνταξιούχοι γνωρίζουν καλά την έννοια της δημοσιονομικής πειθαρχίας και τα περιορισμένα περιθώρια για την αύξηση των χαμηλών εισοδημάτων. Πολλοί από τους Έλληνες συνταξιούχους συντηρούν σήμερα παιδιά κι εγγόνια. “Βάζουν πλάτη” στις νέες οικογένειες για να σταθούν στα πόδια τους. Και νομίζω ότι αυτό που κυρίως προσδοκούν είναι να δουν την πρόοδο στην εξέλιξη των γιων τους και των θυγατέρων τους. Να δουν ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίες, να απαλλαγούν με άλλα λόγια από το άγχος για το μέλλον των νεότερων γενεών.
Αγαπητοί φίλοι,
Τα προβλήματα των συνταξιούχων είναι προβλήματα δομικά για την ποιότητα της ελληνικής κοινωνίας. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Θέλουμε συνταξιούχους δύο και τριών ταχυτήτων; Θέλουμε τον διαχωρισμό των ασφαλισμένων σε προνομιούχους και μη; Ένα από τα σύγχρονα οικονομικά δόγματα αναφέρεται στην “παραγωγική ανισότητα”. Υπάρχει, αλήθεια, “δίκαιη” ή αναπόφευκτη κοινωνική ανισότητα ή μήπως η ανισότητα είναι πάντα μία έννοια ασύμβατη με την κοινωνική δικαιοσύνη;
Καταθέτοντας αυτούς τους προβληματισμούς ως αφορμή για τη συζήτησή σας, κηρύσσω την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου σας που είμαι βέβαιος ότι θα συμβάλλει δημιουργικά στο δημόσιο διάλογο.
Σας ευχαριστώ. –
