Είμαι χαρούμενη που βρίσκομαι απόψε εδώ, στον αγαπημένο μου Μόλυβο και στο τόσο ενδιαφέρον διεθνές μουσικό φεστιβάλ που διοργανώνεται με επιτυχία στον τόπο τα τελευταία πέντε χρόνια. Είναι κρίμα που η συμπλήρωση αυτής της πενταετίας συνέπεσε με το δύσκολο καλοκαίρι της πανδημίας και δεν μπορούμε να τη γιορτάσουμε πιο ελεύθερα. Ωστόσο, η τεχνολογία προσφέρει τη δυνατότητα για τη διεύρυνση της συμμετοχής και το μοίρασμα της ακουστικής εμπειρίας, αφού το πρόγραμμα θα μεταδοθεί ραδιοφωνικά, τηλεοπτικά και μέσω Live streaming από τα social media του Φεστιβάλ.
Το ίδιο το θέμα του φεστιβάλ, που είναι ο συγχρονισμός (η σύμπραξη δηλαδή και ο συντονισμός ελλήνων και ξένων μουσικών από τον Μόλυβο, τη Στουτγάρδη και το Βερολίνο για την ερμηνεία των έργων του προγράμματος), έρχεται να επικυρώσει αυτό το “άνευ ορίων” που αποτελεί και το πρόταγμα της τέχνης. Χωρίς όρια, χωρίς σύνορα, η μουσική, από τη φύση της μια διεθνής γλώσσα, υπερβαίνει τον χρόνο και τον χώρο, κατακτά και ενσωματώνει τα πάντα. “Επιστήμη των αισθημάτων” την είχε αποκαλέσει ο Τζορτζ Γκέρσουιν. Και ο τρόπος που είναι οργανωμένο το φεστιβάλ αυτό υπογραμμίζει ακριβώς πόσο πολύ στηρίζεται η παραγωγή της μουσικής στα αισθήματα, ιδίως εκείνα της αλληλεγγύης και της συνέργειας.
