ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Χαίρομαι που σας υποδέχομαι. Γιατί έχω και ένα συναισθηματικό λόγο: κατάγομαι από τα Γιάννενα και είχαμε μια ανθούσα εβραϊκή κοινότητα εκεί. Δυστυχώς, τη χάσαμε όλη στο Άουσβιτς. Καταλαβαίνετε, ότι τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα με συμμαθητές, φίλους και φίλες από την εβραϊκή κοινότητα και αυτό δεν μπορεί να ξεχαστεί.
Γι’αυτό ένθερμα υποστηρίζω και εύχομαι επιτέλους αυτή η ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή να βρει ένα αίσιο τέλος. Αλλά χρειάζεται μια γενναιότης και ένας μεγάλος συμβιβασμός, ένας ιστορικός συμβιβασμός. Και το κράτος του Ισραήλ να υπάρχει σε ασφαλή σύνορα και ένα παλαιστινιακό κράτος που νομίζω ότι έχει πολλά να ωφεληθεί από τη συνεργασία που θα έχει με το κράτος του Ισραήλ.
Και το λέγω αυτό γιατί, για πολλά χρόνια ως υπουργός των Εξωτερικών που ήμουν, προσπάθησα προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν ήταν εύκολο και δεν είναι ακόμη και τώρα εύκολο.
Πάλι, χαίρομαι που σας υποδέχομαι και εύχομαι ό,τι καλύτερο.-
