ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, καλωσορίσατε. Θερμά συλλυπητήρια και πάλι για τον θάνατο ενός αγωνιστή.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πείτε μου τα νέα σας.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Χτες είχαμε την κηδεία του Γλαύκου Κληρίδη, όπου βεβαίως η Ελλάδα ήταν παρούσα, φάνηκε η εθνική ομοψυχία. Ο Γλαύκος Κληρίδης σφράγισε ολόκληρη τη ζωή του με την Κύπρο, με τις αγωνίες της, τους αγώνες της και βεβαίως, το χρέος μας είναι να συνεχίσουμε τις προσπάθειες και τους αγώνες για να ολοκληρωθούν και να πραγματωθούν και τα οράματα των παλαιότερων πολιτικών, όπως ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης και άλλοι, γιατί μόνο έτσι θα τιμήσουμε και τη μνήμη τους.
Κατά τα άλλα, ξέρετε ότι η τουρκοκυπριακή, η τουρκική πλευρά, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, εξακολουθεί να μην συνεργάζεται για να διαμορφωθεί ένα κοινό ανακοινωθέν, μία επαρκής διαπραγματευτική βάση σαφής, αποκρυσταλλωμένη, μη επιδεχόμενη οιασδήποτε αμφισβήτησης, με τις βασικές αρχές της λύσης, που – υποτίθεται – επιδιώκουμε με τις συνομιλίες. Δηλαδή, ένα κράτος με μία διεθνή νομική προσωπικότητα, μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και με εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, όπως προβλέπονται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Γιατί η λύση πρέπει να είναι συμβατή με την ιδιότητα της χώρας μας ως χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να υπάρχει διαφοροποίηση. Ο κ.Έρογλου μιλάει για δύο κυριαρχίες, ότι υπάρχουν δύο λαοί και δύο κράτη…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το παλιό παραμύθι.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Το παλιό παραμύθι. Συνεπώς εμείς πρέπει να επιμείνουμε, διότι στόχος δεν πρέπει να είναι συνομιλίες χάριν των συνομιλιών. Είχαμε για 39 ολόκληρα χρόνια συνομιλίες με διάφορες μορφές, οι οποίες δεν οδήγησαν πουθενά εξαιτίας της τουρκικής αδιαλλαξίας. Άρα, τώρα θα πρέπει να πούμε τι πάμε να κάνουμε; Ποια λύση προσπαθούμε να βρούμε; Αν δεν το δεχθούν δεν πρέπει να βιαστούμε να ξεκινήσουμε συνομιλίες. Και πρέπει και η ΕΕ πλέον να αναλάβει κάποιες ευθύνες επιπλέον. Είμαστε χώρα μέλος αυτής της οικογένειας. Θέλουμε την επικουρική της συνδρομή με τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών, γιατί το Κυπριακό είναι διεθνές πρόβλημα ασφαλώς…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως, αλλά είναι και ευρωπαϊκό.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Ακριβώς. Άρα η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να συμβάλει έστω επικουρικά.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εμείς αγωνιούμε, παρακολουθούμε, είμαστε δίπλα σας και θα είμαστε γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Το ξέρω. Η ευγνωμοσύνη είναι δεδομένη για τη συμπαράταξη αυτή του έθνους.-
