Κύριε Δήμαρχε,
Με συγκινήσατε με την παράδοση του κλειδιού της πόλης. Έτσι δεν θα αισθάνομαι άστεγος στην πόλη σας. Και αυτό μου θυμίζει όλα αυτά που κάνατε για να αποκτήσουν δική τους στέγη οι Έλληνες πρόσφυγες του εμφυλίου. Θέλω να σας ευχαριστήσω γι’αυτό. Και οι Έλληνες αυτοί είναι ευγνώμονες γι’αυτό που κάνατε για εκείνους.
Αναφερθήκατε στις ιστορικές ρίζες και στην ιστορική σχέση της πόης με τους Έλληνες. Έχετε απόλυτο δίκιο γιατί είναι η ιστορική αλήθεια. Και για μένα είναι συγκινητικό, γιατί ο Σίνας ξεκινάει από τα βουνά τα δικά μου, από τα βουνά της Ηπείρου, από τα απομακρυσμένα χωριά της Ηπείρου για να έρθει στη φιλόξενη Βουδαπέστη, στη φιλόξενη Ουγγαρία, μια μεγάλη δύναμη τότε της κεντρικής Ευρώπης, να δημιουργήσει, να γίνει πλούσιος έμπορος και να μην ξεχάσει ποτέ και τις δύο πατρίδες.
Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που είπατε επίσης ότι στη μεγάλη εθνική επανάσταση του 1848, η πατριωτική δική σας εξέγερση ενισχύθηκε οικονομικά από αυτούς τους Έλληνες εμπόρους που αισθάνονταν ότι η Ουγγαρία ήταν η δεύτερη πατρίδα τους.
Για να κάνω ένα άλμα ιστορικό και να αναφερθώ σε αυτά τα προσφυγόπουλα του εμφυλίου πολέμου που ήρθαν στη φιλόξενη Βουδαπέστη και διέπρεψαν σε πολλούς τομείς και ιδιαίτερα στον τομέα της παιδείας. Για να μην ξεχάσω να αναφερθώ στον μεγάλο λογοτέχνη, τον Χατζή, πατριώτης μου και εκείνος από τα Γιάννενα και στον μεγάλο γλύπτη, τον Μέμο Μακρή, που σε λίγο θα επισκεφθούμε ένα από τα έργα του.
Καταλαβαίνετε, καταλαβαίνω και εγώ, πόσο γόνιμο ήταν το χώμα της Βουδαπέστης και της Ουγγαρίας γι’αυτούς τους Έλληνες. Ήταν χώμα δημιουργίας.
Έχω χρέος σαν Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας να σας ευχαριστήσω. Και εσάς, κύριε Δήμαρχε, για όλα όσα κάνατε για τους Έλληνες που αισθάνονται την Ουγγαρία και τη Βουδαπέστη σαν δεύτερη πατρίδα τους.
Θέλω και πάλι να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου γίνεται.-
