Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε,
Αγαπητοί μου συμπολίτες
Πρώτα από όλα θα ήθελα να εκφράσω τη χαρά και τη συγκίνηση μου γιατί βρίσκομαι και πάλι στα Γιάννενα. Στην όμορφη και θρυλική πόλη μας, την πόλη της ιστορίας και του πολιτισμού, για να συνεορτάσουμε μια επέτειο που φέρνει στη μνήμη μας μέρες εθνικής υπερηφάνειας.
Κυρίες και κύριοι,
Από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, μπορούμε να αντλήσουμε πολύτιμα διδάγματα, τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον της χώρας μας. Υπήρξε καρπός μιας επιτυχούς προσπάθειας και ενός διαρκούς αγώνα του λαού μας. Το Έθνος άρρηκτα ενωμένο, με πίστη και πάθος στην ιερότητα της υπόθεσης για την οποία αγωνιζόταν, έδωσε σάρκα και οστά σε όνειρα αιώνων.
Η Ιστορία μας διδάσκει ότι οι Έλληνες πραγματοποίησαν άθλους, κάθε φορά που υπηρετούσαν με ευθύνη, ομοψυχία και ενότητα τα ιδανικά της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και της δικαιοσύνης.
Οι μεγάλες στιγμές των πολέμων του 1912-13, όπως και η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, μας ενέπνευσαν αυτοπεποίθηση, γιατί μας έδωσαν το μέτρο του εθνικού μας δυναμισμού. Το ελληνικό κράτος, που βγήκε από τους αγώνες της Εθνεγερσίας, απεδείχθη πολύ σύντομα αρκετά ισχυρό για να αναμετρηθεί με μια Αυτοκρατορία: την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Να απελευθερώσει τους υπόδουλους ελληνικούς πληθυσμούς και να υπερδιπλασιάσει τον ελληνικό χώρο.
Τους αγώνες αυτούς οφείλουμε να τους διατηρούμε ζωντανούς στη μνήμη μας. Και να χρησιμοποιήσουμε την πείρα με την οποία μας εμπλούτισαν, σαν γνώμονα σε όλες μας τις πράξεις. Ιδιαίτερα σήμερα που οι συγκυρίες είναι δύσκολες.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση δημιουργεί νέα αδιέξοδα αλλά και νέες εκτιμήσεις για θέσεις που μέχρι σήμερα θεωρούνταν απόλυτα στέρεες και δεν επιδέχονταν καμιά αμφισβήτηση.
Σήμερα οι κοινωνίες παντού προβληματίζονται για τις επιπτώσεις των κλυδωνισμών στο παγκόσμιο οικονομικό οικοδόμημα. Ανησυχούν για το μέλλον της εργασίας και της κοινωνικής πρόνοιας, για την καταστροφή του περιβάλλοντος, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ουσία της Δημοκρατίας.
Θα μπορούσαμε να πούμε πλέον ότι η ίδια η Δημοκρατία διέρχεται κρίση. Γι’ αυτό ίσως θα πρέπει να επανεκτιμήσουμε τη δημοκρατία όχι ως κάτι δεδομένο, αλλά ως μια συνεχή κατάκτηση.
Η φτώχεια και η κοινωνική ανισότητα, η ανεργία και ο αποκλεισμός, τραυματίζουν την ποιότητα της Δημοκρατίας μας και ζητούν λύσεις.
Ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος πλέον με το ερώτημα, αν οι λύσεις που προτείνονται στο οικονομικό αδιέξοδο προσλαμβάνουν τις αγωνίες των πολιτών, αν εκφράζουν τις κοινωνίες στο σύνολό τους.
Κυρίες και κύριοι,
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε δεν αποτελούν μόνο την κατάληξη ενός μοντέλου ανάπτυξης, αλλά και την αφετηρία για μια νέα πορεία με ουσιαστικότερη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά. Μια ευκαιρία για νέες πολιτικές και κοινωνικές κατακτήσεις, που θα οδηγήσουν σε μια κοινωνία με πιο ισορροπημένη οικονομική ανάπτυξη, πιο δίκαιη, χωρίς αποκλεισμούς, με αξιοπρέπεια για όλους.
Σας ευχαριστώ πολύ.-
