Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε,
Αγαπητοί Φίλοι,
Σας ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή σ’ αυτή την πανέμορφη πόλη που όλα πάνω της μαρτυρούν μέρες δόξας, οικονομικής ακμής και πολιτισμικής έκρηξης. Χαίρομαι ιδιαίτερα επίσης που διαπιστώνω ότι στο νησί σας η ανάπτυξη συνδυάστηκε με κανόνες σεβασμού στην ιστορία του τόπου σας, που είναι ίσως και ο μεγαλύτερος πλούτος των Συριανών.
Είναι μεγάλη τιμή για μένα να γίνω επίτιμος δημότης της Ερμούπολης. Η Ερμούπολη είναι ο καθρέφτης της επιμονής και του νεωτερισμού των Ελλήνων γηγενών, καθώς και των προσφύγων που έφτασαν εδώ μετά την επανάσταση του 1821 και ρίζωσαν δημιουργώντας ένα αστικό θαύμα: Ένα ναυτικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο δημιουργήθηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, το μεγαλύτερο βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο της ελεύθερης Ελλάδας, με πνευματική ακτινοβολία εντυπωσιακή για τις συνθήκες της εποχής.
Το πρώτο γυμνάσιο της Ελλάδας χτίστηκε στην Ερμούπολη που έδωσε λαμπρά δείγματα στα γράμματα και τις τέχνες. Νεοκλασικά αρχοντικά, αρχαιολογικοί θησαυροί, τοιχογραφίες και γλυπτά, μεσαιωνική αρχιτεκτονική ανέγγιχτη στο πέρασμα του χρόνου, συνθέτουν μία εικόνα αξεπέραστης ομορφιάς.
Η ιστορία της Σύρου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Κατοικημένη από τους προϊστορικούς χρόνους, σημαντικό κέντρο του κυκλαδικού πολιτισμού, της μινωϊκής Κρήτης, των Μυκηνών και των Ιώνων.
Η απειλή της πειρατείας στα βυζαντινά χρόνια και η μεγάλη φυγή, έπειτα η παρουσία στο Αιγαίο των Λατίνων και η εξέλιξη της Σύρου σε χώρο παραδειγματικής συνύπαρξης Ορθοδοξίας και Καθολικισμού.
Είναι η Σύρος του φιλοσόφου Φερεκύδη, δασκάλου του Πυθαγόρα, του Νεοφύτου Βάμβα, του Εμμανουήλ Ροΐδη, του Γιώργου Σουρή, του Δημήτρη Βικέλα. Είναι και η Σύρος του Μάρκου Βαμβακάρη που έγινε η δωρική κολώνα στην οποία στηρίχτηκε ο ναός της ελληνικής λαϊκής μουσικής.
Με μεγάλη χαρά μοιράζομαι σήμερα μαζί σας τη γιορτή του πολιούχου Αγίου Νικολάου, γιορτή της θάλασσας και των ναυτικών μας, γιορτή των θαλασσοπόρων μας και του νησιωτικού πολιτισμού μας.
Σας ευχαριστώ πολύ.-
