Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε,
Αγαπητοί μου συμπολίτες,
Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για μένα η ανακήρυξή μου σε επίτιμο δημότη Άρνης. Εδώ που δόθηκε η τελευταία μάχη, αποκορύφωμα της Επανάστασης του 1878.
Στη νεότερη ιστορική περίοδο, οι Θεσσαλοί, αν και έδωσαν πολύ αίμα και υποβλήθηκαν σε μεγάλες θυσίες, τόσο κατά τα προεπαναστατικά κινήματα όσο και κατά τη μεγάλη επανάσταση του 1821, μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας παρέμειναν αλύτρωτοι.
Επί μισόν ακόμη αιώνα παρέμειναν υπό τον ζυγό της οθωμανικής κυριαρχίας. Κατά το διάστημα όμως αυτό αγωνίζονται για την ελευθερία τους, με βαρύτατο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές, αφού με την καταστολή των κινημάτων οι Τούρκοι εκδήλωναν την εκδικητική τους μανία με θηριωδίες κατά του άμαχου πληθυσμού.
Η επανάσταση του 1878 σηματοδότησε την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, διότι ανέδειξε το Θεσσαλικό ζήτημα, το οποίο οδηγήθηκε σε λύση με το Συνέδριο του Βερολίνου το 1880.
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας στον εθνικό κορμό, ο αγροτικός κόσμος της Θεσσαλίας, το πολύπαθο αυτό κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού, θα χρειαστεί πολυετείς και σκληρούς αγώνες, για να σπάσει τα δεσμά που του επέβαλαν οι κοινωνικοί του δυνάστες, οι τσιφλικάδες.
Σήμερα δεν πρέπει να λησμονούμε ότι οι εύφοροι κάμποι της Θεσσαλίας, που συμβάλλουν πολλαπλά στην ευημερία όλης της χώρας, ποτίστηκαν με το αίμα και τον ιδρώτα της αγροτιάς, κάτι που αποτελεί διαρκή υπενθύμιση: ότι η πρόοδος και ευημερία της Ελλάδας δεν νοείται χωρίς μια ζωντανή και ευημερούσα αγροτιά, που πρέπει να βρίσκεται στην πρωτοπορία της Πατρίδας.-
