04Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 6 Μαΐου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
03Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου με Επιτροπή για την ίδρυση Μουσείου της Μάχης της Κρήτης της Κατοχής και της Αντίστασης

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος δέχθηκε σήμερα Επιτροπή, αποτελούμενη από τον Δήμαρχο Χανίων κ. Αναστάσιο Βάμβουκα, τον Αντιπεριφερειάρχη Χανίων κ. Απόστολο Βου...

Περισσότερα
02Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Τηλεφωνική επικοινωνία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου με την καθηγήτρια κ.Βασιλική Καλογερά

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την καθηγήτρια κ. Βασιλική Καλογερά –της οποίας η συμμετοχή στην ευόδωση των στόχων του πειράματος L...

Περισσότερα
27Απρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 29 Απριλίου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
20Απρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 22 Απριλίου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
12Απρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 15 Απριλίου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα

COMPÉTENCES DES BUREAUX

La Présidence de la République est un service public autonome sur le plan financier et administratif. Sa composition, son organisation interne et son fonctionnement sont régis par le Décret présidentiel 351/91. Les différents services au sein de la Présidence ont pour but d’assister le Président de la République dans l’exercice de ses fonctions.

Secrétaire général

Georges Yennimatas, Ambassador, a.h.

TLe Secrétaire général est le supérieur hiérarchique de tous les services de la Présidence de la République; il supervise tous les services qui dépendent de lui.

 

Secrétaire spécial

Vasilios Andronopoulos

Les services de la Présidence de la République sont composés des bureaux suivants

Cabinet du Président de la République

Directrice:

Eleonora Vlaikou

Secrétaire personnelle:

Konstantina Giannakodimou

Les compétences du Cabinet personnel du Président couvrent le soutien opérationnel du travail du Président, le traitement de sa correspondance personnelle et officielle ainsi que l’organisation de ses contacts personnels.

Le Cabinet personnel du Président compte également les deux sections suivantes:

Bureau de presse

Le Bureau de Presse, informe le Président et gère les rapports du Président avec les médias et la presse.

Bureau des Relations publiques – Directrice

Laura Molyviati

Le Bureau des Relations publiques doit gérer ce qui a trait aux apparitions publiques et aux déplacements du Président de la République, planifier ses voyages sur le territoire grec et organiser matériellement les manifestations et autres réceptions au Palais présidentiel.

Service juridique

Directeur:

Sotirios Al. Rizos, Président du Conseil d’Etat

Le Bureau juridique est chargé d’examiner et de se prononcer sur différentes questions liées à l’exercice des fonctions du Président de la République conformément à la Constitution, eu égard notamment à l’approbation des lois, des actes de contenu législatif, des décrets réglementaires ou individuels, et pour ce qui est de l’attribution des grâces, et de la réduction ou la commutation des peines prononcées par les tribunaux, etc.

Cabinet diplomatique

Directrice:

Catherine Koika, Ministre Plénipotentiaire

Les attributions du cabinet diplomatique couvrent l’examen des dossiers dans le cadre des relations internationales, l’information du Président de la République pour tout ce qui les concerne, et la préparation des visites du Président de la République à l’étranger. Outre la planification de réceptions, le Cabinet est également chargé de traiter toute question afférente au protocole dans les contacts du Président de la République avec des Chefs d’État étrangers, des dignitaires étrangers, avec le Corps diplomatique, les organisations internationales et des institutions et organisations grecques ainsi qu’avec les membres de la communauté grecque à l’étranger.

 

Bureau militaire

Director:

Grigorios Prezerakos, Général de corps Aérienne (I)

Le Bureau tient en permanence le Président de la République informé des questions de nature militaire et règle également les questions de protocole qui relèvent des Forces armées.

La Garde présidentielle dépend du Bureau des Affaires militaires.

 

Service administratif

Directrice:

Mirto Tsigga

Toutes les questions concernant le personnel, la coordination et la surveillance de l’intendance de la Présidence de la République, l’application du protocole général et la surveillance des locaux et des bâtiments de la Présidence de la République relèvent du Bureau des Affaires administratives.

 

Service financier

Directrice:

Valakosta Magdalini

Le Bureau gère l’établissement du budget, la comptabilité financière, les rémunérations du personnel, les achats et la distribution des matériels.

 

Autres services dépendants

Les autres services de la Présidence de la République sous la supervision du Secrétaire général sont les suivants:
Le Service de sécurité, qui est responsable de la sécurité du Président de la République, de la sûreté de sa résidence et des locaux de la Présidence de la République ainsi que de la sécurité des Chefs d’État et autres hauts dignitaires qui se trouvent en Grèce en visite officielle sur invitation du Président de la République.

Les autres Services dépendants sont le Service de contrôle budgétaire, le Bureau de Poste et le Bureau des Télécommunications.

ORGANISATION

ET FONCTIONNEMENT

La Présidence de la République est un service public autonome sur le plan financier et administratif. Sa composition, son organisation interne et son fonctionnement sont régis par le Décret présidentiel 351/91. Les différents services au sein de la Présidence ont pour but d’assister le Président de la République dans l’exercice de ses fonctions.

Compétences des bureaux

Présidence
de la République Hellénique

site officiel

HYMNE NATIONAL

L’hymne national de la Grèce est constitué des deux premières strophes du poème “Hymne à la liberté”qui fut écrit en mai 1823 sur l’île de Zante par le poète Dionysios Solomos.

OPTIONS DE

CONTACT

Vous pouvez contacter la Présidence de la République Hellénique via ELTA, via un centre d’appel et par email, de la manière suivante.

CONTACT

par ELTA, téléphone ou fax

Palais présidentiel

Vasileos Georgiou B', n.2

Athènes P.C. 100 28

Centre d'appel

210 7283111

Numéros de fax

210 7232342 et 210 7248938

img

Lors de l’envoi de lettres via ELTA,
votre adresse et votre numéro de téléphone sont requis.

Dans le formulaire de contact,
tous les champs sont requis.

Ξενάγηση στο Προεδρικό Μέγαρο

PAR EMAIL

avec le formulaire de contact ci-dessous

POUVOIRS

DU PRÉSIDENT

Conformément à l’article 30 paragraphe 1er de la Constitution, le Président de la République est le régulateur du régime politique. Toutefois, dans le cadre de la Constitution actuelle, les pouvoirs réels du Président sont limités par rapport aux pouvoirs du Premier Ministre et des Ministres.

L’on distingue les pouvoirs du Président de la République en pouvoirs symbolique, réglementaire, législatif, administratif et juridique. Ils sont spécifiques, sont restrictivement énumérés dans la Constitution et sont régis par:

  • Les dispositions interprétatives de l’article 50 selon lequel le Président de la République n’a d’autres compétences que celles que lui attribuent expressément la Constitution et les lois conformes à celle-ci.
  • La clause de l’article 35 paragraphe 1er selon laquelle aucun acte du Président de la République n’est valable ni n’est exécuté sans le contreseing du ministre compétent, sans préjudice des exceptions prévues expressément au paragraphe 2 du même article.

Plus concrètement, le Président de la République:

  • Représente l’Etat sur le plan international et déclare la guerre; il conclut les traités de paix, d’alliance, de coopération économique et de participation à des organismes ou unions internationaux, et il en donne connaissance à la Chambre des Députés aussitôt que l’intérêt et la sûreté de l’Etat le permettent. Cette compétence est formelle et est en fait exercée par le Gouvernement (article 36 par. 1).
  • Nomme le Premier Ministre, les autres membres du Gouvernement et les Secrétaires d’Etat (article 37 par. 1).
  • Met fin aux fonctions du Gouvernement si celui-ci démissionne, ou si la Chambre des Députés lui retire sa confiance (article 38 par. 1).
  • Donne un mandat exploratoire afin d’examiner la possibilité de formation d’un Gouvernement jouissant de la confiance de la Chambre (article 37 par. 2, 3 and 4).
  • Convoque le Parlement en session ordinaire une fois par an, et en session extraordinaire chaque fois qu’il le juge opportun (article 40 par. 1).
  • Prononce en personne ou par l’intermédiaire du Premier Ministre l’ouverture et la clôture de chaque session parlementaire (article 40 par. 1).
  • Peut suspendre les travaux de la session parlementaire, compétence qu’il peut exercer selon son pouvoir discrétionnaire une seule fois dans la même législature (article 40 par. 2, 3).
  • Dissout l’Assemblée et convoque les élections dans les cas prévus par la Constitution (article 32 par. 4, article 37 par. 3, article 41).
    • Si les mandats exploratoires donnés demeurent infructueux, et que l’impossibilité de la formation d’un Gouvernement jouissant de la confiance de la Chambre est confirmée (article 37 par. 3).
    • Si la Chambre des députés a désapprouvé deux gouvernements formés, et que sa composition n’assure pas la stabilité gouvernementale (article 41 par. 1).
    • Sur proposition du Gouvernement qui a obtenu un vote de confiance, afin de renouveler le mandat populaire pour faire face à une question nationale d’importance exceptionnelle (article 41 par. 2).
  • Proclame par décret la tenue d’un référendum sur des questions nationales cruciales, après une résolution prise, sur proposition du Conseil des Ministres, à la majorité absolue du nombre total des députés (article 44 par. 2.1).
  • Convoque par décret, ratifié par le Président de l’Assemblée, un référendum sur des projets de loi adoptés par la Chambre des Députés et traitant d’une question sociale grave, après une résolution prise sur proposition de 120 députés et sur décision adoptée par 180 députés (article 44 par. 2.2).
  • Peut, dans des circonstances tout à fait exceptionnelles et après avis conforme du Premier Ministre, adresser des messages au peuple. Les messages sont contresignés par le Chef du Gouvernement et publiés au Journal Officiel (article 44 par. 3).
  • Promulgue les lois votées par la Chambre des Députés dans un délai d’un mois à compter de leur adoption. La promulgation, à savoir la signature d’une loi par le Président, vaut certification à la fois de la loi et du respect de la procédure prévue (article 42 par. 1).
  • Publie les lois votées par la Chambre des Députés. On entend par publication l’acte du Président de la République qui donne l’ordre de la publication de la Loi dans le Journal officiel du Gouvernement (article 42 par. 1).
  • Peut renvoyer à la Chambre un projet de loi voté par elle. Ce droit s’exerce dans un délai d’un mois à compter de l’adoption de la Loi et doit être accompagné des motifs du désaccord du Président de la République (article 42 par. 1 and 2).
  • Édicte des décrets réglementaires. La Constitution prévoit les cas suivants auxquels le Président de la République peut édicter un décret: (article 43)
    • Le Président édicte des décrets qui instituent des règles de détail nécessaires à l’application des lois. D’après la Constitution, le Président de la République est chargé de l’exécution des lois en coopération avec le ministre compétent qui propose et contresigne. Une autorisation du législateur n’est pas indispensable pour exercer ce pouvoir (article 43 par. 1).
    • Le Président peut édicter des décrets réglementaires en vertu d’une délégation législative spéciale et sur proposition du Ministre responsable (article 43 par. 2).
    • Le Président édicte des décrets réglementaires portant sur des matières déterminées définies par des lois-cadres et toujours en coopération avec le Ministre compétent (article 43 par. 4).
  • Édicte des actes de contenu législatif. Les actes de contenu législatif constituent des règlesments législatifs et sont édictés sur proposition du Conseil des Ministres: (article 44).
    • Dans des cas exceptionnels d’une nécessité extrêmement urgente et imprévue (article 44 par. 1).
    • En cas de guerre, de mobilisation en raison de dangers extérieurs ou d’une menace imminente pour la sûreté nationale, dès l’entrée en vigueur des mesures prévues à l’article 48, pour faire face à des nécessités urgentes ou pour rétablir le plus rapidement possible le fonctionnement des institutions constitutionnelles (article 48 par. 5).

    Enfin, parmi ses attributions, le Président de la République:

  • Déclare le pays en état de siège en cas de guerre, de mobilisation ou de menace imminente de la sûreté nationale, en cas d’absence de la Chambre des Députés ou d’impossibilité objective de sa convocation à temps, déclaration édictée sur proposition du Conseil des Ministres (article 48 par. 2).
  • Nomme le personnel des services de la Présidence de la République (article 35 par. 2e).
  • Décerne les décorations officielles aux ressortissants grecs et étrangers conformément aux dispositions des lois y afférentes (article 46 par. 2).
  • Est le chef symbolique des Forces Armées du pays et confère les grades aux personnes qui y servent, ainsi qu’il est prescrit par la loi (article 45).
  • En tant que représentant de l’État, délivre les lettres de créance des représentants diplomatiques du pays auprès d’autres États et reçoit les lettres de créance des représentants diplomatiques étrangers (article 36 par. 1).
  • Intervient dans la procédure judiciaire par son pouvoir d’attribution des grâces. Le Président de la République a le droit de faire grâce, de convertir ou de commuer les peines prononcées par les tribunaux, ainsi que de lever les conséquences légales de toute nature des peines prononcées et purgées. Ce pouvoir est exercé sur proposition du Ministre de la Justice et après avis (avis simple et pas nécessairement avis conforme) du Conseil des Grâces (article 47 par. 1).
  • Peut accorder la grâce à un Ministre condamné selon l’article 86. Ce droit ne peut être exercé qu’avec l’assentiment de la Chambre des Députés (article 47 par. 2).

HYMNE NATIONAL

L’hymne national de la Grèce est constitué des deux premières strophes du poème “Hymne à la liberté” qui fut écrit en mai 1823 sur l’île de Zante par le poète Dionysios Solomos. Un an plus tard, il fut publié à Messolognhi et la même année Foriel l’inclut dans sa collection de chansons populaires grecques. En 1828, Nicolaos Mantzaros, musicien corfiote et ami de Solomos, mit le poème en musique en s’inspirant de motifs populaires, non comme marche militaire mais pour une chorale masculine à quatre voix. Depuis, l ‘”Hymne à la Liberté” était régulièrement joué lors de commémorations nationales.

HISTOIRE

Mantzaros débute en 1844 la deuxième mise en musique de l’Hymne qu’il présente au Roi dans l’espoir que celui-ci l’ accepte en tant qu’hymne national. Malgré le fait que le roi Othon remerciera Mantzaros en le faisant Chevalier de l’Ordre royal du Rédempteur, et en faisant D. Solomos Officier du même ordre, l’oeuvre fut diffusée en tant que chant militaire mais ne fut pas approuvée en tant qu’hymne national.

En 1861 le Ministre des Militaires demanda à Mantzaros de composer une marche sur le texte de l’”Hymne à la Liberté”. Le musicien modifia le rythme de l’hymne de Solomos et en fit une marche, et en 1864, après l’intégration des îles ioniennes à la Grèce, l‘”Hymne à la Liberté” fut adopté en tant qu’hymne national. L’hymne national, accompagné de sa musique, fut publié pour la première fois en 27 parties, en 1873 à Londres.

Je te reconnais au tranchant
de ton glaive redoutable;
je te reconnais à ce regard
rapide dont tu mesures la terre
Sortie des ossements
sacrés des Hellènes,
et forte de ton antique énergie,
je te salue, je te salue, ô Liberté !

Le poème “Hymne à la Liberté” est composé de 158 strophes de 4 vers, et l’Hymne national reprend depuis 1865 les 24 premières strophes. Parmi celles-ci, ce sont les deux premières que l’on joue et qui accompagnent toujours le lever et le baisser du drapeau et qui est chanté pendant les occasions officielles et les cérémonies. Le garde-à-vous s’impose pendant que l’hymne est joué.

(Dithyrambe sur la liberté. Traduction de Stanislas Julien, 1825)

L'EMBLÈME

DE LA RÉPUBLIQUE HELLÉNIQUE

L’emblème national de la République hellénique est un écu classique d’azur, à la croix alésée d’argent (croix blanche sur fond bleu) et repose sur une couronne formée de deux branches de laurier.

L’emblème est surtout peint ou brodé sur les casquettes, les uniformes ou les boutons de veste des militaires, des membres des corps de sécurité etc.

Les armes nationales grecques avaient été prévues par le Gouvernement provisoire de la Grèce (Constitution d’Epidaure du 1er janvier 1822) et l’emblème fut établi par décret du 15 mars de la même année. Ses caractéristiques étaient les couleurs bleu et blanc et sa forme circulaire.

HISTOIRE

L’emblème grec subit de nombreuses modifications depuis sa naissance jusqu’aujourd’hui, tant au niveau de sa forme que de son contenu, et ce principalement en raison des changements de régime.

Les premières armes helléniques portaient l’effigie d’Athéna et la chouette; le phénix, symbole de renaissance, y fut ajouté après l’arrivée de Kapodistrias. Au cours de la royauté de Othon, les armes royales, deux lions couronnés tenant l’écu de Grèce, surmonté de la couronne royale, devinrent emblème de l’État. L’emblème bavarois fut remplacé par les armoiries du Danemark après l’arrivée de Georges Ier. Après la proclamation de la république en 1924, l’emblème prit la forme simple d’une croix blanche sur fond bleu. L’emblème danois fut rétabli lors du retour de la monarchie et jusqu’en 1967.

LE DRAPEAU

DE LA GRÈCE

Le drapeau national grec est composé de neuf bandes horizontales parallèles, cinq de couleur bleu clair et quatre blanches, alternant de manière à ce que la première et la dernière bande soient bleues. Dans le guindant supérieur gauche un carré bleu clair recouvre la hauteur des cinq bandes supérieures, et comporte en son centre une croix blanche. Le drapeau est arboré sur une hampe blanche dont la pointe est une croix blanche.

HISTOIRE

Le type et les couleurs (azur et blanc) du drapeau national furent adoptés en janvier 1822 au cours de la première Assemblée nationale d’Epidaure. Le 15 mars de la même année, le gouvernement provisoire de la Grèce définit en prenant le Décret 540 l’existence de trois types de drapeaux: un drapeau de terre et deux drapeaux de mer, l’un pour la marine de guerre et l’autre pour la marine marchande.

Le drapeau de terre était rectangulaire à fond bleu et portait une croix blanche sur toute sa surface. Les drapeaux de mer étaient similaires à ceux d’aujourd’hui, la seule différence étant que sur le drapeau de la marine marchande les couleurs de la croix du canton étaient inversées (bleu à la place du blanc). Le drapeau de la marine marchande fut assimilé à celui de la marine de guerre en 1828, lorsqu’il fut reconnu que les bâtiments de la marine marchande avaient participé à la guerre d’indépendance en tant que navires de guerre.

Le pavillon national fit l’objet de nombreuses modifications depuis sa naissance, principalement en conséquence des changements de régime, sans pour autant s’en trouver jamais radicalement modifié. Les armes bavaroises furent ajoutées aux drapeaux de l’armée de terre et de la marine en 1833, et y furent maintenues jusqu’à la déposition du Roi Othon en octobre 1862. À l’arrivée de Georges Ier en 1863, une couronne fut introduite au centre de la croix sur les drapeaux des différentes armes, et elle fut conservée jusqu’au changement de régime en 1924.

Depuis 1864, le drapeau des régiments d’Infanterie est fabriqué dans un tissu en soie bordé de franges dorées et comportant au centre de la croix blanche l’effigie de son saint protecteur Saint Georges.

LE DRAPEAU AUJOURD'HUI

Les drapeaux de guerre utilisés aujourd’hui sont, pour la marine, le drapeau national à bandes horizontales, et pour l’armée de terre et l’armée de l’air le drapeau rectangulaire à la croix blanche sur fond bleu, la surface étant ainsi séparée en quatre quartiers égaux. Au centre de la croix, le drapeau de l’armée de terre porte l’effigie de Saint Georges, celui de l’armée de l’air celle de l’Archange Michel.

PRÉSIDENCE

ET SYMBOLES DE L'ÉTAT

Les symboles de notre régime démocratique sont le drapeau, l’emblème et notre Hymne national. L’ histoire de ces symboles est liée à l’histoire de la création et de la consolidation de l’Etat grec moderne, et révèle les idéaux et idées qu’ils décrivent. et inspirent les citoyens de la démocratie hellénique contemporaine.

Le drapeau
Emblème
Hymne national

ÉLECTION

DU PRÉSIDENT

Le Président de la République est le régulateur du régime politique (article 30 par. 1er).

Il est élu par la Chambre des Députés et son mandat n’est renouvelable qu’une seule fois.

Le Président élu, avant d’assumer ses fonctions, prononce devant le Parlement un serment dont le texte est défini par la Constitution.

Le serment du Président de la République

(article 33 par. 2)

Avant d’assumer l’exercice de ses fonctions, le Président de la République prête devant la Chambre des Députés le serment suivant:
“Je jure au nom de la Sainte Trinité, Consubstantielle et Indivisible d’observer la Constitution et les lois, de veiller à leur fidèle observation, de défendre l’indépendance nationale et l’intégrité du Pays, de protéger les droits et les libertés des Hellènes et de servir l’intérêt général et le progrès du Peuple Hellène”.

Le mandat du Président de la République (article 30)

Le mandat du Président de la République est quinquennal et peut être prorogé dans deux cas de figure:

  • En cas de guerre, le mandat présidentiel est prorogé jusqu’à la fin de celle-ci.
  • Au cas où la procédure d’élection du nouveau Président n’est pas achevée en temps utile, le mandat présidentiel est prorogé jusqu’à la désignation du nouveau Président.

Les conditions d’éligibilité du Président de la République (article 31)

Pour être éligible à l’élection de Président, le candidat doit:

  • Avoir la citoyenneté grecque depuis au moins cinq ans.
  • Être d’origine grecque par son père ou sa mère.
  • Avoir quarante ans révolus au jour de son élection.
  • Posséder le droit de vote légal.

La charge de Président de la République est incompatible avec toute autre fonction.

La procédure d’élection du Président de la République (article 32)

C’est la Chambre des députés qui élit le Président de la République au cours d’un scrutin par appel nominal (donc à bulletin non secret), lors d’une séance spéciale convoquée à cet effet par son Président un mois au moins avant l’expiration du mandat du Président de la République en exercice. L’élection du Président de la République se déroule en un ou deux tours; dans le second cas, des élections législatives interviennent obligatoirement entre les deux tours.

 

Premier tour (article 32 par. 3)

Le premier tour prévoit trois scrutins partiels:

  • Premier scrutin – majorité à 200 voix
    Est élu Président de la République celui qui obtient la majorité des deux tiers du nombre total des députés au cours du premier vote.
  • Deuxième scrutin – 200 voix
    Au cas où le premier scrutin n’a pas dégagé la majorité requise, il est répété cinq jours après. La même majorité est requise.
  • Troisième scrutin – 180 voix
    Si la majorité requise n’a pas été obtenue après le deuxième scrutin, le scrutin est répété une fois encore, cinq jours plus tard; est alors élu Président de la République celui qui obtient la majorité des trois cinquièmes du nombre total des députés.

Si même ce troisième tour de scrutin s’avère infructueux, la Chambre des Députés est dissoute dans les dix jours qui suivent et des élections sont proclamées en vue la da désignation d’une nouvelle Chambre.

 

Deuxième Tour (article 32 par. 4)

La Chambre des Députés issue des nouvelles élections procède, aussitôt après sa constitution en corps, au deuxième Tour de l’élection du Président de la République. Celui-ci se déroule en trois phases:

  • Premier scrutin – majorité à 180 voix
    Au cours de ce premier scrutin, il faut une majorité des trois cinquièmes du nombre total des députés.
  • Deuxième scrutin – 151 voix
    Si la majorité mentionnée n’a pas été obtenue, le scrutin est répété cinq jours après; est alors élu Président de la République celui qui a réuni la majorité absolue du nombre total des députés.
  • Troisième scrutin
    Au cas où même cette majorité n’a pas été atteinte, le scrutin est répété une fois de plus cinq jours après, entre les deux personnes qui ont obtenu le plus grand nombre de suffrages, et celui qui obtient la majorité des suffrages est élu Président de la République.

ORDRE DE BIENFAISANCE

Décret-Loi 684 (JOG 123, tome 1, du 7.5.1948)

L’Ordre de Bienfaisance a été fondé en 1948, après la mort du Roi Georges II, conformément à sa volonté. Il fut supprimé pendant deux ans (entre 1973 et 1975), puis rétabli par la Loi 106/1975.

Les insignes de cet Ordre ne sont décernés qu’à des femmes, de nationalité gecque ou étrangère, pour services exceptionnels rendus à la Patrie, pour des actes philanthropiques et pour leurs mérites dans les arts et les lettres.

L’insigne de L’Ordre de la Bienfaisance est en forme de fleur à cinq pétales d’émail bleu clair, séparés par des sépales en émail vert. Au centre de la fleur figure l’image de la Mère de Dieu tenant dans ses bras le divin nouveau-né. La représentation figure dans un cercle d’émail blanc sur lequel est gravée l’inscription „Bienfaisance“ en lettres dorées. Sur l’envers de l’insigne figure l’emblème national entouré des mots “REPUBLIQUE HELLENIQUE”.

L’étoile de la Grand Croix ainsi que celle du Grand Commandeur comporte huit rayons et porte à l’avers l’effigie de la Mère de Dieu. Le ruban accompagnant l’insigne est jaune, au liséré bleu.

Comme les autres Ordres distinctifs d’excellence, celui de la Bienfaisance est également composé de cinq rangs ou grades: la Grand Croix, le Grand Commandeur, le Commandeur, l’Officier et le Chevalier.

ORDRE DU PHÉNIX

Décret-loi du 13 mai 1926 (JOG 180, tome 1er, 3.6.1926)

L’Ordre du Phénix a été fondé en 1926 en remplacement, lui aussi, de l’Ordre de Georges Ier (qui fut rétabli en 1935, lors du retour de la royauté, pour être à nouveau supprimé en 1975). Il tire son nom de l’oiseau mythique renaissant de ses cendres.

Jusqu’en 1927 les insignes de l’Ordre étaient décernés à des citoyens grecs et étrangers. Mais lorsque la Constitution de 1927 interdit l’attribution de décorations à des Grecs, l’Ordre fut maintenu pour récompenser les services rendus par des citoyens étrangers uniquement.

Après le retour de la Monarchie en 1935, et conformément à la loi du 19.4.1935 (JO A, 170), les insignes de l’Ordre purent à nouveau être décernés à des citoyens grecs.

Désormais, il est remis à des Grecs qui se sont distingués dans la fonction publique, dans le domaine des sciences, des arts et des lettres, du commerce, de l’industrie et de la marine, ainsi qu’à des étrangers qui ont contribué à l’élévation du renom de la Grèce à l’étranger.

L’insigne de l’Ordre du Phénix a la forme d’une croix en émail blanc qui comporte en son centre une représentation en relief du mythique Phénix, ailes déployées, renaissant de ses cendres. Le Phénix en relief se retrouve également au centre de l’étoile. L’envers de la croix porte l’emblème de la République hellénique.

Le ruban sur lequel repose l’insigne est jaune foncé au liséré noir.

Comme les autres Ordres distinctifs d’excellence, celui du Phénix est également composé de cinq rangs ou grades: la Grand Croix, le Grand Commandeur, le Commandeur, l’Officier et le Chevalier.

ORDRE DE L'HONNEUR

Loi 106 (JOG 171, tome 1 du 18.8.1975)

L’Ordre de l’Honneur, le deuxième selon le rang hiérarchique, a été fondé en 1975 en remplacement de l’Ordre de Georges Ier qui fut aboli.

Les insignes de cet Ordre sont décernés à des citoyens grecs s’étant distingués dans les combats pour la patrie, dans tout domaine de la fonction publique, du commerce, de la marine, de l’industrie, des lettres, des arts et des sciences. Il peut également être décerné à des personnalités étrangères qui se sont distinguées et qui ont contribué à la promotion de la Grèce.

La forme définitive de l’insigne fut décidée par Décret présidentiel en 1984. L’avers de la Croix de l’Ordre est d’émail bleu foncé, où figure, en relief, l’effigie de la déesse Athéna, au centre d’un cercle d’émail blanc comportant l’inscription „L’HOMME BON EST SEUL MERITOIRE“.

L’étoile de la Grand-Croix et du Grand Commandeur est composée de huit rayons et porte en son milieu la croix de l’Ordre. L’envers porte l’emblème national de la République hellénique sur émail blanc, avec l’inscription „REPUBLIQUE HELLENIQUE 1975“ –année de fondation de l’Ordre- gravée en lettres d’or.

Le ruban accompagnant l’insigne est bleu foncé, comme la croix, bordé de fines bandes dorées.

Comme tous les Ordres distinctifs d’excellence, l’Ordre de l’Honneur est composé de cinq rangs ou grades: la Grand Croix, le Grand Commandeur, le Commandeur, l’Officier et le Chevalier.

ORDRE DU SAUVEUR

Décret du 20 mai 1833 (Journal Officiel du Gouvernement 19, tome 1 du 20 janvier 1833)

L’Ordre du Rédempteur ou du Sauveur est hiérarchiquement le premier Ordre distinctif d’excellence. Il a été fondé en 1829, dernière année de la révolution, par la IVème Assemblée nationale d’Argos, mais n’a commencé à être attribué qu’à partir de 1833. Le premier à avoir été honoré de la Grand-Croix de l’Ordre du Sauveur fut Louis Ier, roi de Bavière et père du Roi Othon.

L’Ordre du Sauveur demeura le seul ordre pendant environ 80 ans. Le nom et la forme de l’insigne ont été adoptés pour rappeler que c’est grâce à l’appui divin du Sauveur que put s’accomplir la libération grecque.

La forme de l’insigne a subi plusieurs modifications tout au long des 170 années écoulées depuis la fondation de l’Ordre. Aujourd’hui, l’insigne est constitué d’une croix d’émail blanc reposant sur une couronne constituée pour moitié d’une branche de chêne et pour moitié d’une branche de laurier. Au centre de la croix figure une représentation du Sauveur, en émail également, cerclée de l’inscription „TA MAIN DROITE, SEIGNEUR, A ETE GLORIFIEE PAR LA FORCE“. L’envers de la croix porte l’inscription „IVème ASSEMBLEE NATIONALE DES GRECS A ARGOS, 1829“.

L’étoile de la Grand-Croix et du Grand Commandeur comporte six rayons et en son centre l’insigne du Sauveur. Les premières étoiles étaient brodées. Plus tard, les insignes en métal se sont imposés, et furent fabriqués en argent, comme c’est le cas encore aujourd’hui. Le ruban accompagnant l’insigne de l’ordre est bleu ciel, avec un liséré blanc.

Like the other Greek Orders, the Order of the Redeemer consists of five classes: the Grand Cross, the Grand Commander, the Commander, the Gold and Silver Cross.Comme tous les Ordres distinctifs d’excellence, l’Ordre du Sauveur est composé de cinq rangs ou grades: la Grand Croix, le Grand Commandeur, le Commandeur, l’Officier et le Chevalier.

La loi en la matière prévoit que l’Ordre du Sauveur est décerné à des citoyens grecs qui se sont distingués par la défense des intérêts du pays ou par les services sociaux exceptionnels prêtés en Grèce ou en-dehors du pays. Dans la pratique, seule la Grand-Croix de cet Ordre est décernée, à des chefs d’État étrangers.

ORDRES ET DÉCORATIONS HELLÉNIQUES

La nomination à un Ordre et la remise des insignes correspondants constituent une reconnaissance et une récompense pour des services exceptionnels rendus à la Patrie ou de brillants mérites dans tout domaine de la vie publique, des lettres, des arts, des sciences, du commerce, de l’industrie et de la navigation. Les insignes sont remis par le chef suprême de l’État.

La fondation du premier Ordre grec date de 1829; s’inspirant du modèle d’autres pays européens, il visait à exprimer la reconnaissance de la Nation envers ceux qui contribuèrent activement à la lutte pour la Libération.

Depuis, cinq Ordres grecs se sont progressivement constitués

Chaque Ordre est constitué de cinq rangs ou grades

    • Grand-Croix
    • Grand Commandeur
    • Commandeur
    • Officier
    • Chevalier

La remise de la Grand-Croix de l’Ordre du Sauveur constitue la plus haute distinction.

Les personnalités ayant été honorés par l’un des grades d’un des Ordres ont le droit de conserver leurs insignes tout au long de leur vie et de les léguer à leurs héritiers, pour mémoire. Par le passé toutefois il était prévu que les insignes soient rendus après le décès de la personne honorée.

Chaque Président de la République en fonction est Grand-Maître de tous les Ordres et Décorations de Grèce. La remise des distinctions relève des compétences du Président de la République, conformément à l’article 46 paragraphe 2 de la Constitution et aux dispositions de la Loi 106/1975. Les propositions concernant les personnes à distinguer par ces insignes sont préparées pour le Président de la République par le Conseil des Ordres et Décorations, qui se réunit au moins une fois par an. Pour la remise des insignes, un Décret présidentiel est pris, il est contresigné par le Ministre des Affaires étrangères et publié au Journal officiel du Gouvernement.

LE JARDIN

DE LA PALAIS

Le jardin du Palais Présidentiel, oasis de verdure en plein centre d’Athènes, couvre une superficie de 25 strèmes environ (équivalant à deux hectares et demi). Au cours du XIXe siècle, cette surface servait de potager du Palais Royal (aujourd’hui bâtiment du Parlement), le terrain étant particulièrement fertile à cet endroit-là.

Le terrain s’étendant derrière le Palais Royal fut cédé en 1889 pour y permettre la construction d’une résidence privée pour le Prince héritier Constantin, qui cette année-là épousa la Princesse Sophie de Hohenzollern. Après l’achèvement du Palais, en 1897, et l’ouverture de la rue Hérode Atticus, les terres qui entouraient la Résidence du Prince héritier furent aménagées en un grand jardin décoratif. Il semblerait que cette tâche ait été confiée au cabinet technique d’Ernst Ziller. En revanche la sélection des plantes a dû être assurée par un spécialiste grec, compte tenu du fait que la plupart des plantes appartiennent à la flore grecque.

Dès le début, le jardin fut partagé en deux grandes parties en raison de la dénivellation assez accentuée du terrain. La partie surélevée avait été réservée à la construction de l’édifice.

La conception consistant à situer le jardin devant la façade avant du bâtiment se retrouve dans d’autres constructions néoclassiques datant de la même époque (comme notamment l’Académie, l’Université, la Bibliothèque nationale). Le jardin suit un tracé assez strictement géométrique, de style français, agrémenté de parterres de gazon symétriques et d’îlots de plantes à floraison saisonnière. L’austérité de l’ensemble, côté rue Hérode Atticus, est adoucie par la présence de platanes séculaires, de tilleuls, de palmiers et de cyprès.

La plus grande partie du jardin est située au niveau le plus bas, auquel mène un large escalier de marbre. Ici aussi, le principe de symétrie a été respecté: le point de référence central est une longue allée bordée de hauts cyprès qui débouche sur l’étang et le pavillon de verdure. De part et d’autre de cette allée s’étendent des tapis de gazon, des terrasses en gradins, des îlots d’arbres et d’arbustes et des parterres de fleurs. Embrassant l’ensemble du jardin, de hautes rangées d’arbres accotées aux grilles assurent le nécessaire isolement par rapport aux rues adjacentes.

La composition botanique du Jardin est globalement assez riche: elle comprend près de 140 espèces et variétés différentes de plantes ornementales, d’arbres et d’arbustes, de plantes grimpantes et autres. Certaines de ces plantes sont rares. Parmi les arbres du Jardin, nombreux sont ceux qui sont âgés de plus d’un siècle, tels notamment les cyprès.

Depuis sa conception initiale, à la fin du dix-neuvième siècle, et jusqu’aux lendemains de la dictature, le Jardin du Palais fut conservé sans modifications majeures. Certains changements intervinrent après 1974, le plus important d’entre eux ayant été sans conteste l’ajout du large escalier de marbre qui facilite l’accès à la partie inférieure du Jardin.

ELEMENTS D'ARCHITECTURE

DE LA PALAIS

Lorsque l’architecte allemand Ernest Ziller se voit confier la construction du Palais du Prince héritier, ce fut à la condition qu’il réalise un édifice qui ne serait ni pompeux, ni sur le modèle des palais royaux européens. L’aspect extérieur de ce Palais devait se rapprocher morphologiquement de celui des résidences de la grande bourgeoisie de l’époque et devait représenter la classe sociale dirigeante du pays. Il semblerait que Georges Ier lui-même donna ces instructions.

Il en résulta un édifice néoclassique à trois étages, dont la façade simple et austère suit les règles de la symétrie. Le corps principal est flanqué de deux ailes qui forment une légère avancée. Une série de doubles fenêtres est percée au deuxième étage; les entre-fenêtres sont ornés de symboles héraldiques en relief, de représentations des quatre saisons, des monogrammes K et S (pour Constantin et Sophie) ainsi que de personnages de la mythologie grecque. E. Ziller a placé des statues sur les bords du toit du bâtiment. Toutes les façades de l’édifice sont simples. La seule saillie est le portique d’ordre ionique de l’entrée principale rue Hérode Atticus.

Tant la façade avant que le rez-de-chaussée du Palais du prince héritier présentent de fortes similitudes avec les plans élaborés par Théophile Hansen pour le Palais du Pirée, qui ne fut finalement jamais construit. Ernst Ziller fut collaborateur, ami et admirateur du célèbre architecte Théophile Hansen, dont l’oeuvre ne manqua certainement pas de l’inspirer.

Les modifications apportées à l’édifice depuis sa construction jusqu’aujourd’hui ne sont pas fondamentalement importantes. Seule exception, l’ajout d’une salle de bal (aujourd’hui Salon des Ambassadeurs) en 1909 et l’adjonction de l’aile postérieure (aujourd’hui Salle des réceptions) au début des années 1960.

Les façades ont certes subi quelques changements par rapport à la conception initiale du Palais, mais la plupart d’entre eux sont naturels et prévisibles compte tenu de l’âge –plus d’un siècle- du bâtiment. Parmi les plus notables, citons l’ajout d’une seconde cage d’escalier à la partie arrière de l’édifice, ce qui permet la communication entre étages sans que ceci nécessite le passage par l’escalier central, et l’installation d’un ascenseur.

Pour ce qui est des interventions apportées à l’extérieur, la plus importante, effectuée sous la présidence de Constantin Tsatsos, est la création d’un deuxième grand escalier en marbre qui relie le Palais au jardin.

HISTOIRE DE L'IMMEUBLE

La décision d’ériger l’édifice utilisé aujourd’hui comme Palais Présidentiel fut prise en 1868: lorsque naît, cette année-là, Constantin, fils et futur héritier de Georges Ier, l’État grec décide de lui faire don à sa majorité d’une résidence privée. En effet, 21 ans plus tard, lorsque le Prince héritier Constantin épouse Sophie, princesse de Hohenzollern, l’État Hellénique met sa promesse à exécution, et charge Ernest Ziller de construire le Palais du Prince. La construction du Palais commença en 1891 pour s’achever six ans plus tard, en 1897.

À la veille de Noël 1909, un incendie ravage une grande partie du Palais Royal; suite à ce sinistre, le Palais du prince héritier hébergera temporairement le reste de la famille royale. Après l’assassinat de Georges Ier en 1913 et l’avènement au trône de Constantin, le Palais du Prince devient définitivement le Palais royal.

L’usage du bâtiment en tant que Palais Royal est interrompu en 1924, lors du renversement de la royauté et de la proclamation de la République. L’édifice devient Palais Présidentiel, puis il reprend sa fonction initiale lors de la restauration de la Monarchie et du retour du Roi en 1935.

Depuis le rétablissement de la démocratie en 1974 après 7 ans de dictature militaire et la proclamation définitive de la République en Grèce, le bâtiment est utilisé en tant que Palais Présidentiel et pour demeure des différents Présidents.

PRESIDENTIAL MANSION

L'EMPLACEMENT

Le quartier où se trouve le Palais Présidentiel se situait jusqu’aux dernières décennies du 19e siècle à l’extérieur du plan d’urbanisme de la capitale. Le Palais Royal, qui abrite aujourd’hui le Parlement, constituait la limite orientale de la ville. Au-delà, s’étendaient des terrains non bâtis, des champs et des vergers. Les seuls bâtiments que l’on eût pu apercevoir sur les cartes de l’époque étaient le Palais de la Duchesse de Plaisance, dénommé “Elysées” (aujourd’hui le Musée Byzantin), et le Monastère Pétraki, qui tous deux étaient construits en pleine campagne loin du centre de la ville. Sur le terrain qui jouxte l’actuel Palais Présidentiel fut construit en 1854 un orphelinat pour filles, l’”Amaleion”(qui n’existe plus aujourd’hui), ce qui prouve le peu d’importance accordée à cette région. De plus, les terres qui bordaient l’avenue Kifissias (à la hauteur de l’actuelle avenue Vassilissis Sophias), que l’État destinait d’ailleurs à la construction de ministères, étaient également des espaces vierges.

Début 1870, l’État autorise la vente des terres à des particuliers. C’est alors que sont construits les premiers hôtels particuliers privés où vivent les familles de la grande bourgeoisie athénienne. Dans les années 1890, l’architecte Ernest Ziller se voit confier la construction du Palais du Prince Héritier, à l’endroit où se trouvait le potager royal. Ce Palais, qui devint par la suite résidence de la famille royale, abrite aujourd’hui le Palais Présidentiel.

Aujourd’hui, la ville d’Athènes s’est étendue, et le Palais Présidentiel se retrouve en plein centre de la ville, à côté du Jardin national et près du Parlement, juste à la frontière entre le centre historique et la ville moderne.

La rue Hérode Atticus, où est sis le Palais, n’est pas seulement l’une des plus belles rues de la ville, elle aussi étroitement liée à la vie politique et sociale des lieux, puisqu’en plus du Palais en soi, elle héberge aussi le Palais Maximou, siège du gouvernement.

Les terres du Palais Présidentiel s’étendent sur une superficie totale de 2,7 hectares, une grande partie étant couverte par le jardin. L’entrée officielle du Palais est située sur la façade principale, rue Hérode Atticus, alors que l’entrée informelle se trouve du côté de la rue Vassiléos Georgiou II.

Anciens Presidents

LE PRÉSIDENT

PROKOPIOS PAVLOPOULOS

M. Prokopis Pavlopoulos est né à Kalamata en 1950. En 1968, il a été reçu à la Faculté de Droit de l’Université d’Athènes où il a obtenu sa licence en 1973 avec mention. Il a poursuivi ses études de troisième cycle à Paris II. En 1974, il a obtenu un DEA de Droit Public et en 1977 un Doctorat d’État avec mention. En 1982 il a été élu puis nommé Maître de Conférence à la Faculté de Droit de l’Université d’Athènes, puis, en gravissant les échelons universitaires, Professeur Adjoint (1983), Professeur Agrégé (1985), avant d’être élu Professeur Titulaire de cette même Faculté en 1989. De plus, il a enseigné et il a fait de la recherche en tant que professeur invité à l’Université Paris II (1986).

OUVRAGE

Parmi ses ouvrages, sont mentionnés à titre indicatif: “La directive en droit administratif”, Paris 1978, “The Law and Practice Relating to Pollution Control in Greece” (en collaboration avec le Dr. Gr. Timagenis), 1982, “La garantie constitutionnelle du recours en annulation: un aspect contemporain de l’état de droit”, 1982, “Cours de science administrative”, 1983, “La responsabilité civile du domaine public”, T. I, 1986, T. II, 1989, “Les garanties du droit de protection juridiciaire dans le droit communautaire européen”, 1993, “Le contrat d’exécution des travaux publics”, 1997, “Parole écrite: ensemble des articles de 1987 à 2003”, 2003, “La révision constitutionnelle sous le prisme de l’expérience parlementaire”, 2010, “Le crépuscule des dirigeants politiques: cause ou conséquence de la crise économique”, 2011, “Le droit public sous le signe de la crise économique”, T. I 2ème édit., 2014, ainsi que l’ouvrage collectif (en collaboration avec les professeurs A. Gerontas, S. Lytras, Gl. Siouti et S. Flogaïtis), “Droit Administratif”, 3ème édition, 2015.

COURS POLITIQUE

M. Prokopis Pavlopoulos a toujours été un homme politique actif depuis ses débuts en 1974-1975 lorsqu’il exerçait les fonctions de Secrétaire du premier Président de la République Hellénique (intérimaire) Michail Stasinopoulos. Il a été membre du gouvernement d’unité nationale de Xenophon Zolotas (1989-1990) en tant que Ministre délégué de la Présidence chargé de la presse ainsi que porte-parole du gouvernement. De 1990 à 1995 il a exercé les fonctions de Directeur du service juridique de la Présidence de la République, pendant la présidence de Konstantinos Karamanlis. Entre 1995 et 1996 il a été attaché de presse du parti de la Nouvelle Démocratie. En 1996 il a été élu Ministre d’État du gouvernement de la Nouvelle Démocratie à partir de 2000 les fonctions de Directeur de la section de l’administration publique, de l’ordre public et de la justice de ce parti. De 2000 à 2014 a été élu sans interruption député dans la première circonscription d’Athènes. Il a exercé les responsabilités de représentant parlementaire de la Nouvelle Démocratie de 2000 à 2004. Pendant la période allant de 2004 à 2009 il a exercé sans interruption la fonction de Ministre de l’Intérieur des gouvernements successifs de Kostas Karamanlis, dans le cadre d’un Ministère de l’Intérieur aux compétences élargies. Le 18 février 2015 il a été élu Président de la République avec 233 voix sur un total de 300.

CONTACT

OPTIONS

The garden of the Presidential Mansion will be open to the public every Sunday (except holidays), from 10.00 am to 2.00 pm. The attendance is free of charge. Entrance will be from Vas. Georgiou B Street n.2. Priority will be maintained.

For group visits (schools, clubs, etc.) please contact tel. 210-72 83 289 and 210-72 24 939.

You can contact the Presidency of the Hellenic Republic via ELTA, through a call center and by email, in the following ways.

CONTACT

via ELTA, telephone or fax

Presidential Mansion

Vasileos Georgiou B', n.2

Athens P.C. 100 28

Phone Center

210 7283111

Fax Numbers

210 7232342 and 210 7248938

img

When sending letters via ELTA,
your address and phone number are required.

In the contact form,
all fields are required.

Ξενάγηση στο Προεδρικό Μέγαρο

VIA EMAIL

with the contact form below

All information contained in the Presidency of the Hellenic Republic website, is available to visitors for personal use and may change without prior notice.

They may be used and reproduced, in whole, in part, or in summary form, provided that the reproduced product is afterwards freely available through the internet and there is a clear and distinct reference to the source. Any other usage requires the written permission of the owner or the copyright owner.

The other products or services mentioned on the electronic pages of this node and bear the mark of their respective organization, company, affiliate, association or publication, are their own intellectual and industrial property and therefore they maintain responsibility.

Presidency
of the Hellenic Republic

official website

THE PRESIDENTIAL GUARD

Founded on 12 December 1868, the Presidential Guard (Evzones) has a history that stretches over more than a century, both as a combatant and ceremonial force.

THE NATIONAL ANTHEM

The National Anthem of Greece consists of the first two verses of the poem “Hymn to Freedom”, written in May 1823 in Zakynthos by the poet Dionysios Solomos.

THE GARDEN

OF THE MANSION

The garden of the Presidential Mansion occupies an area of about 25.000 square metres (just over 6 acres) and constitutes a green haven in the centre of Athens. In the middle of the nineteenth century, this area, because of its especially fertile soil, was in fact the vegetable garden of the Royal Palace (now Parliament building).

After the erection of the mansion in 1897 and the construction of Herodon Attikou Street, the area surrounding the Crown Prince’s Palace was fashioned into a large ornamental garden. The planning appears to have been assigned to Ziller’s technical office. The selection of suitable plants, though, must have been entrusted to a Greek specialist, since most of the trees are native to Greece.

From the very beginning the garden was divided into two large sections because of the slope of the land. The building is situated in the upper section.

The design of the garden in front of the building was similar to that of other neo-classical structures of the period (the Academy, the University and the National Library). The garden follows a relatively rigid geometric plan of the French type, with symmetrical beds of grass and seasonal flowering plants. The formalism of the composition towards Herodon Attikou Street is alleviated by the perennial plane trees, lindens, palms and cypress trees.

A wide marble staircase leads to the larger part of the garden, which is on the lower level. The symmetry has been preserved here also with the main point of reference being a long path with high cypress trees that leads to a swimming pool and a pavillion. To the right and the left of the path there are lawns, stepped terraces, flower beds and areas with trees and bushes. Around the entire garden high trees have been planted next to the railings, to ensure the necessary privacy from the surrounding roads.

In general, the botanic composition of the garden is quite rich, since it includes about one hundred and forty species and varieties of ornamental trees, bushes, climbing plants etc. Some of these plants are rare. Many of the trees in the garden, such as the cypress trees, are more than a hundred years old.

From its initial design at the end of the nineteenth century up until the early 1970’s the palace garden was preserved without significant change. Since 1974 the garden has undergone several changes. The most important of these is the addition of a wide marble staircase, which facilitates access to the lower part of the garden.

ARCHITECTURAL FEATURES

OF THE MANSION

When Ernst Ziller, the German architect, was assigned the building of the Crown Prince’s Palace, it was on condition that the building would neither be majestic nor modelled on other European Palaces. The building was to harmonize with the homes of the wealthy Greeks of that time and be representative of the ruling social class of the country. It appears that those guide-lines were laid down by George I.

The result is a three-storey neo-classical building with a plain symmetrical facade. The main part of the building is flanked by two slightly protruding wings. On the second floor there is a row of double windows separated with spaces and carved with heraldic symbols, representations of the four seasons, the letters K and Σ (for the Greek spelling of Constantine and Sophia) as well as characters from Greek mythology. At the top of the building Ziller had statues placed. All sides of the building are unpretentious. The only protrusion is the porch with its Ionic columns at the main entrance on Herodon Attikou Street.

When designing the facade and the floor plan of the Crown Princes’ Palace, Ziller was influenced by the work of his friend and fellow-architect, T. Hansen.

The modifications made to the building from the time of its construction up to the present day are not especially significant. One exception to this is the addition, in 1909, of a ballroom (currently the Credentials’ Lounge) and the extension added to the rear wing (now the Reception Hall) at the beginning of the 1960’s.

The floor plan presents some changes in relation to the original plans of the mansion, which is natural since the building is already a century old. The most important of these are the addition of a second staircase at the rear of the building, which allows communication between the floors without using the central staircase, and the installation of a lift.

The most significant exterior change is the creation of a second large marble staircase during the Presidency of Constantinos Tsatsos, which connects the building with the garden.

HISTORY OF THE BUILDING

The decision to construct the building currently used as the Presidential Mansion was taken in 1868. That year, George I’s son, Constantine, the heir to the throne, was born and the Greek state decided to present him with a private dwelling, when he came of age. Twenty one years later, when Constantine married Sophia, Princess of Hohenzollern, the state assigned the planning of “The Crown Prince’s Palace”, as the building became known, to Ernst Ziller. Building began in 1891 and was completed six years later in 1897.

On Christmas Eve 1909 a fire destroyed a large part of the Royal Palace, with the result that the Crown Prince’s Palace was temporarily used as the residence of the royal family. After the assassination of George I in 1913 and the accession of Constantine to the throne, the Crown Prince’s Palace finally became the royal residence.

The use of the building as a Palace was interrupted in 1924, when the monarchy was overthrown and a Republic was declared. It was then used as the Presidential Mansion until 1935, when the monarchy was restored and the King returned.

Since 1974, when democracy was restored after a seven year military dictatorship, the building has been used as the Presidential Mansion and the residence of the President of the day.

PRESIDENTIAL MANSION

THE LOCATION

The land on which the Presidential Mansion was built was, until the last decades of the nineteenth century, outside city limits. The eastern limit of the town was the Royal Palace. Beyond that, there were fields and small farms. The only buildings appearing on the maps of the period were the manor of the Duchess of Plaisance (known as “Ilissia” and currently housing the Byzantine Museum) and the Petraki Monastery, both built in country areas far from the centre of town. The limited significance of the area at the time is obvious in the fact that a girl’s orphanage (which no longer exists) was built there in 1854. Furthermore, the land along Kifissias Avenue (today called Vasilissis Sofias) also remained unbuilt and was earmarked by the State for the construction of ministry buildings.

In early 1870 the State allowed the sale of land to private individuals, which led to the construction of mansions to house the wealthy families of Athens. Around 1890, the architect Ernst Ziller was entrusted with the construction of the Crown Prince’s Palace. This palace later became the residence of the Royal Family and is now used as the Presidential Mansion.

Currently, with the city of Athens extending over many square miles, the Presidential Mansion is located right at the centre of the capital next to the National Gardens and Parliament.

Herodon Attikou Street, where the Mansion is located, is not only one of the most beautiful streets in the city, it is also bound up with the political and social life of Greece, since also situated there is the mansion where the Prime Minister of the day has his office.

The Presidential Mansion with its garden takes up a total area of about 27.000 square metres (about 7 acres). The official entrance to the Mansion is on Herodou Attikou Street.

ORDER OF BENEFICIENCE

Legislative Decree n. 684 (Off. Gaz. 123, issue A, dated 7 May 1948)

The Order of Beneficence (Order for Good Deeds) was established in 1948, following the death of King George II, in accordance with his wishes. For two years, from 1973-1975, the Order was abolished, but was re-established by law n. 106/1975.

The insignia of the Order of Beneficence is awarded only to women, both Greek and foreign, for exceptional services rendered to Greece, for charitable acts and outstanding achievements in arts and letters.

The insignia is flower-shaped with five blue enamel petals separated by long narrow sepals of green enamel. In the centre of the flower there is a picture of the Virgin Mary holding the Infant Jesus in her arms. This picture is surrounded by a white enamel band, upon which the word “BENEFICENCE” is inscribed in gold letters. The reverse side bears the emblem of the Hellenic Republic, encircled by the inscription: “HELLENIC REPUBLIC”.

The stars of the Grand Cross and of the Grand Commander have eight radiating points and the obverse side of both bears a picture of the Virgin Mary. The ribbon which accompanies the insignia is yellow with a blue border on both edges.

Like the other Orders, the Order of Beneficence consists of five classes: the Grand Cross, the Grand Commander, the Commander, the Gold and Silver Cross.

ORDER OF THE PHOENIX

Legislative Decree of 13 May 1926 (Off. Gaz. 180, issue A, dated 3 June 1926)

The Order of the Phoenix was established in 1926 to replace the previously existing Order of George I (which was re-established in 1935 with the restoration of the monarchy, only to be abolished again in 1975). The Order is named after the mythical bird, the Phoenix.

Until 1927 both Greeks and foreigners used to be admitted into the Order. When, in 1927, the Constitution forbade the conferring of decorations on Greek citizens, the Order continued to recognize the services rendered by foreigners.

After the Restoration of the Monarchy in 1935 and in accordance with the law of 19-4-1935 (Off. Gaz. 170, A) the Order could once again be conferred on Greek citizens.

Nowadays it is awarded to Greeks who have distinguished themselves in the fields of public administration, science, arts and letters, commerce, industry and shipping. It is also conferred on foreigners who have contributed to improving Greece’s stature abroad in the above fields.

The insignia of the Order of the Phoenix is cross-shaped. It is made of white enamel and on the cross the mythical phoenix with open wings is depicted in relief, rising out of the flames. The phoenix is also depicted in relief in the centre of the star. The reverse side of the cross bears the emblem of the Hellenic Republic.

The ribbon accompanying the insignia is deep yellow with a narrow black border on both edges.

Like the other Orders, the Order of the Phoenix consists of five classes: the Grand Cross, the Grand Commander, the Commander, the Gold and Silver Cross.

ORDER OF HONOUR

Law n.106 (Off. Gaz. 171, issue A, dated 18 Aug. 1975)

The Order of Honour was established in 1975, replacing the Order of George I that had been abolished. It ranks second in order of priority.

It is conferred on Greek citizens who have distinguished themselves in their efforts on behalf of their country in all sectors of public administration, commerce, shipping, industry, science, arts and letters. It is also conferred on foreigners who are judged worthy of it and have contributed to enhancing Greece’s stature abroad.

The final form of the insignia was laid down by Presidential decree in 1984. The cross of the Order is made of deep blue enamel. In the centre, the head of goddess Athena is depicted in relief. The head is surrounded by a white enamel band, bearing the inscription: “ONLY THE RIGHTEOUS SHOULD BE HONOURED”.

The star of the Grand Cross and the Grand Commander has eight radiating points with a blue enamelled cross. On the reverse side of the cross there is the emblem of the Hellenic Republic on white enamel, in gold letters: “HELLENIC REPUBLIC 1975″, i.e. the year of the Order’s establishment.

The ribbon accompanying the insignia is, like the cross, of deep blue colour and has a narrow gold border on both edges.

Like the other Orders, the Order of Honour consists of five classes: the Grand Cross, the Grand Commander, the Commander, the Gold and Silver Cross.

ORDER OF THE REDEEMER

Decree of 20 May 1833 (Off. Gaz. 19, issue A, dated 20 Jan. 1833)

The Order of the Redeemer is the most important Greek Order. Its establishment was decided upon in 1829, the final year of the Revolution, by the Fourth Greek National Assembly in Argos. The first recipient of the Grand Cross of the Order was King Ludwig I of Bavaria, the father of King Otto, in 1833.

This Order was for about 80 years the only Greek Order. The name and form of the insignia were chosen as a reminder that it was with the Lord’s help and support the Greek nation was liberated.

The form of the insignia has altered in several respects in the 170 years since the establishment of the Order. Currently, the insignia consists of a white enamelled cross, set on a wreath, one half of which is an oak branch and the other half a laurel branch. In the centre of the cross there is a picture of the Redeemer, also made of enamel and surrounded by the inscription: “IN YOUR RIGHT HAND, LORD, THE POWER AND THE GLORY”. The reverse carries the inscription: “THE 4th NATIONAL ASSEMBLY OF THE HELLENES AT ARGOS – 1829″.

The stars of the Grand Cross and the Grand Commander have eight radiating points and in the centre is a picture of the Redeemer. The first stars were embroidered. Later, stars made of silver prevailed, as is the case today. The ribbon accompanying the insignia of the Order is light blue with a narrow white border on both edges.

Like the other Greek Orders, the Order of the Redeemer consists of five classes: the Grand Cross, the Grand Commander, the Commander, the Gold and Silver Cross.

According to the relevant law, the Order of the Redeemer is awarded to Greek citizens who have distinguished themselves in defending the interests of their country or have rendered exceptional social services in Greece or abroad. In practice, the Grand Cross is awarded only to the leaders of foreign countries.

HELLENIC ORDERS AND DECORATIONS

Admission into an Order and the conferment of the relevant insignia constitute a public acknowledgement of outstanding services rendered to Greece or exceptional achievement in an area of public life, such as in science, arts and letters, commerce, industry or shipping. The insignia is conferred by the Head of State.

The first Greek Order, modelled on the Orders of other European countries, was established in 1829, to express the gratitude of the Nation to those who had played an active role in its liberation.

Since then, 5 Greek Orders have been established

Each Order has 5 classes

    • The Grand Cross
    • The Grand Commander
    • The Commander
    • The Officer of the Gold Cross
    • The Knight of the Silver Cross

The conferment of the Grand Cross of the Order of the Redeemer constitutes the highest distinction of all.

Those who have been awarded any class of an Order are entitled to keep the insignia for life and to pass it on to their heirs as a keepsake. Formerly the insignia was returned on the death of the recipient.

The incumbent President of the Republic is the Master of all Orders, who has the power to allow admission into the Orders and to confer the respective insignia in accordance with article 46 paragraph 2 of the Constitution and the provisions of Law 106/1975. Recommendations regarding the choice of persons to whom distinctions may be awarded are submitted to the President of the Republic by the Council of Orders and Decorations, which meets at least once a year. In order to confer an award of distinction, the President of the Republic issues a decree, which must be countersigned by the Minister of Foreign Affairs and published in the Government Gazette.

NATIONAL ANTHEM

The National Anthem of Greece consists of the first two verses of the poem “Hymn to Freedom”, written in May 1823 in Zakynthos by the poet Dionysios Solomos. A year later it was published in Mesolonghi and the same year Fauriel included it in a collection of Greek folk songs. In 1828 Nicholas Mantzaros, a Corfiot musician and friend of Solomos’ set the poem to music, based on a folk theme, intended for a four-voice male choir rather than preserving it’s character of march. After that the “Hymn to Freedom” was regularly heard on national holidays.

HISTORY

In 1844 the poem was once again set to music by Mantzaros and submitted to King Otto in the hope that he would accept it as the national anthem. In spite of N. Mantzaros being awarded the Silver Cross of the Order of the Redeemer and D. Solomos’ being awarded the Gold Cross of the same Order, the work was not ratified as the national anthem but became popular as a battle song.

In 1861 the Minister for the Military asked Mantzaros to compose a march based on the “Hymn to Freedom”. The musician altered the rhythm of Solomos’ hymn, giving it the rhythm of a march and in 1864, after the union of the Ionian Islands with Greece, the “Hymn to Freedom” was established as the national anthem. The national anthem, along with its music, was printed for the first time (27 copies) in London in 1873.

We knew thee of old,
Oh, divinely restored,
By the lights of thine eyes,
And the light of thy Sword,
From the graves of our slain,
Shall thy valour prevail.
As we greet thee again-
Hail, Liberty! Hail!

The poem “Hymn to Freedom” consists of 158 four-line verses of which the first 24 were established as the National Anthem in 1865. The first two of them are the ones usually played and accompanying the raising and the lowering of the flag, being sung on official occasions. During the playing of the national anthem one stands to attention.

(The Hellenic National Anthem. A translation in English by Rudyard Kipling, 1918)

THE EMBLEM

OF THE HELLENIC REPUBLIC

The national emblem of Greece consists of a blue escutcheon with a white cross totally surrounded by two laurel branches.

The emblem is painted or woven, mainly on the hats, uniforms and buttons of the military, the security forces etc.

The Greek national emblem was provided for by the Constitution of Epidauros of 1 January 1822 and established by decree on 15 March of the same year. It was blue and white and circular in shape.

HISTORY

Since it was first established, the emblem has undergone many changes in shape and design, mainly due to changes of regime.

The original Greek national emblem depicted the goddess Athena and the owl. At the time of Capodistrias, the first Prime Minister of modern Greece, the phoenix, the symbol of rebirth, was added. During the reign of King Otto, the royal crest, with two crowned lions holding the coat of arms with the royal crown, became the national emblem of the country. With the arrival of King George I, the Bavarian emblem was replaced by the Danish one. After Greece became a republic in 1924 the national emblem used to consist of a simple white cross on a blue background. The Danish emblem returned with the restoration of Monarchy until 1967.

THE NATIONAL FLAG

OF GREECE

The national flag of Greece consists of nine horizontal stripes of equal width, five blue and four white, alternately, the first and last stripes being blue. The upper left corner contains a blue square, along the five stripes with a white cross inside it. The flag is hung on a white flagstaff at the top of which there is a white cross.

HISTORY

The land flag used to be square in shape, and used to have a white cross on a blue background. The marine flags resembled the current national flag. The only difference in the flag of the merchant marine was the reversal of colors in the corner where the cross was (a blue cross on a white background). The flag of the merchant ships was ranked with that of the navy in 1828, when it was recognized that merchant ships had taken part in the war of independence as war-ships.

The national flag has been modified several times since then, mainly as a result of regime changes, without being radically altered. In 1833 the Bavarian coat of arms was added to the flags of the army and the navy and remained until the overthrow of King Otto in October of 1862. With the arrival of King George I in 1863 the crown was introduced into the flags of the above forces and remained there until the regime change in 1924.

From 1864 onwards the flag of the infantry regiments was made of silk with a gold fringe all round and had a picture of their patron saint, Saint George, in the centre of the white cross.

THE FLAG TODAY

The war flags currently are: for the navy, the national flag and, for the army and the air force, a rectangular flag consisting of a white cross on a blue background, the cross dividing the flag into four equal parts. In the centre of the cross, the flag of the army bears a picture of Saint George, while the flag of the air force bears a picture of the Archangel Michael.

PRESIDENCY

AND STATE SYMBOLS

Our flag, our national emblem and our national anthem are the symbols of the Hellenic Republic. The history of such symbols relates to the history of the creation and the establishment of the modern Hellenic State and marks out ideals and ideas that express and inspire the citizens of the modern Hellenic Republic.

The Flag
The National Emblem
The National Anthem

POWERS

OF THE PRESIDENT

In accordance with article 30 par. 1 of the Constitution, the President of the Republic regulates the functions of the institutions of the Republic. However, his/her real powers are limited in comparison with those of the Prime Minister and the Ministers.

The powers of the President of the Republic may be characterized as symbolic, regulatory, legislative, administrative and judicial, they are specific, restricted to those set out in the Constitution and are governed:

  • By the interpretative rule of article 50, according to which the President of the Republic shall have only those powers that are explicitly conferred upon him by the Constitution and by such laws as are in accordance with it.
  • By the clause of article 35 par. 1, according to which no act of the President of the Republic is valid or may be executed unless it has been countersigned by the competent Minister, apart from the exceptions set out in detail in par. 2 of the same article.

In particular, the President of the Republic:

  • Shall represent the State internationally, declare war, conclude treaties of peace, alliance, economic cooperation and participation in international organizations or unions and he shall announce them to Parliament, whenever the interest and security of the State so permit. This power is merely symbolic and is in fact exercised by the government (article 36 par. 1).
  • Shall appoint the Prime Minister, the Ministers and the Deputy Ministers  (article 37 par. 1).
  • Shall relieve the government of its duties if the latter resigns or loses the confidence of Parliament (article 38 par. 1).
  • Shall give an exploratory mandate in order to find out if the formation of a government enjoying the confidence of Parliament is possible (article 37 par. 2, 3 and 4).
  • Shall convoke Parliament in ordinary session once a year and in extraordinary session whenever he judges it appropriate (article 40 par. 1).
  • Shall announce the commencement and termination of each parliamentary term in person or through the Prime Minister (article 40 par. 1).
  • Shall suspend a parliamentary session, this being a power which the President can exercise at his discretion only once every parliamentary session (article 40 par. 2, 3).
  • Shall dissolve Parliament and call for elections in the following cases laid down by the Constitution: (article 32 par. 4, article 37 par. 3, article 41).
    • If the exploratory mandates fail and the impossibility of forming a government enjoying the confidence of Parliament is confirmed (article 37 par. 3).
    • If two governments have been defeated in Parliament and its composition cannot ensure stability of government (article 41 par. 1).
    • In order to deal with a matter of exceptional national importance, following a proposal by a government which has received a vote of confidence in Parliament (article 41 par. 2).
  • Shall call for a referendum on matters of crucial national importance following a resolution passed by an absolute majority of the total number of Members of Parliament upon proposal of the Cabinet (article 44 par. 2.1).
  • Shall proclaim by decree a referendum on a Bill passed by Parliament regarding a serious social issue. This shall be countersigned by the Speaker, provided the referendum has been proposed by 120 MPs and been passed by 180 MPs (article 44 par. 2.2).
  • Shall, in exceptional circumstances, issue an address to the People, with the consent of the Prime Minister. Such addresses shall be countersigned by the Prime Minister and published in the Government Gazette (article 44 par. 3).
  • Shall promulgate the laws passed by Parliament within one month of the vote. With the signing of the law the President attests both to the legitimacy of the law as well as to the observance of the procedures laid down (article 42 par. 1).
  • Shall publish the laws passed by Parliament. Such publication is the act of the President of the Republic by which he orders the publication of the law in the Government Gazette (article 42 par. 1).
  • Has the right of veto on a Bill passed by Parliament. This right of veto may be exercised within one month of the passing of the Bill and must be accompanied by a statement of the reasons for the President’s disagreement with the Bill (article 42 par. 1 and 2).
  • Shall issue regulatory decrees. The Constitution foresees the issue of these decrees by the President of the Republic in the following cases: (article 43)
    • The President shall issue decrees that lay down detailed rules required for the execution of statutes. The Constitution charges the President of the Republic with the execution of statutes, in collaboration with the Minister responsible for proposing and countersigning them. The authorization of the common legislator is not necessary in order to exercise this power (article 43 par. 1).
    • The President shall issue regulatory decrees with specific authorization by law and following the proposal of the competent Minister (article 43 par. 2).
    • The President shall issue regulatory decrees for the regulation of matters specified in framework laws, at all times in collaboration with the competent Minister (article 43 par. 4).
  • Shall issue acts with a legislative content. Such acts constitute statutory regulation and are issued following the proposal of the Cabinet: (article 44).
    • In extraordinary circumstances of urgent and unforeseeable need (article 44 par. 1).
    • In case of war, mobilization due to external dangers or direct threat to national security, the measures in article 48 are put into effect in order to deal with emergencies or to restore the functioning of the constitutional institutions as quickly as possible (article 48 par. 5).
  • Shall proclaim the country to be in a state of siege, in the event of war, mobilization or direct threat to national security, if Parliament is absent or it is deemed impossible for it to convene in time, following the proposal of the Cabinet (article 48 par. 2).
  • Shall appoint the staff of the Presidency of the Republic (article 35 par. 2e).
  • Shall confer the prescribed decorations on nationals and foreigners in accordance with the provisions of the relevant laws (article 46 par. 2).
  • Is the symbolic head of the Armed Forces and confers ranks on those serving within, as specified by law (article 45).
  • As the representative of the State internationally, he supplies Letters of Credentials to members of Greek diplomatic delegations to foreign countries and receives the credentials from members of foreign diplomatic delegations (article 36 par. 1).
  • Shall intervene in the judicial procedure by granting pardons. The President may grant pardons, commute or reduce sentences imposed by the courts and revoke all consequences at the law of sentences pronounced and served. This power is exerted following the proposal of the Minister of Justice and after consulting with a Council composed mainly of judges (who are not necessarily in agreement but whose opinion must be obtained) (article 47 par. 1).
  • Shall grant a pardon to a Minister convicted in accordance with article 86 of the Constitution. This right may be exerted only with the consent of Parliament (article 47 par. 2).

ELECTION

OF THE PRESIDENT

The President of the Republic regulates the functions of the institutions of the Republic (article 30 par. 1).

The President is elected by Parliament and has the right to re-election only once.

The elected President, before assuming his duties, takes, before Parliament, an oath, the form of which is laid down in the Constitution.

The Oath of the President of the Republic

(article 33 par. 2)

“ I swear in the name of the Holy, Consubstantial and Indivisible Trinity to safeguard the Constitution and the laws, to ensure their faithful observance, to defend the national independence and territorial integrity of the Country, to protect the rights and liberties of the Greeks and to serve the general interest and the progress of the Greek People. ”

The Tenure of the President (article 30)

The President is elected for a term of five years. This may be extended in two cases:

  • In the event of war, until its termination.
  • Whenever the procedure for the election of a new President is not completed in time, the incumbent President shall continue in office until a new President is elected.

Eligibility for election (article 31)

To be eligible for election to the Presidency, a person must:

  • Have attained Greek citizenship at least five years before the election.
  • Be of Greek descent on the father’s or mother’s side.
  • Have attained the age of forty.
  • Be legally entitled to vote.

The office of President of the Republic is incompatible with any other office, position or function.

The procedure for the election of the President of the Republic (article 32)

The President of the Republic shall be elected through vote by roll call in a session specially convened for this purpose by the Speaker at least one month before the expiry of the term of office of the incumbent President. The election of the President of the Republic shall be conducted either in one or two stages, between which general elections are obligatory.

 

The first stage of the procedure (article 32 par. 3)

The first stage includes three separate ballots:

  • FIRST BALLOT – 200 VOTES
    In the first ballot the votes of a two-thirds majority of the total number of Members of Parliament shall be required.
  • SECOND BALLOT – 200 VOTES
    If said majority is not attained, the ballot shall be repeated after five days, the same majority being required.
  • THIRD BALLOT – 180 VOTES
    If once again the required majority is not attained, voting shall be repeated after five days and the person who receives the votes of a three-fifths majority of the total number of Members of Parliament shall be elected President of the Republic.

If the third ballot also fails to produce the required majority, Parliament shall be dissolved within ten days of the vote and elections for a new Parliament shall be called.

 

Second stage of the procedure (article 32 par. 4)

The second stage of the procedure shall be conducted by the new Parliament as soon as it has constituted itself as a body and shall include another three successive ballots:

  • FIRST BALLOT – 180 VOTES
    In the first ballot the votes of a three-fifths majority of the total number of Members of Parliament shall be required.
  • SECOND BALLOT – 151 VOTES
    Should this majority not be attained, voting shall be repeated within five days and the person who receives an absolute majority of the votes of the total number of Members of Parliament shall be elected President of the Republic.
  • THIRD BALLOT
    If the second ballot fails to produce the required majority, then within five days the third and final vote shall take place between the two candidates receiving the highest number of votes. The person who receives a relative majority shall be elected President of the Republic.

THE PRESIDENT

PROKOPIOS PAVLOPOULOS

Prokopios Pavlopoulos was born in 1950 in Kalamata, Greece. In 1968 he was accepted at the Athens Law School from which he graduated, with distinction in 1973, before moving to Paris for postgraduate studies. In 1974 he obtained a Master of Advanced Studies (DEA) in Public Law from the University Paris II and in 1977 he obtained his PhD (Doctorat d’ État) with distinction. In 1982 he started his academic career at the University of Athens Law School where he was elected Assistant Professor (1983), Associate Professor (1985) and Professor in 1989. Moreover, he taught and conducted research as a visiting Professor at Paris II University (1986).

HIS WORK

Among many other works, he is the author of the following: “La directive en droit administrative”, Paris 1978, “The Law and Practice Relating to Pollution Control in Greece” (in collaboration with Dr. Gr. Timagenis) 1982, “The constitutional guarantee of the writ of annulment: A contemporary viewpoint of the rule of law” 1982, “Courses in administrative science” 1983, “The civil liability of the State” vol. I 1986, vol. II 1989, “Guarantees of the right to judicial protection in European community law” 1993, “The public works contract” 1997, “Articles, 1987- 2003” 2003, “Constitutional Reform- looked at from the parliamentary experience” 2010, “The Twilight of Political Leaderships: Cause or effect of the economic crisis?” 2011, “Public Law at the time of economic crisis” vol. I, 2nd edition 2014, “Public Law”, 3rd edition 2015, collective work in collaboration with professors A. Gerontas, S. Lytras, Gl. Siouti and S. Flogaitis.

POLITICAL COURSE

President Pavlopoulos has also been a very active politician, ever since he held the position of Secretary to the first (interim) President of the Republic, Michael Stassinopoulos (1974-1975). He served as Deputy Minister of the Presidency responsible for the Media and Government Spokesman during the Xenophon Zolotas National Unity Government (1989-1990). In 1990 he was appointed Director of the Presidency’s legal office during the presidency of Konstantinos Karamanlis, a position he held until 1995, while afterwards serving as spokesman of the New Democracy party between 1995-1996. In 1996 he was elected Member of Parliament for the State for the New Democracy party and was head of the party’s Public Administration, Public Order and Justice department (1996-2000). From 2000 to 2014 he was elected to Parliament representing the constituency of Central Athens. He was Parliamentary spokesman for the New Democracy party (2000-2004) and from 2004 until 2009 he served as Minister of the then integrated Ministry of the Interior in the Kostas Karamanlis Government. On February 18, 2015 he was elected President of the Republic with a large majority of 233 votes out of 300.

Former Presidents

THE PRESIDENTIAL GUARD

The Presidential Guard (Evzones) has a history that stretches over more than a century. It was founded on 12 December 1868 both as a combatant and ceremonial force. Over time it acquired a solely ceremonial role, as witnessed by its changing names: the Palace Guard, the Flag Guard, the Guard of the Tomb of the Unknown Soldier, the Royal Guard and finally, since 1974 and the restoration of democracy, the Presidential Guard.

The barracks where the Presidential Guard is based remain in the same place since the force was founded. It is situated close to the present Presidential Mansion (formerly the Palace) on Herod Atticus Road and is called after the chieftain and hero of the Revolution of 1821, George Tzavellas.

Today the Presidential Guard has the following duties:

  • The deployment of a guard of honour on a round-the-clock basis at the Tomb of the Unknown Soldier, at the Presidential Mansion and at the gate of the barracks.
  • The official raising and lowering of the flag on the Sacred Rock of the Acropolis.
  • Serving as guard of honour to the President of the Republic and to the leaders of foreign countries.
  • Serving as guard of honour to the ambassadors of foreign countries while they present their credentials to the President of the Republic.

Participation of the Evzones in national conflicts

  The Evzone uniform, in its present form, was worn by men-at-arms and klephts during the Turkish occupation of Greece (1453-1821), as witnessed in paintings from this period. The Evzone, with the “foustanella” (a kind of kilt) and the “tsarouhi” (rustic shoes with pompoms), became a symbol of the War of Independence. After the Revolution of 1821 the uniform of the Evzone was officially established as the uniform of all chieftains and fighters of the Revolution.

After the Second World War the Evzone Regiments were re-organised and formed into modern infantry units as part of the modernisation of the Armed Forces.

The Evzone Uniform

  The uniform of the Evzones has a long history, beginning with the warriors (evzones) at the time of Homer and culminating in the “foustanella” and “tsarouchi” at the time of the Turkish Occupation. From 1821 onwards the Evzone uniform was established as the official Greek national costume.

Making the Evzone uniform is not simple. It requires knowledge and experience on the maker’s part, as well as a great deal of time and expense. The uniforms are fully hand-made. There are two types of uniform: that of the officer and that of the private, each having a summer and a winter version.

The main parts of the Evzone uniform are:

  • The hat made of red baize with a silk tassel.
  • The shirt, white with very wide sleeves.
  • The waistcoat, hand-embroidered with great skill. Various designs of great traditional and folklore importance are embroidered on the waistcoat in white or gilt thread.
  • The kilt (foustanella), made from 30 metres of white material, with 400 pleats, representing the 400 years of the Turkish occupation.
  • The breeches, the long red trousers of the officers and the white woollen stockings of the Evzones.
  • The cartridge belt.
  • The garters, black for the Evzones and blue for the officers.

Apart from the above, which are common to both Evzones and officers, there are also:

  • The gaiters, the red boots and the 1821 sabre of the officers.
  • The inside garter, which holds the stockings in position, the fringe (blue and white coloured braids, the colours of the Greek flag) and the “tsarouchia”, the traditional shoes of the Evzones. The shoes are fully hand-made from hard red leather, each sole having 60 nails. Each pair weighs about three kilos. The toe of the shoe turns up in a point that is covered by a black pompom.

Apart from the Evzone uniform, the Presidential Guard also wears the Cretan uniform with its characteristic breeches and knife worn in the belt. The Cretan uniform is worn on certain official ceremonial occasions. In this way the Presidential Guard represents not only those who live on the mainland but also the islanders. Thus the Evzone uniform represents the warrior of the mainland, while the Cretan uniform represents the warrior of the Greek islands. Recently the traditional uniform of Pontos has also been added.

The Tomb of the Unknown Soldier

  In 1925 Greece decided to build a Tomb of the Unknown Soldier, an idea which had first been proposed and implemented by the French after the end of the First World War.

In 1926 a panhellenic competition was announced for the design of a Tomb of the Unknown Soldier. It was to be built in front of the main entrance of the Parliament building, facing Constitution Square.

On 9 October 1926 the Ministry for the Military by ordinance n. 219188 awarded the prize to the architect Emmanuel Lazaridis. However the decision to erect the tomb in the afore-mentioned place was delayed, as it met with many objections and differing opinions. A new committee was formed in June 1928 and the Cabinet accepted its proposals. In April 1929 work began and the monument was completed on March 1932. Its inauguration took place at the time of the National Holiday of the same year.

DEPARTMENTAL RESPONSIBILITIES

The Presidency of the Republic is administratively and financially an independent public authority. Its composition, organisation and functions are governed by Presidential Decree n.351/91. The departments help the President of the Republic in the exercise of his duties.

Secretary General

Georges Yennimatas, Ambassador, a.h.

The Secretary General oversees all the departments of the Presidency of the Republic and supervises all the offices attached to it.

 

Special Secretary

Vasilios Andronopoulos

The departments of the Presidency of the Republic are as follows

President’s Office

Director:

Eleonora Vlaikou

Private Secretary:

Konstantina Giannakodimou

This office is responsible for aiding the President of the Republic in the exercice of his duties, handling his personal and official correspondence and arranging his personal meetings.

The President’s Office comprises the following two sections:

The Press Office – Head of Department

Costas Melissopoulos

The Press Office is responsible for briefing the President as well as for the President’s relations with the Press and the Electronic Media.

Public Relations Department – Head of Department

Laura Molyviati

The Public Relations Department is responsible for arranging matters relating to the public appearances and movements of the President of the Republic, planning his trips inside Greece, as well as organising receptions and other events at the Presidential Mansion.

Legal Department

Director:

Sotirios Al. Rizos, former President of the State Council

The Legal Department is responsible for reviewing and making recommendations about all matters attributed to the exercise of the powers given to the President of the Republic by the Constitution, issuing statutes, acts of legislative content, regulatory or individual decrees, granting pardons, reducing or commuting sentences imposed by the courts etc.

Diplomatic Office

Director:

Catherine Koika, Minister Plenipotentiary

The Diplomatic Office is responsible for following all matters connected with international relations, keeping the President of the Republic briefed on such matters and preparing Presidential visits abroad. This office also organises receptions and deals with all matters of protocol related to the President’s meetings with Heads of foreign countries, with foreign dignitaries, the Diplomatic Corps, International organisations and Greek foundations, organisations and Greeks from abroad.

 

Military Office

Director:

Grigorios Prezerakos, Lieutenant General (I)

The Military Office is responsible for keeping the President of the Republic informed on all matters of a military nature as well as for dealing with matters of protocol relating to the Armed Forces.

The Presidential Guard comes under the Military Office.

 

Administrative Office

Director:

Mirto Tsigga

The Office of Administrative Affairs is responsible for all matters relating to the staff of the Presidency, the coordination and supervision of administrative issues connected with the Presidency of the Republic, the observance of the general protocol as well as for the supervision of the buildings and facilities of the Presidency.

 

Financial Affairs Office

Director:

Valakosta Magdalini

The Financial Affairs Office is responsible for matters relating to the drawing up of the budget, the financial management, the payment of staff salaries, procurements and the management and distribution of materials.

 

Other Offices attached to the Presidency

Included in the departments of the Presidency of the Republic whose operation is overseen by the Secretary General are:
The Security Service which is responsible for the security of the President of the Republic, his residence and the Presidency buildings as well as for the safety of Heads of State and other VIPs who visit Greece in an official capacity, on the invitation of the President of the Republic.

To these departments also belong the Department of Financial Control, the Post Office and the Telecommunications Office.

ORGANIZATION

AND OPERATION

The Presidency of the Republic is administratively and financially an independent public authority. Its composition, organisation and functions are governed by Presidential Decree n.351/91. The departments help the President of the Republic in the exercise of his duties.

Departmental Responsibilities
The Presidential Guard

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες δραστηριότητες αυτή τη στιγμή.

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες δραστηριότητες αυτή τη στιγμή.

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες δραστηριότητες αυτή τη στιγμή.

04Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 6 Μαΐου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
03Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου με Επιτροπή για την ίδρυση Μουσείου της Μάχης της Κρήτης της Κατοχής και της Αντίστασης

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος δέχθηκε σήμερα Επιτροπή, αποτελούμενη από τον Δήμαρχο Χανίων κ. Αναστάσιο Βάμβουκα, τον Αντιπεριφερειάρχη Χανίων κ. Απόστολο Βου...

Περισσότερα
02Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Τηλεφωνική επικοινωνία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου με την καθηγήτρια κ.Βασιλική Καλογερά

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την καθηγήτρια κ. Βασιλική Καλογερά –της οποίας η συμμετοχή στην ευόδωση των στόχων του πειράματος L...

Περισσότερα
27Απρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 29 Απριλίου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
20Απρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 22 Απριλίου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
12Απρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 15 Απριλίου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
18Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου (19 Μαΐου)

  Η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου, την οποία καθιέρωσε η Βουλή των Ελλήνων με το ν. 2193/1994, αναδεικνύει, διαχρονικώς και αδιαλείπτως, ένα στυγερ...

Περισσότερα
18Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 20 Μαΐου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
17Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Σημεία προσφώνησης του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου κατά το επίσημο δείπνο προς τιμήν της Προέδρου της Εσθονίας κας Kersti Kaljulaid στο Προεδρικό Μέγαρο

Κυρία Πρόεδρε, Σας υποδέχομαι στην Αθήνα ως την Πρόεδρο της Εσθονίας, η οποία έχει αποδείξει πως είναι διατεθειμένη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, να συμβάλει ενεργώς τόσο π...

Περισσότερα
17Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου και της Προέδρου της Δημοκρατίας της Εσθονίας κ. Kersti Kaljulaid κατά την συνάντησή τους στο Προεδρικό Μέγαρο

  Π.ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ:  Κυρία Πρόεδρε, με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζω στην Αθήνα, στην πρώτη επίσημη επίσκεψή σας στην Ελλάδα.  Μια επίσκεψη η οποία -είμαι βέβαιος- θα συμβάλει...

Περισσότερα
16Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Χαιρετισμός του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Γεώργιου Πηλιχού με τίτλο «Άουσβιτς: Έλληνες-Αριθμός Μελλοθανάτου»

Άγιοι Πατέρες, κυρίες και κύριοι, Αυτή η κατάθεση πνεύματος και ψυχής του κ.Πηλιχού, μας θυμίζει ότι το Άουσβιτς είναι, ταυτοχρόνως μία μεγάλη «πληγή» και μια μεγάλη «καμπάνα». ...

Περισσότερα
14Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στο γεύμα προς τιμήν του από τον Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης

Σεβασμιώτατοι, Κύριε Δήμαρχε, Θερμώς σας ευχαριστώ γιατί, για μιαν ακόμη φορά, κλείνουμε αυτή την συνάντησή μας,  μια ιστορική μέρα 98 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αλεξαν...

Περισσότερα
18Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου (19 Μαΐου)

  Η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου, την οποία καθιέρωσε η Βουλή των Ελλήνων με το ν. 2193/1994, αναδεικνύει, διαχρονικώς και αδιαλείπτως, ένα στυγερ...

Περισσότερα
18Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 20 Μαΐου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
17Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Σημεία προσφώνησης του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου κατά το επίσημο δείπνο προς τιμήν της Προέδρου της Εσθονίας κας Kersti Kaljulaid στο Προεδρικό Μέγαρο

Κυρία Πρόεδρε, Σας υποδέχομαι στην Αθήνα ως την Πρόεδρο της Εσθονίας, η οποία έχει αποδείξει πως είναι διατεθειμένη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, να συμβάλει ενεργώς τόσο π...

Περισσότερα
17Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου και της Προέδρου της Δημοκρατίας της Εσθονίας κ. Kersti Kaljulaid κατά την συνάντησή τους στο Προεδρικό Μέγαρο

  Π.ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ:  Κυρία Πρόεδρε, με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζω στην Αθήνα, στην πρώτη επίσημη επίσκεψή σας στην Ελλάδα.  Μια επίσκεψη η οποία -είμαι βέβαιος- θα συμβάλει...

Περισσότερα
16Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Χαιρετισμός του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Γεώργιου Πηλιχού με τίτλο «Άουσβιτς: Έλληνες-Αριθμός Μελλοθανάτου»

Άγιοι Πατέρες, κυρίες και κύριοι, Αυτή η κατάθεση πνεύματος και ψυχής του κ.Πηλιχού, μας θυμίζει ότι το Άουσβιτς είναι, ταυτοχρόνως μία μεγάλη «πληγή» και μια μεγάλη «καμπάνα». ...

Περισσότερα
14Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στο γεύμα προς τιμήν του από τον Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης

Σεβασμιώτατοι, Κύριε Δήμαρχε, Θερμώς σας ευχαριστώ γιατί, για μιαν ακόμη φορά, κλείνουμε αυτή την συνάντησή μας,  μια ιστορική μέρα 98 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αλεξαν...

Περισσότερα
15Σεπ
By: administrator 0

Συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκόπιου Παυλόουλου στο CNN International και στην δημοσιογράφο Christiane Amanpour

(Ανεπίσημη μετάφραση) CHRISTIANE AMANPOUR: Βρισκόμαστε στον Τόπο που γεννήθηκε η Δημοκρατία πριν χιλιετίες. Παρ’ όλα αυτά αυτή είναι μια εποχή που η Δημοκρατία δοκιμάζεται από α...

Περισσότερα
20Απρ
By: administrator 0

Παρουσίαση και συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκόπιου Παυλόπουλου στον Τ/Σ "ΡΩΣΙΑ" που μεταδόθηκε στις 16.4.2016

Την περασμένη Κυριακή προβλήθηκε στην εκπομπή «Φόρμουλα Εξουσίας» του Τ/Σ «Ρωσία», συνέντευξη που παραχώρησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος στον αναπληρωτή γενι...

Περισσότερα
08Δεκ
By: administrator 0

Συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκόπη Παυλόπουλου στην αιγυπτιακή εφημερίδα Al-Ahram

• Εξοχότατε κ. Πρόεδρε, έχετε συναντηθεί στο παρελθόν με τον Πρόεδρο Abdel-Fattah El-Sissi. Τι σημασία έχει για σας η επικείμενη συνάντηση; Πώς βλέπετε το μέλλον των σχέσεων μεταξύ...

Περισσότερα
25Νοέ
By: administrator 0

Συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στην έντυπη και ηλεκτρονική έκδοση της ιταλικής εφημερίδας "La Republica" και στον δημοσιογράφο κ.Ettore Livini

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τι προσδοκίες υπάρχουν από την Ευρώπη μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι; Ποια απάντηση πρέπει να δώσει η ΕΕ στην τρομοκρατία του χαλιφάτου; ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η ΕΕ πρέπει να υπε...

Περισσότερα
23Απρ
By: administrator 0

Συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου στην ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας "Al-Ahram"

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: H Aίγυπτος και η Ελλάδα διατηρούν βαθιές σχέσεις απο την αρχαιότητα. Πώς βλέπετε σήμερα αυτές τις σχέσεις και σε ποιούς τομείς εντοπίζετε ενδεχόμενο συνεργασίας στο ...

Περισσότερα
30Μαρ
By: administrator 0

Συνέντευξη τύπου των Προέδρων Ελλάδος και Κύπρου κ.κ. Προκόπη Παυλόπουλου και Νίκου Αναστασιάδη μετά τη συνάντησή τους στο Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία

Μετά τις δηλώσεις των Προέδρων Ελλάδος και Κύπρου κ.κ.Π.Παυλόπουλου και Ν.Αναστασιάδη, οι δύο Πρόεδροι απάντησαν σε ερωτήσεις δημοσιογράφων των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης ως εξής: Δ...

Περισσότερα
03Απρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Συγχαρητήριο μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στον Πρόεδρο της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου κ.Abdel Fattah Al Sisi

Ο Πρόεδρος  της Δημοκρατίας, κ. Προκόπιος Παυλόπουλος,  απέστειλε σήμερα συγχαρητήριο μήνυμα στον Πρόεδρο της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, κ. Abdel Fattah Al Sisi, με την ευκ...

Περισσότερα
24Μαρ
By: Ελευθερία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας με την ευκαιρία της Εθνικής εορτής της 25ης Μαρτίου

Εορτάζουμε, με τον αρμόζοντα σεβασμό και την δέουσα λαμπρότητα, την Εθνεγερσία του 1821, η οποία αποτέλεσε την «Ανάσταση» του Γένους μας, καθώς οδήγησε στην κατάλυση της μακρόχρονη...

Περισσότερα
22Μαρ
By: Ελευθερία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον Απόδημο Ελληνισμό με την ευκαιρία της Εθνικής Εορτής της 25η Μαρτίου

Εορτάζουμε, με τον αρμόζοντα σεβασμό και την δέουσα λαμπρότητα, την Εθνεγερσία του 1821, η οποία αποτέλεσε την «Ανάσταση» του Γένους μας, καθώς οδήγησε στην κατάλυση της μακρόχρονη...

Περισσότερα
20Μαρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του ρατσισμού (21.03.2018)

  Η φετινή επέτειος της Παγκόσμιας Ημέρας Αγώνα κατά του ρατσισμού πρέπει ν’ αποτελέσει αφετηρία περίσκεψης και αυτογνωσίας για όλους τους Λαούς του Κόσμου, πρωτίστως δε γι...

Περισσότερα
07Μαρ
By: Ελευθερία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου)

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μας υπενθυμίζει, πρωτίστως, ότι η υπεράσπιση της Γυναίκας, ως πλήρως ισότιμου μέλους κάθε κοινωνικού συνόλου, συνιστά χρέος καθενός, το οποίο μάλιστα...

Περισσότερα
21Φεβ
By: Ελευθερία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου κατά την έναρξη του Συνεδρίου της Εταιρείας Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων

Ο Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας Πρέσβης κ. Γεώργιος Γεννηματάς μετέφερε σήμερα το παρακάτω μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου, κατά την...

Περισσότερα
18Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου (19 Μαΐου)

  Η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου, την οποία καθιέρωσε η Βουλή των Ελλήνων με το ν. 2193/1994, αναδεικνύει, διαχρονικώς και αδιαλείπτως, ένα στυγερ...

Περισσότερα
18Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 20 Μαΐου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
17Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Σημεία προσφώνησης του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου κατά το επίσημο δείπνο προς τιμήν της Προέδρου της Εσθονίας κας Kersti Kaljulaid στο Προεδρικό Μέγαρο

Κυρία Πρόεδρε, Σας υποδέχομαι στην Αθήνα ως την Πρόεδρο της Εσθονίας, η οποία έχει αποδείξει πως είναι διατεθειμένη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, να συμβάλει ενεργώς τόσο π...

Περισσότερα
17Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου και της Προέδρου της Δημοκρατίας της Εσθονίας κ. Kersti Kaljulaid κατά την συνάντησή τους στο Προεδρικό Μέγαρο

  Π.ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ:  Κυρία Πρόεδρε, με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζω στην Αθήνα, στην πρώτη επίσημη επίσκεψή σας στην Ελλάδα.  Μια επίσκεψη η οποία -είμαι βέβαιος- θα συμβάλει...

Περισσότερα
16Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Χαιρετισμός του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Γεώργιου Πηλιχού με τίτλο «Άουσβιτς: Έλληνες-Αριθμός Μελλοθανάτου»

Άγιοι Πατέρες, κυρίες και κύριοι, Αυτή η κατάθεση πνεύματος και ψυχής του κ.Πηλιχού, μας θυμίζει ότι το Άουσβιτς είναι, ταυτοχρόνως μία μεγάλη «πληγή» και μια μεγάλη «καμπάνα». ...

Περισσότερα
14Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στο γεύμα προς τιμήν του από τον Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης

Σεβασμιώτατοι, Κύριε Δήμαρχε, Θερμώς σας ευχαριστώ γιατί, για μιαν ακόμη φορά, κλείνουμε αυτή την συνάντησή μας,  μια ιστορική μέρα 98 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αλεξαν...

Περισσότερα
14Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στο γεύμα προς τιμήν του από τον Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης

Σεβασμιώτατοι, Κύριε Δήμαρχε, Θερμώς σας ευχαριστώ γιατί, για μιαν ακόμη φορά, κλείνουμε αυτή την συνάντησή μας,  μια ιστορική μέρα 98 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αλεξαν...

Περισσότερα
14Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου μετά την κατάθεση στεφάνου κατά τις εκδηλώσεις για την 98η Επέτειο της Απελευθέρωσης της Αλεξανδρούπολης

  Εορτάζουμε σήμερα, με την δέουσα λαμπρότητα, την 98η Επέτειο της απελευθέρωσης της Αλεξανδρούπολης και της Ιερής Θρακικής γης.  Το ιστορικώς κορυφαίο αυτό γεγονός ήταν το...

Περισσότερα
13Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Σημεία αντιφώνησης του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου κατά την ανακήρυξή του σε Επίτιμο Δημότη του Δήμου Παιονίας

Κύριε Δήμαρχε, Σας ευχαριστώ θερμώς για την εξαιρετική τιμή που μου περιποιείτε, ανακηρύσσοντάς με Επίτιμο Δημότη Παιονίας.  Οφείλω να επισημάνω, για πολλοστή φορά, αφενός ότι η...

Περισσότερα
13Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου κατά την ανακήρυξή του σε Επίτιμο Δημότη του Δήμου Παιονίας

Κύριε Δήμαρχε, Αντιλαμβάνεσθε ποια αισθήματα με διακατέχουν, την ώρα που μου περιποιείτε αυτή την πολύ μεγάλη τιμή.  Θα επαναλάβω -και μάλιστα μέσα σ’ αυτή την συγκυρία, τούτο ι...

Περισσότερα
12Μαΐ
11Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Σημεία ομιλίας του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στο Συνέδριο του Ινστιτούτου του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου με τίτλο «Η Αλληλεγγύη στην Ευρώπη»

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ                                                                      Οι εγγυήσεις της Συνθήκης για την Ευρ...

Περισσότερα

Όλες οι πληροφορίες που εμπεριέχονται στον κόμβο της Προεδρίας της Δημοκρατίας, διατίθενται στους επισκέπτες του κόμβου για προσωπική χρήση και είναι δυνατόν να αλλάζουν χωρίς καμία προηγούμενη ειδοποίηση.

Επιτρέπεται η χρήση τους και η αναπαραγωγή τους, ολική, μερική ή περιληπτική, με την προϋπόθεση ότι το αναπαραγόμενο προϊόν είναι ελεύθερα διαθέσιμο στη συνέχεια μέσω του Διαδικτύου και υπάρχει ευκρινής και διακριτή αναφορά στην πηγή. Οποιαδήποτε άλλη χρήση απαιτεί την γραπτή άδεια του ιδιοκτήτη ή του κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων.

Τα λοιπά προϊόντα ή υπηρεσίες που αναφέρονται στις ηλεκτρονικές σελίδες του παρόντος κόμβου και φέρουν τα σήματα των αντίστοιχων οργανισμών, εταιρειών, συνεργατών φορέων, ενώσεων ή εκδόσεων, αποτελούν δική τους πνευματική και βιομηχανική ιδιοκτησία και συνεπώς οι φορείς αυτοί φέρουν τη σχετική ευθύνη.

18Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου (19 Μαΐου)

  Η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου, την οποία καθιέρωσε η Βουλή των Ελλήνων με το ν. 2193/1994, αναδεικνύει, διαχρονικώς και αδιαλείπτως, ένα στυγερ...

Περισσότερα
18Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 20 Μαΐου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό....

Περισσότερα
17Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Σημεία προσφώνησης του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου κατά το επίσημο δείπνο προς τιμήν της Προέδρου της Εσθονίας κας Kersti Kaljulaid στο Προεδρικό Μέγαρο

Κυρία Πρόεδρε, Σας υποδέχομαι στην Αθήνα ως την Πρόεδρο της Εσθονίας, η οποία έχει αποδείξει πως είναι διατεθειμένη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, να συμβάλει ενεργώς τόσο π...

Περισσότερα
17Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου και της Προέδρου της Δημοκρατίας της Εσθονίας κ. Kersti Kaljulaid κατά την συνάντησή τους στο Προεδρικό Μέγαρο

  Π.ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ:  Κυρία Πρόεδρε, με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζω στην Αθήνα, στην πρώτη επίσημη επίσκεψή σας στην Ελλάδα.  Μια επίσκεψη η οποία -είμαι βέβαιος- θα συμβάλει...

Περισσότερα
16Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Χαιρετισμός του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Γεώργιου Πηλιχού με τίτλο «Άουσβιτς: Έλληνες-Αριθμός Μελλοθανάτου»

Άγιοι Πατέρες, κυρίες και κύριοι, Αυτή η κατάθεση πνεύματος και ψυχής του κ.Πηλιχού, μας θυμίζει ότι το Άουσβιτς είναι, ταυτοχρόνως μία μεγάλη «πληγή» και μια μεγάλη «καμπάνα». ...

Περισσότερα
14Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στο γεύμα προς τιμήν του από τον Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης

Σεβασμιώτατοι, Κύριε Δήμαρχε, Θερμώς σας ευχαριστώ γιατί, για μιαν ακόμη φορά, κλείνουμε αυτή την συνάντησή μας,  μια ιστορική μέρα 98 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αλεξαν...

Περισσότερα

Ο ΚΗΠΟΣ

ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ

Ο κήπος του Προεδρικού Μεγάρου καταλαμβάνει έκταση 25 περίπου στρεμμάτων και αποτελεί μια όαση πράσινου στο κέντρο της Αθήνας. Στα μέσα του 19ου αιώνα το χώρο αυτό καταλάμβανε ο λαχανόκηπος των Βασιλικών Ανακτόρων (σημερινής Βουλής) μια και το έδαφος στη θέση αυτή ήταν ιδιαίτερα εύφορο.

Μετά την αποπεράτωση του Μεγάρου το 1897 και τη χάραξη της οδού Ηρώδου Αττικού, ο χώρος που περιέβαλε το Ανάκτορο του Διαδόχου διαμορφώθηκε σε μεγάλο διακοσμητικό κήπο. Το σχεδιασμό φαίνεται ότι ανέλαβε το τεχνικό γραφείο του Τσίλλερ. Την επιλογή όμως των κατάλληλων φυτών θα πρέπει να επιμελήθηκε Έλληνας ειδικός, αφού τα περισσότερα δένδρα ανήκουν στην ελληνική χλωρίδα.

Ο κήπος ήδη από την αρχή, διαχωρίστηκε σε δυο μεγάλα τμήματα λόγω της σημαντικής κλίσης του εδάφους. Στο πιό ψηλό επάνω τμήμα είχε τοποθετηθεί το κτίσμα.

Ο σχεδιασμός του κήπου στην πρόσοψη του κτιρίου συναντάται και σε άλλα νεοκλασικά κτίρια της εποχής (Ακαδημία, Πανεπιστήμιο, Εθνική Βιβλιοθήκη). Ο κήπος ακολουθεί ένα σχετικά αυστηρό γεωμετρικό σχέδιο γαλλικού ρυθμού, με συμμετρικά παρτέρια χλόης και νησίδες εποχιακών ανθοφόρων φυτών. Την αυστηρότητα της σύνθεσης προς την οδό Ηρώδου Αττικού μετριάζουν αιωνόβια πλατάνια, φιλύρες, φοίνικες και κυπαρίσσια.

Στο μεγαλύτερο τμήμα του κήπου που βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο, οδηγεί μια φαρδιά μαρμάρινη σκάλα. Η συμμετρία έχει διατηρηθεί και εδώ, με κεντρικό σημείο αναφοράς έναν μακρύ διάδρομο με ψηλά κυπαρίσσια που καταλήγει στην πισίνα και το περίπτερο. Δεξιά και αριστερά του διαδρόμου υπάρχουν χλοοτάπητες, βαθμιδωτές ταράτσες, παρτέρια και νησίδες με δέντρα και θάμνους. Περιφερειακά σε όλη την έκταση του κήπου υπάρχουν ψηλές δενδροστοιχίες δίπλα στα κιγκλιδώματα που εξασφαλίζουν την απαραίτητη απομόνωση από τους γύρω δρόμους.

Γενικά η φυτολογική σύνθεση του κήπου είναι αρκετά πλούσια αφού περιλαμβάνει περίπου 140 διαφορετικά είδη και ποικιλίες καλλωπιστικών δένδρων, θάμνων, αναρριχόμενων φυτών κ.α. Μερικά από τα φυτά αυτά είναι σπάνια. Πολλά από τα δέντρα του κήπου όπως για παράδειγμα οι αριές και τα κυπαρίσσια ξεπερνούν έναν αιώνα ζωής.

Ο κήπος του Προεδρικού Μεγάρου κάθε Κυριακή (εκτός από αργίες), θα είναι ανοικτός για τους πολίτες από τις 10.00 πμ έως τις 14.00 μμ. Η προσέλευση θα είναι ελεύθερη. Η είσοδος θα πραγματοποιείται από την οδό Βασ. Γεωργίου Β΄ 2. Θα τηρείται σειρά προτεραιότητας.

Από τον αρχικό σχεδιασμό του στα τέλη του 19ου αιώνα και μέχρι την μεταπολίτευση ο κήπος του Ανακτόρου διατηρήθηκε χωρίς να αλλάξει σημαντικά. Μετά το 1974 ο κήπος υπέστη αρκετές αλλαγές. Η σημαντικότερη από αυτές είναι αναμφίβολα η προσθήκη μιας φαρδιάς μαρμάρινης σκάλας που διευκολύνει την πρόσβαση στον κάτω κήπο.

ΞΕΝΑΓΗΣΗ

ΣΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ

Οι απλουστευμένες κατόψεις του ισογείου και του Α΄ ορόφου επιτρέπουν την ξενάγηση των επισκεπτών της ιστοσελίδας σε επιλεγμένους χώρους του Μεγάρου. Στο ίδιο κτίριο φιλοξενούνται τα διαμερίσματα του Προέδρου της Δημοκρατίας, καθώς και τα γραφεία πολλών υπηρεσιών της Προεδρίας.

Για ομαδικές επισκέψεις (σχολεία, σύλλογοι κ.λ.π.) παρακαλούμε να επικοινωνείτε με τα τηλ.: 210-72 83 289 και 210-72 24 939.

ΙΣΟΓΕΙΟ

Στην κεντρική είσοδο του Προεδρικού Μεγάρου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποδέχεται τους προσκεκλημένους του αρχηγούς κρατών, κατά τις επίσημες δεξιώσεις και επισκέψεις.

Κατασκευασμένη από λευκό πεντελικό μάρμαρο και πλαισιωμένη από ολόσωμους ιωνικούς κίονες, η είσοδος φωτίζεται διακριτικά χάρη σε μία μεγάλη τετράγωνη γυάλινη οροφή, από όπου περνά άπλετο το φυσικό φως. Ενδιαφέρον στοιχείο του χώρου αποτελεί η χρήση, από τον Τσίλλερ, απομίμησης μαρμάρου στους τοίχους. Δεξιά και αριστερά της κυρίας εισόδου είναι τοποθετημένες οι προτομές των εθνικών μας ποιητών Διονυσίου Σολωμού και Άγγελου Σικελιανού, έργα των γλυπτών Σ. Τριάντη και Θ. Απάρτη αντίστοιχα.

Η φαρδιά μαρμάρινη σκάλα που οδηγεί στον πρώτο όροφο, χωρίζεται στο πλατύσκαλο συμμετρικά σε δυο σκέλη. Στον πρώτο όροφο, τόσο οι κίονες που την περιβάλλουν, όσο και οι παραστάδες των χώρων κίνησης ακολουθούν τον κορινθιακό ρυθμό.

Απέναντι από το πλατύσκαλο, δεσπόζει ο πίνακας του ζωγράφου George B. Scott, φιλοτεχνημένος το 1914, που απεικονίζει τον Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄, έφιππο στρατηλάτη, Ο Scott περιβάλλει το κυρίως θέμα του με ένα φαρδύ δάφνινο στεφάνι και τις επιγραφές Ιωάννινα, Γιαννιτσά, Σαραντάπορο, Μπέλες, Κιλκίς και Λαχανάς, τοπωνυμίες που φέρνουν στη μνήμη τις μεγάλες νίκες του ελληνικού στρατού στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13.

Πρόκειται για ένα αυστηρό και ταυτόχρονα οικείο και φωτεινό χώρο με μεγάλα παράθυρα, με θέα τον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου. Στο χώρο αυτό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχεται τους επίσημους επισκέπτες του, Προέδρους, Πρωθυπουργούς κλπ. καθώς και απλούς πολίτες.

Χαρακτηριστικό του Προεδρικού Γραφείου είναι οι δρύινες βιβλιοθήκες με βιβλία κυρίως ιστορικά, λογοτεχνικά και φιλοσοφικά. Ένα γιαταγάνι και ένα ζευγάρι πιστόλια, όπλα της επαναστάσεως του 1821, καθώς και δυο μικροί πίνακες στολίζουν το χώρο.

Οι πίνακες, που απεικονίζουν σκηνές της εθνικής μας παλιγγενεσίας, είναι έργα των Ε. Delacroix και P.Hess: “Ο Μάρκος Μπότσαρης μεταλαμβάνει πριν την έφοδο στο Καρπενήσι” και “Αγωνιστές ατενίζοντας την Ακρόπολη”. Πίσω από το επιβλητικό γραφείο του Προέδρου, που εικάζεται ότι ανήκε στον Βασιλέα της Ελλάδας
Γεώργιο Α’, βρίσκονται ανηρτημένες δυο βυζαντινές εικόνες.

Η αίθουσα αναμονής βρίσκεται αριστερά από την κύρια είσοδο και είναι ο χώρος που φιλοξενεί για λίγη ώρα τους πολίτες που επιθυμούν να συναντήσουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Η αίθουσα φωτίζεται από δυο μεγάλα παράθυρα με θέα τον κήπο της οδού Ηρώδου Αττικού. Τους τοίχους της κοσμούν ελαιογραφίες Ελλήνων ζωγράφων, ευγενική προσφορά της Εθνικής Πινακοθήκης.

Δεξιά και αριστερά στο τζάκι εκτίθενται η “Πολεμική Σκηνή” του Θ. Βρυζάκη και “Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη” του Δ. Τσόκου και ανάμεσα στα δυο παράθυρα το “Καράβι σε τρικυμία” του Β. Χατζή. Την ελληνική θεματολογία συμπληρώνουν οι πίνακες “Πολεμιστές σε ανάπαυση” του Θ. Βρυζάκη, “Η Ακρόπολη την εποχή του Περικλή” του Β. Λάντσα και η “Ακρόπολη” του A. de Curzon.

Το “Βυζαντινό” σαλόνι είναι η αίθουσα όπου δίδονται οι διαβεβαιώσεις Μητροπολιτών και γίνονται ολιγομελείς ορκωμοσίες Υπουργών και άλλων αξιωματούχων. Αποτελεί συνέχεια της Αίθουσας Αναμονής. Στα αρχικά σχέδια του Τσίλλερ το σαλόνι αυτό φέρει την ονομασία “οικογενειακό δωμάτιο”. Τα τελευταία χρόνια η αίθουσα είναι γνωστή ως “Βυζαντινό” σαλόνι, χαρακτηρισμός που του προσέδωσαν ο διάκοσμός του με τις βυζαντινές εικόνες, τα εκθέματα στις βιτρίνες καθώς και τα έπιπλα.

Δύο από τις εικόνες που κοσμούν τους τοίχους είναι επτανησιακής σχολής, και απεικονίζουν, ένθρονους, η μια τον Χριστό και η άλλη την Παναγία Βρεφοκρατούσα. Η εικόνα με τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη προέρχεται από τη Βέροια, και το τρίπτυχο, δίπλα στη βιτρίνα, είναι του 19ου αιώνα. Στις βιτρίνες εκτίθενται ασημένιοι και επίχρυσοι σταυροί με ξυλόγλυπτο πυρήνα, ασημένια σφυρήλατα θυμιατά και ραντιστήρια καθώς και δυο ασημένια δισκοπότηρα με εμπίεστη διακόσμηση. Οι εικόνες, καθώς και τα θαυμάσια δείγματα της αργυροχοϊκής τέχνης του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα έχουν παραχωρηθεί ευγενικά από το Βυζαντινό Μουσείο, την Εθνική Πινακοθήκη και τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη.

Τα περισσότερα έπιπλα της αίθουσας προέρχονται από την Κωνσταντινούπολη και είναι του 19ου αιώνα, αντίγραφα βυζαντινών επίπλων όπως αυτά απεικονίζονται στις φορητές εικόνες και τις επίτοιχες αγιογραφίες της περιόδου.

Πρόκειται για μία μεγάλη εσωτερική αίθουσα η οποία χρησιμοποιήθηκε λίγες φορές ως αίθουσα συσκέψεων των πολιτικών αρχηγών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και χρησιμεύει σε συναντήσεις του Προέδρου με ομάδες επισκεπτών.

Στην αίθουσα δεσπόζει ένα λιτό, μακρόστενο τραπέζι. Ανάμεσα στα αντικείμενα που στολίζουν το χώρο ξεχωρίζουν δώρα ξένων ηγετών κρατών.

Η αίθουσα κοσμείται από πίνακες που έχει παραχωρήσει η Εθνική Πινακοθήκη: την “Ακρόπολη” του Κ. Αρτέμη, το “Θαλασσινό” του Σ. Καντζίκη, “Τοπίο με εκκλησία” του Π. Λεμπέση, “Αθάνατα” του Γ. Προκοπίου, καθώς και “Βάρκα με ψαράδες” και “Τράτα” του Β. Χατζή.

Η αίθουσα διαπιστευτηρίων είναι μια από τις μεγαλύτερες αίθουσες του Μεγάρου και οφείλει το όνομά στη χρήση της. Στο χώρο αυτό οι ξένοι Πρέσβεις επιδίδουν τα διαπιστευτήριά τους στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η αίθουσα χρησιμοποιείται επίσης για την ορκωμοσία των μελών της Κυβέρνησης, την επίδοση τιμητικών διακρίσεων καθώς και για δεξιώσεις.

Η αίθουσα αυτή σχεδιάστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα ως αίθουσα χορού και αποτέλεσε σημαντική προσθήκη στο υπάρχον κτίσμα. Το έργο ανέθεσε στον Τσίλλερ η πριγκήπισσα Σοφία το 1909. Η προσθήκη είχε κριθεί απαραίτητη επειδή η κεντρική αίθουσα υποδοχής του πρώτου ορόφου δεν επαρκούσε πλέον.

Ο Τσίλλερ σχεδίασε δυο παραλλαγές για τη στέγη της αίθουσας. Αυτή που επελέγη και πραγματοποιήθηκε ήταν μια πρωτοποριακή θολωτή μεταλλική κατασκευή ανοίγματος 10μ. και μήκους 24μ. Την επίβλεψη του έργου ανέλαβε ο αρχιτέκτονας των Ανακτόρων Αναστάσιος Μεταξάς.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο πλούτος των διακοσμήσεων στο εσωτερικό της. Κατά μήκος της είναι τοποθετημένοι, ανά δυο, οκτώ κίονες ιωνικού ρυθμού. Η διευθέτηση τους διαιρεί την αίθουσα νοητά σε τρία τμήματα. Στο μεσαίο σχηματίζεται μια μικρή εσοχή όπου βρίσκεται το τζάκι και ακριβώς απέναντι υπάρχει μια σειρά από μεγάλα φωτιστικά παράθυρα.
Πάνω από την εσοχή βρίσκεται ο εξώστης της ορχήστρας.

Τα έπιπλα που κοσμούν το χώρο καθώς και τα μεγάλα επιδαπέδια κηροπήγια, προέρχονται από Γαλλικά εργαστήρια του 17ου, 18ου και 19ου αιώνα.

Στην αίθουσα Διαπιστευτηρίων οδηγεί ένας φωτεινός επιμήκης προθάλαμος. Τους τοίχους του κοσμούν πίνακες των γνωστών ελλήνων ζωγράφων Λ. Γεραλή “Κλουβί”, Π. Προσαλέντη “Καράβι”, Β. Χατζή “Ιστιοφόρα και βάρκες” και “Ερείπια Ηρωδείου” του Ο. Φωκά.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αίθουσα του Προεδρικού Μεγάρου. Εδώ δίνονται οι μεγάλες δεξιώσεις και τα επίσημα δείπνα.

Η αίθουσα αποτελεί νεότερη προσθήκη στο αρχικό κτίριο και κατασκευάστηκε το 1962 από τον Αλέξανδρο Μπαλτατζή με την ευκαιρία των γάμων της πριγκήπισσας Σοφίας, πρωτότοκης κόρης του βασιλιά Παύλου, με τον πρίγκηπα Δον Χουάν Κάρλος, σημερινούς βασιλείς της Ισπανίας.

Η εσωτερική διακόσμησή της ακολουθεί το ύφος της Αίθουσας Διαπιστευτηρίων της οποίας αποτελεί προέκταση σε υψηλότερο επίπεδο.

Για το λόγο αυτό, όταν η χωρητικότητά της δεν επαρκεί, η αίθουσα δεξιώσεων ενοποιείται με την αίθουσα διαπιστευτηρίων. Τους τοίχους της κοσμούν οι πίνακες των ελλήνων ζωγράφων Κ. Βολανάκη “Αραγμένα καράβια”, Π. Προσαλέντη “Το πλοίο Θεσσαλία” και Β. Χατζή “Στην αποβάθρα του Μούδρου” που έχουν παραχωρηθεί από την Εθνική Πινακοθήκη, καθώς και μια μεγάλη ταπισερί που απεικονίζει τη στέψη της Βασίλισσας του Σαββά.

Α' ΟΡΟΦΟΣ

Με άμεση θέα προς τον Εθνικό Κήπο, η αίθουσα αυτή καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της πρόσοψης του 1ου ορόφου. Έξι μεγάλα ανοίγματα φωτίζουν άπλετα το χώρο, ενώ μία πόρτα οδηγεί στον κεντρικό εξώστη πάνω από το πρόπυλο της κυρίας εισόδου.

Τα δύο παλιά μαρμάρινα τζάκια πλαισιώνονται από τέσσερις φωτισμένες βιτρίνες. Οι δύο φέρουν εξαιρετικά δείγματα της νεοελληνικής αργυροτεχνίας, ζώνες, πόρπες, μακριά σκουλαρίκια, ταμπακοθήκες και μπαλάσκες, χρησιδάνεια του Μουσείου Μπενάκη. Στις άλλες δύο εκτίθενται αρχαία αγγεία, λήκυθοι, ειδώλια και άλλα ευρήματα μυκηναϊκά, γεωμετρικά, κορινθιακά, βοιωτικά, αττικά και ελληνιστικά, ευγενική χορηγία του Αρχαιολογικού Μουσείου.

Τους τοίχους του μεγάλου σαλονιού κοσμούν η “Ακρόπολη” του Θ. Λαζαρή, το “Σούνιο” του Κ. Βολανάκη, “Παιδί με χαρτοφύλακα” του H. Drouais, προσωπογραφίες και άλλοι πίνακες των Β. Μποκατσιάμπεη, B. Χατζή, O. Φωκά και Allieri. Ξεχωρίζει ο μεγάλου μεγέθους πίνακας της Βασίλισσας Αμαλίας σε νεαρή  ηλικία.

Στην τραπεζαρία αυτή έχει τη δυνατότητα να δεξιωθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ένα στενότερο κύκλο προσκεκλημένων.

Ένα μακρόστενο, 40 ατόμων, τραπέζι κυριαρχεί σε όλο το μήκος της αίθουσας. Έργα σύγχρονων Ελλήνων ζωγράφων δίνουν χρώμα στο χώρο. Στο βάθος της αίθουσας ξεχωρίζουν οι “Λαβυρινθοειδείς δρόμοι” του Ν. Χατζηκυριάκου – Γκίκα. Πάνω από το τζάκι εκτίθεται η “Γυναικεία μορφή πάνω από βράχο” του Γ. Γουναρόπουλου και απέναντι, ανάμεσα στα δυο παράθυρα η “Μορφή από την αρχαιότητα” του Κ. Παρθένη.

Ο χώρος της βιβλιοθήκης φιλοξενεί ένα μέρος των βιβλίων της Προεδρίας. Ο μεγαλύτερος αριθμός των βιβλίων της βρίσκονται στο γραφείο του Προέδρου και στον προθάλαμό του.

Τα βιβλία στο σύνολό τους ανέρχονται σε αρκετές χιλιάδες. Στο μεγαλύτερο μέρος τους αποτελούν δώρα προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είναι θεματικά ταξινομημένα και έχουν καταχωρηθεί ηλεκτρονικά.

Ο προθάλαμος της βιβλιοθήκης χρησίμευε άλλοτε ως μικρή πρόχειρη τραπεζαρία. Στη γωνία της αίθουσας και πάνω από το τζάκι κυριαρχεί ένας εντυπωσιακός καθρέφτης, και στους τοίχους εκτίθενται ο “Μυστράς” του Ν. Χειμώνα, η “Βάρκα” του Α. Προσαλέντη και το “Αντιτορπιλικό” του Β. Χατζή.

Φωτ: Γιώργης Γερόλυμπος, από την έκδοση Ανάκτορα στην Ελλάδα, εκδοτικός οίκος Μέλισσα, 2009

Το Μέγαρο δεν είναι ανοικτό στο ευρύ κοινό, δέχεται όμως επισκέψεις σχολείων, καθώς και άλλων πολιτιστικών και κοινωνικών συλλόγων, που το επιθυμούν.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ

Η ανάθεση της ανεγέρσεως των Ανακτόρων στον Γερμανό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ είχε ως όρο το σχεδιασμό ενός κτιρίου, το οποίο δεν θα ήταν μεγαλοπρεπές, ούτε κατά τα πρότυπα των ευρωπαϊκών ανακτόρων. Τα ανάκτορα έπρεπε να συγγενεύουν μορφολογικά με τις μεγαλοαστικές κατοικίες της εποχής και να εκπροσωπούν την άρχουσα κοινωνική τάξη της χώρας. Φαίνεται ότι ο Γεώργιος Α΄ ήταν αυτός που έδωσε τις κατευθυντήριες οδηγίες.

Πρόκειται για ένα τριόροφο νεοκλασικό κτίριο, με λιτή και αυστηρή πρόσοψη που ακολουθεί τους νόμους της συμμετρίας. Το κύριο σώμα πλαισιώνεται από δύο πτέρυγες που προεξέχουν ελαφρά. Στο δεύτερο όροφο μία σειρά από διπλά παράθυρα αφήνουν ενδιάμεσα κενά όπου διακρίνονται ανάγλυφα εραλδικά σύμβολα, παραστάσεις των τεσσάρων εποχών, τα μονογράμματα Κ και Σ (Κωνσταντίνος και Σοφία) καθώς και πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας. Στη στέψη του κτιρίου ο Τσίλλερ έχει τοποθετήσει αγάλματα. Όλες οι όψεις του κτιρίου είναι απλές. Μοναδική προεξοχή αποτελεί το ιωνικό πρόπυλο της κυρίας εισόδου προς την οδό Ηρώδου του Αττικού.

Τόσο στην πρόσοψη όσο και στην κάτοψη το ανάκτορο του Διαδόχου παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με τα σχέδια του Θ. Χάνσεν για τα Ανάκτορα του Πειραιά που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Ο Ερνέστος Τσίλλερ υπήρξε συνεργάτης φίλος και θαυμαστής του διάσημου αρχιτέκτονα Θεόφιλου Χάνσεν, από το έργο του οποίου ήταν λογικό να επηρεασθεί.

Οι μετατροπές που έχουν γίνει στο κτίριο στο διάστημα που μεσολάβησε από την ίδρυσή του και μέχρι σήμερα δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Εξαίρεση αποτελεί η προσθήκη της αίθουσας χορού (σημερινή αίθουσα διαπιστευτηρίων) το 1909 και η προσθήκη της πίσω πτέρυγας (σημερινή αίθουσα δεξιώσεων) στις αρχές της δεκαετίας του ’60.

Οι κατόψεις παρουσιάζουν βέβαια κάποιες αλλαγές σε σχέση με την αρχική σχεδίαση του Μεγάρου. Οι περισσότερες όμως είναι φυσικές και αναμενόμενες εφόσον το κτίριο έχει ήδη συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι η προσθήκη ενός δεύτερου κλιμακοστασίου στην πίσω πλευρά του κτιρίου, που επιτρέπει την επικοινωνία των ορόφων μεταξύ τους χωρίς να γίνεται χρήση του κεντρικού κλιμακοστασίου και η εγκατάσταση ανελκυστήρος.

 

Φωτ: Γιώργης Γερόλυμπος, από την έκδοση Ανάκτορα στην Ελλάδα, εκδοτικός οίκος Μέλισσα, 2009

Από τις σημαντικότερες εξωτερικές επεμβάσεις η δημιουργία μίας δεύτερης μεγάλης μαρμάρινης σκάλας, επί Προεδρίας Κωνσταντίνου Τσάτσου, που συνδέει το κτίριο με τον κήπο.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Η απόφαση για την ανέγερση του κτιρίου που στεγάζει σήμερα την Προεδρία της Δημοκρατίας ανάγεται στο 1868. Τη χρονιά αυτή γεννήθηκε ο υιός του Γεωργίου Α΄ και διάδοχος του θρόνου, Κωνσταντίνος και το Ελληνικό δημόσιο αποφάσισε να του δωρίσει, όταν ενηλικιωθεί, ιδιαίτερη κατοικία. Πράγματι, εικοσιένα χρόνια αργότερα, όταν ο διάδοχος Κωνσταντίνος νυμφεύεται την πριγκίπισσα Σοφία Χοετζόλλερν, το ελληνικό δημόσιο τήρησε την υπόσχεσή του.

Ο σχεδιασμός του “Ανακτόρου του Διαδόχου”, όπως έγινε γνωστό το κτίριο, ανατέθηκε στον Ερνέστο Τσίλλερ. Το ανάκτορο άρχισε να κτίζεται το 1891 και τελείωσε έξι χρόνια αργότερα, το 1897.

Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1909 πυρκαγιά κατέστρεψε ένα μεγάλο τμήμα του κτιρίου των Ανακτόρων όπου διέμενε ο βασιλεύς, δηλαδή της σημερινής Βουλής, με αποτέλεσμα το Ανάκτορο του Διαδόχου να χρησιμοποιηθεί προσωρινά ως κατοικία και της υπόλοιπης βασιλικής οικογένειας. Μετά τη δολοφονία του Γεωργίου του Α΄ (1913) και την άνοδο στο θρόνο του διαδόχου Κωνσταντίνου μετατρέπεται οριστικά σε βασιλικά Ανάκτορα.

Η χρήση του κτιρίου ως Ανακτόρων διακόπτεται το 1924 όταν καταλύεται η βασιλεία και ανακηρύσσεται Δημοκρατία. Το κτίριο χρησιμοποιείται ως Προεδρικό Μέγαρο μέχρι το 1935 και επανέρχεται στην αρχική του χρήση με την παλινόρθωση της Μοναρχίας το 1935 και την επιστροφή του Βασιλέως.

Μετά τη μεταπολίτευση του 1974 και την οριστική εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στη χώρα, το κτίριο χρησιμοποιείται πλέον ως Προεδρικό Μέγαρο και ως κατοικία των εκάστοτε Προέδρων.

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ

Η ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

Η περιοχή όπου βρίσκεται το Προεδρικό Μέγαρο ήταν μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα έξω από το σχέδιο πόλεως της πρωτεύουσας. Τα Ανάκτορα, σημερινή Βουλή, ήταν το όριο της πόλης προς Ανατολάς. Πίσω από αυτό απλώνονταν άκτιστες εκτάσεις, χωράφια και περιβόλια. Τα μόνο κτίρια που διακρίνονται στους χάρτες της εποχής είναι το Μέγαρο της Δουκίσσης Πλακεντίας “Ιλίσια” (σημερινό Βυζαντινό Μουσείο) και η Μονή Πετράκη, κτισμένα και τα δύο στην εξοχή μακριά από το κέντρο της πόλης. Χαρακτηριστικό είναι άλλωστε ότι όταν το 1854 αποφασίζεται η ίδρυση ορφανοτροφείου θηλέων κάτω από την προστασία της Βασίλισσας Αμαλίας, το οικόπεδο που επελέγη βρισκόταν δίπλα ακριβώς στο σημερινό Προεδρικό Μέγαρο. Το ορφανοτροφείο “Αμαλιείον” (κατεδαφισμένο σήμερα) βρισκόταν μεταξύ των οδών Ηρώδου Αττικού, Λυκείου και Στησιχόρου. Άκτιστα επίσης παρέμεναν και τα επί του άξονα της λεωφόρου Κηφισίας (σημερινή Βασιλίσσης Σοφίας) οικόπεδα τα οποία το κράτος προόριζε για την ανέγερση υπουργείων.

Στις αρχές του 1870, το δημόσιο επέτρεψε την πώληση οικοπέδων σε ιδιώτες. Κτίζονται τότε τα πρώτα ιδιωτικά μέγαρα που στεγάζουν τις μεγαλοαστικές οικογένειες της Αθήνας. Κατά τη δεκαετία του 1890 ανατίθεται στον αρχιτέκτονα Έρνεστ Τσίλλερ η οικοδόμηση του Ανακτόρου του Διαδόχου (σημερινό Προεδρικό Μέγαρο), στη θέση όπου βρισκόταν ο βασιλικός λαχανόκηπος. Το οικόπεδο καταλαμβάνει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Ηρώδου Αττικού, Αραβαντινού, Ησιόδου, Μελεάγρου και Διοχάρους (σημερινή Βασιλεώς Γεωργίου Β΄).

Σήμερα που η Αθήνα επεκτάθηκε, το Προεδρικό Μέγαρο βρίσκεται στο κεντρικότερο σημείο της πόλης, πίσω από τον Εθνικό κήπο και το Κοινοβούλιο, στα όρια ακριβώς του ιστορικού κέντρου και της νέας πόλης.

Η οδός Ηρώδου Αττικού που φιλοξενεί το Μέγαρο, δεν είναι μόνον ένας από τους ωραιότερους δρόμους της πόλης, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτική και κοινωνική ζωή αυτού του τόπου, αφού πέραν του Μεγάρου, φιλοξενεί και το Μέγαρο Μαξίμου όπου βρίσκεται το γραφείο του εκάστοτε Πρωθυπουργού.

Το Προεδρικό Μέγαρο καταλαμβάνει συνολική έκταση 27 περίπου στρεμμάτων, μεγάλο τμήμα της οποίας κατέχει ο κήπος. Στην κύρια όψη του κτιρίου, επί της Ηρώδου Αττικού, βρίσκεται η επίσημη είσοδος του Μεγάρου. Η ανεπίσημη είσοδος βρίσκεται επί της Βασιλέως Γεωργίου Β΄.

 

Φωτ: Γιώργης Γερόλυμπος, από την έκδοση Ανάκτορα στην Ελλάδα, εκδοτικός οίκος Μέλισσα, 2009

Το Προεδρικό Μέγαρο καταλαμβάνει συνολική έκταση 27 περίπου στρεμμάτων, μεγάλο τμήμα της οποίας κατέχει ο κήπος. Στην κύρια όψη του κτιρίου, επί της Ηρώδου Αττικού, βρίσκεται η επίσημη είσοδος του Μεγάρου. Η ανεπίσημη είσοδος βρίσκεται επί της Βασιλέως Γεωργίου Β΄.

ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ

Η Προεδρική Φρουρά έχει ιστορία περισσότερο από έναν αιώνα. Ιδρύθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1868 ως μάχιμο και τελετουργικό ταυτόχρονα Άγημα. Σταδιακά ο ρόλος της μετατράπηκε σε αποκλειστικά τελετουργικό, γνώρισμα που μπορεί να θεωρηθεί ότι υποδηλώνεται και από τις σταδιακές της ονομασίες: Ανακτορική Φρουρά, Φρουρά Σημαίας, Φρουρά Μνημείου Αγνώστου Στρατιώτη, Βασιλική Φρουρά και τέλος Προεδρική Φρουρά, από το 1974 μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Το Στρατόπεδο στο οποίο εδρεύει η Προεδρική Φρουρά παραμένει στην ίδια θέση από την αρχή της ιδρύσεώς της. Βρίσκεται κοντά στο σημερινό Προεδρικό Μέγαρο (πρώην Ανάκτορα) επί της οδού Ηρώδου Αττικού και φέρει τιμητικά το όνομα του Σουλιώτη οπλαρχηγού και ήρωα της Επανάστασης του 1821 Γεώργιου Τζαβέλλα.

Σήμερα η Προεδρική Φρουρά έχει τις ακόλουθες υποχρεώσεις:

  • Την εγκατάσταση τιμητικών φρουρών όλο το 24ωρο στο Μνημείo του Άγνωστου Στρατιώτη, στο Προεδρικό Μέγαρο και στην Πύλη Στρατοπέδου της Προεδρικής Φρουράς.
  • Την επίσημη έπαρση και υποστολή της σημαίας στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.
  • Την απόδοση τιμών στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και σε αρχηγούς Ξένων Κρατών.
  • Την απόδοση τιμών στους πρεσβευτές ξένων κρατών κατά τη διάρκεια επίδοσης διαπιστευτηρίων στον Πρόεδρο.

Συμμετοχή των Ευζώνων στους εθνικούς αγώνες

  Την Ευζωνική στολή, έτσι όπως την ξέρουμε σήμερα, τη βλέπουμε, σε πίνακες της περιόδου της Τουρκοκρατίας (1453-1821), να τη φορούν οι αρματωλοί και οι κλέφτες. Ο τσολιάς, με την φουστανέλα και το τσαρούχι, γίνεται σύμβολο της Εθνεγερσίας. Μετά την Επανάσταση του 1821 η στολή του Εύζωνα καθιερώνεται επίσημα σαν Εθνική ενδυμασία όλων των οπλαρχηγών και αγωνιστών της επαναστάσεως.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα Συντάγματα Ευζώνων αναδιοργανώθηκαν και συγκροτήθηκαν σε σύγχρονες Μονάδες Πεζικού μέσα στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας.

Η Ευζωνική στολή

  Η στολή των Ευζώνων έχει μακρά ιστορία. Ο τύπος της αρχίζει να διαμορφώνεται από την εποχή του Ομήρου με τους “καλά-ζωσμένους” μαχητές που ονομάζοντας Εύζωνες (ευ-ζώνες) και ολοκληρώνεται κατά τους χρόνους της τουρκοκρατίας σε συγκεκριμένο τύπο στολής, με τη φουστανελά και το τσαρούχι. Απ’ο το 1821 και μετά η ευζωνική στολή καθιερώθηκε ως επίσημη Εθνική ενδυμασία.

Η κατασκευή της Ευζωνικής στολής δεν είναι μια απλή διαδικασία. Απαιτεί γνώσεις, πείρα εκ μέρους των κατασκευαστών, πολύ χρόνο και μεγάλο κόστος. Οι στολές είναι εξ’ ολοκλήρου χειροποίητες. Υπάρχουν δυο τύποι στολής: αυτή του αξιωματικού και εκείνη του οπλίτου και διακρίνεται σε χειμερινή και θερινή.

Τα κυρίως μέρη της ευζωνικής στολής είναι:

  • Ο σκούφος (φάριο), φτιαγμένο από κόκκινη τσόχα. Ο σκούφος φέρει μια μεταξωτή μαύρη φούντα.
  • Το πουκάμισο (υποδήτης), λευκό με μεγάλο άνοιγμα μανικιών.
  • Το γιλέκο (φέρμελη), με κέντημα σπάνιας χειροποίητης τεχνικής. Το κέντημα του γιλέκου, με λευκά ή επίχρυσα νήματα, έχει διάφορα σχέδια μεγάλης παραδοσιακής και λαογραφικής σημασίας.
  • Η φουστανέλλα, από λευκό ύφασμα 30 μέτρων. Οι δίπλες (πιέτες) της φουστανέλας είναι 400, όσα δηλαδή και τα χρόνια της τουρκοκρατίας.
  • Η περισκελίδα, το μακρύ κόκκινο παντελόνι των αξιωματικών και οι μάλλινες λευκές κάλτσες των Ευζώνων
  • Η ζώνη με τις φυσιγγιοθήκες της.
  • Οι επικνημίδες (καλτσοδέτες), μαύρου χρώματος για τους Εύζωνες και μπλε για τους Αξιωματικούς.

Εκτός από τα παραπάνω μέρη της στολής, που είναι κοινά στους Εύζωνες και τους αξιωματικούς, υπάρχουν ακόμη:

  • Τα τουζλούκια (περικνημίδες), τα σταβάλια (μποτάκια κόκκινα) και η σπάθα του 1821 για τους Αξιωματικούς.
  • Ο ανάσπαστος (εσωτερική ζώνη που κρατά σταθερά τις κάλτσες στη θέση τους) και τα κρόσια (μπλε και άσπρου χρώματος κορδόνια, δηλαδή τα Εθνικά χρώματα της Σημαίας μας) και τα παραδοσιακά τσαρούχια για τους Εύζωνες. Τα τσαρούχια είναι εξ’ ολοκλήρου χειροποίητα από σκληρό κόκκινο δέρμα και σόλα οπλισμένη με 60 καρφιά. Το ζευγάρι ζυγίζει περίπου τρία κιλά. Η μύτη του τσαρουχιού καταλήγει σε μια αιχμηρή προεξοχή που καλύπτεται από μια όμορφη, μαύρη φούντα.

Η Προεδρική Φρουρά εκτός από την Ευζωνική, τηρεί και την Κρητική στολή με την χαρακτηριστική της βράκα και το ζωσμένο στη μέση μαχαίρι. Η Κρητική στολή φοριέται τιμητικά από τους άνδρες σε ορισμένες επίσημες εθιμοτυπικές εκδηλώσεις. Με τον τρόπο αυτό στην Προεδρική Φρουρά αντιπροσωπεύονται όχι μόνο οι στεριανοί αλλά και οι νησιώτες. Έτσι η μεν Ευζωνική στολή αντιπροσωπεύει το μαχητή του Ηπειρωτικού χώρου, ενώ η Κρητική το μαχητή του Νησιωτικού Ελληνικού χώρου. Πρόσφατα στην προεδρική φρουρά έχει προστεθεί τιμητικά και η παραδοσιακή στολή του Πόντου.

Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη

  Το 1925 υιοθετήθηκε και στην Ελλάδα η ιδέα ανέγερσης Μνημείου για τον Άγνωστο Στρατιώτη, ιδέα την οποία πρώτοι είχαν προτείνει και εφαρμόσει οι Γάλλοι μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1926, κατόπιν σχετικού νόμου, προκηρύχθηκε Πανελλήνιος Διαγωνισμός για τη σύνταξη μελέτης για την ανέγερση του Μνημείου για τον Άγνωστο Στρατιώτη. Ως θέση ανέγερσης ορίστηκε η τοποθεσία μπροστά από την κύρια είσοδο της Βουλής, προς την Πλατεία Συντάγματος.

Στις 9 Οκτωβρίου του 1926 το Υπουργείο Στρατιωτικών με τη διαταγή υπ΄αριθμόν 219188 βράβευσε τη μελέτη του αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Λαζαρίδη. Η απόφαση όμως ανέγερσης του μνημείου στη συγκεκριμένη, ανωτέρω, θέση καθυστέρησε επειδή αντιμετώπισε πλήθος αντιδράσεων και διισταμένων απόψεων. Μετά τη σύσταση νέας επιτροπής τον Ιούνιο του 1928 το Υπουργικό Συμβούλιο δέχθηκε τις προτάσεις και τον Απρίλιο του 1929 άρχισαν οι εργασίες. Το μνημείο ολοκληρώθηκε το Μάρτιο του 1932 και τα εγκαίνια έγιναν κατά την Εθνική Εορτή του ίδιου έτους.

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΓΡΑΦΕΙΩΝ

Η Προεδρία της Δημοκρατίας είναι μια αυτοτελής, διοικητικά και δημοσιονομικά, δημόσια υπηρεσία. Η σύσταση, οργάνωση και λειτουργία της διέπεται από το Προεδρικό Διάταγμα 351/91. Οι υπηρεσίες της Προεδρίας της Δημοκρατίας έχουν σκοπό την εξυπηρέτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας στην άσκηση των καθηκόντων του.

Γενικός Γραμματέας

Γεώργιος Γεννηματάς, Πρέσβης ε.τ.

Ο Γενικός Γραμματέας προϊσταται όλων των Υπηρεσιών της Προεδρίας της Δημοκρατίας και εποπτεύει τις εξαρτώμενες από αυτήν υπηρεσίες.

 

Ειδικός Γραμματέας

Βασίλειος Ανδρονόπουλος

Οι Υπηρεσίες της Προεδρίας της Δημοκρατίας διαρθρώνονται στα κάτωθι γραφεία

Ιδιαίτερο Γραφείο

Διευθύντρια:

Ελεονώρα Βλάικου

Ιδιαιτέρα Γραμματέας Προέδρου:

Κωνσταντίνα Γιαννακοδήμου

Στην αρμοδιότητα του γραφείου ανήκει η λειτουργική υποστήριξη της εργασίας του Προέδρου, ο χειρισμός της προσωπικής και επισήμου αλληλογραφίας του καθώς και η ρύθμιση των προσωπικών επαφών του.

Το Ιδιαίτερο Γραφείο περιλαμβάνει τα εξής δυο Τμήματα:

Τμήμα Τύπου – Προϊστάμενος

Κώστας Μελισσόπουλος

Στην αρμοδιότητα του Τμήματος Τύπου ανήκει η ενημέρωση του Προέδρου καθώς και οι σχέσεις του με τον Τύπο και τα ηλεκτρονικά Mέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων – Προϊσταμένη

Λώρα Μολυβιάτη

Στην αρμοδιότητα του Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων ανήκει η ρύθμιση των θεμάτων που αναφέρονται στις δημόσιες εμφανίσεις και μετακινήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο προγραμματισμός των ταξιδιών του στο εσωτερικό καθώς και η επιμέλεια της διοργάνωσης των εκδηλώσεων, δεξιώσεων κλπ., στο Προεδρικό Μέγαρο.

Νομικό Γραφείο

Διευθυντής:

Σωτήριος Αλ. Ρίζος, Πρόεδρος Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ.

Αναπληρωτής Διευθυντής:

Νικόλαος Κ. Μαρκόπουλος, Πάρεδρος Συμβουλίου της Επικρατείας

Στην αρμοδιότητα του γραφείου ανήκει η μελέτη και εισήγηση για όλα τα θέματα που αναφέρονται στην άσκηση των κατά το Σύνταγμα αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας για την έκδοση νόμων, πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, κανονιστικών ή ατομικών διαταγμάτων, για την απονομή χάριτος, τον μετριασμό ή την μετατροπή ποινών που επιβάλλουν τα δικαστήρια κλπ.

Διπλωματικό Γραφείο

Διευθύντρια:

Αικατερίνη Κόικα, Πληρεξούσιος Υπουργός Β’

Στην αρμοδιότητα του γραφείου ανήκει η τρέχουσα παρακολούθηση και ενημέρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας για όλα τα σχετιζόμενα με τις διεθνείς σχέσεις θέματα και η προετοιμασία των επισκέψεων του Προέδρου στο εξωτερικό. Επίσης η οργάνωση εκδηλώσεων και η ρύθμιση κάθε θέματος εθιμοτυπίας σχετικά με τις επαφές του Προέδρου με Αρχηγούς ξένων Κρατών, με ξένους επισήμους, το Διπλωματικό Σώμα, Διεθνείς οργανώσεις και Ελληνικά ιδρύματα, οργανώσεις και ομογενείς του εξωτερικού.

 

Στρατιωτικό Γραφείο

Διευθυντής:

Γρηγόριος Πρεζεράκος, Αντιπτέραρχος (Ι)

Στην αρμοδιότητα του γραφείου ανήκει η τρέχουσα ενημέρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας σε θέματα στρατιωτικής φύσεως καθώς και η ρύθμιση θεμάτων εθιμοτυπίας που ανάγονται στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Στο Στρατιωτικό Γραφείο υπάγεται επίσης και η Προεδρική Φρουρά.

 

Γραφείο Διοικητικών Υποθέσεων

Διευθύντρια:

Μυρτώ Τσιγγά

Στην αρμοδιότητα του γραφείου ανήκουν όλα τα θέματα του προσωπικού, ο συντονισμός και η εποπτεία των διαχειριστικών ζητημάτων της Προεδρίας της Δημοκρατίας, η τήρηση του γενικού πρωτοκόλλου καθώς και η εποπτεία των κτιρίων και εγκαταστάσεων της Προεδρίας της Δημοκρατίας.

 

Γραφείο Οικονομικών Υποθέσεων

Διευθύντρια:

Βαλακώστα Μαγδαληνή

Στην αρμοδιότητα του γραφείου ανήκουν τα θέματα που αφορούν στην κατάρτιση του προϋπολογισμού, τη χρηματική διαχείριση, μισθοδοσία του προσωπικού, προμήθεια, διαχείριση και διάθεση υλικών.

 

Εξαρτώμενες Υπηρεσίες

Στις εξαρτώμενες Υπηρεσίες της Προεδρίας της Δημοκρατίας οι οποίες εποπτεύονται λειτουργικά από τον Γενικό Γραμματέα ανήκει η Υπηρεσία Ασφαλείας αρμοδιότητα της οποίας είναι η ασφάλεια του Προέδρου της Δημοκρατίας, της κατοικίας του και των εγκαταστάσεων της Προεδρίας της Δημοκρατίας καθώς και η ασφάλεια των Αρχηγών Κρατών και λοιπών υψηλών προσώπων που επισκέπτονται επίσημα τη χώρα μας, κατόπιν προσκλήσεως του Προέδρου της Δημοκρατίας. Στις εξαρτώμενες Υπηρεσίες ανήκουν επίσης η Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου και το Ταχυδρομικό Γραφείο.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Η Προεδρία της Δημοκρατίας είναι μια αυτοτελής, διοικητικά και δημοσιονομικά, δημόσια υπηρεσία. Η σύσταση, οργάνωση και λειτουργία της διέπεται από το Προεδρικό Διάταγμα 351/91. Οι υπηρεσίες της Προεδρίας της Δημοκρατίας έχουν σκοπό την εξυπηρέτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας στην άσκηση των καθηκόντων του.

Αρμοδιότητες Γραφείων
Προεδρική Φρουρά

ΤΑΓΜΑ ΕΥΠΟΙΙΑΣ

Νομοθετικό Διάταγμα 684 (ΦΕΚ 123, τ.Α΄ από 7.5.1948)

Το Τάγμα Ευποιΐας συνεστήθη το 1948, μετά το θάνατο του Βασιλέως Γεωργίου Β΄, σε εκτέλεση επιθυμίας του. Για δυο χρόνια, μεταξύ 1973-1975 το Τάγμα είχε καταργηθεί, ανασυστάθηκε όμως με το Νόμο 106/1975.

Τα διάσημα του Τάγματος της Ευποιΐας απονέμονται μόνο σε γυναίκες, Ελληνίδες και αλλοδαπές, για εξαιρετικές υπηρεσίες που προσέφεραν στην Πατρίδα, για πράξεις φιλανθρωπίας και για άριστες επιδόσεις στα γράμματα και τις τέχνες.

Το διάσημο της Ευποιΐας έχει σχήμα λουλουδιού με πέντε πέταλα από θαλασσί σμάλτο, ανάμεσα στα οποία παρεμβάλλονται στενόμακρα σέπαλα από πράσινο σμάλτο. Στο κέντρο του άνθους υπάρχει η εικόνα της Θεοτόκου που κρατάει στην αγκαλιά της το Θείο Βρέφος. Η εικόνα περιβάλλεται από μία λωρίδα λευκού σμάλτου πάνω στην οποία είναι χαραγμένη με χρυσά γράμματα η επιγραφή “Ευποιΐα”. Στην πίσω όψη του διασήμου υπάρχει το εθνόσημο το οποίο περιβάλλεται από την επιγραφή “ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”.

Ο αστέρας του Μεγαλόσταυρου καθώς και του Ανώτερου Ταξιάρχη έχει οκτώ ακτίνες και φέρει στην πρόσθια όψη την Εικόνα της Θεοτόκου. Η ταινία από την οποία συνοδεύεται το διάσημο έχει χρώμα κίτρινο με μπλέ λωρίδες στα άκρα.

Όπως και τα άλλα Τάγματα Αριστείας έτσι και της Ευποιΐας διακρίνεται σε πέντε τάξεις: τον Μεγαλόσταυρο, τον Ανώτερο Ταξιάρχη, τον Ταξιάρχη, τον Χρυσό και τον Αργυρό Σταυρό.

ΤΑΓΜΑ ΦΟΙΝΙΚΟΣ

Νομοθετικό Διάταγμα 13 Μαϊου 1926 (ΦΕΚ 180, τ.Α΄ από 3.6.1926)

Το Τάγμα Αριστείας του Φοίνικος συνεστήθη το 1926 σε αντικατάσταση, και αυτό του (προυπάρχοντος) Τάγματος του Γεωργίου Α΄ (το οποίο συνεστήθη εκ νέου το 1935, με την παλινόρθωση της Βασιλείας, για να καταργηθεί εκ νέου το 1975). Πήρε την ονομασία του από το μυθικό πουλί, τον Φοίνικα.

Μέχρι το 1927 διάσημα του Τάγματος απονέμονταν σε Έλληνες καθώς και αλλοδαπούς πολίτες. Όταν όμως, σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1927, απαγορεύθηκε η απονομή παρασήμων σε Έλληνες, το Τάγμα διατηρήθηκε για την αναγνώριση της προσφοράς αλλοδαπών μόνο πολιτών.

Μετά την Παλινόρθωση της Μοναρχίας το 1935 και σύμφωνα με το Α.Ν. 19-4-1935 (ΦΕΚ Α, 170) επετράπη η εκ νέου απονομή και σε Έλληνες υπηκόους.

Τώρα, πλέον, απονέμεται σε Έλληνες που διακρίθηκαν στη Δημόσια Διοίκηση, στις επιστήμες, στις τέχνες και τα γράμματα, στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη ναυτιλία, όπως επίσης σε αλλοδαπούς που συνέβαλαν στην εξύψωση του ονόματος της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Το διάσημο του Τάγματος του Φοίνικος έχει σχήμα σταυρού. Είναι κατασκευασμένο από λευκό σμάλτο και πάνω στο σταυρό υπάρχει ανάγλυφη η απεικόνιση του μυθικού Φοίνικα, με ανοιχτές φτερούγες που αναγεννάται μέσα από τις φλόγες. Ο ανάγλυφος Φοίνικας απεικονίζεται και στο κέντρο του αστέρα. Στην οπίσθια όψη του σταυρού υπάρχει το εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η ταινία πάνω στην οποία αναρτάται το διάσημο έχει χρώμα βαθύ κίτρινο με λεπτές μαύρες λωρίδες κατά μήκος των άκρων.

Όπως και τα άλλα Τάγματα Αριστείας έτσι και του Φοίνικος διακρίνεται σε πέντε τάξεις: τον Μεγαλόσταυρο, τον Ανώτερο Ταξιάρχη, τον Ταξιάρχη, τον Χρυσό και τον Αργυρό Σταυρό.

ΤΑΓΜΑ ΤΙΜΗΣ

Νόμος 106 (ΦΕΚ 171, τ.Α΄ από 18.8.1975)

Το Τάγμα Αριστείας της Τιμής ιδρύθηκε το 1975 και αντικατέστησε το Τάγμα του Γεωργίου Α΄ το οποίο καταργήθηκε. Είναι το δεύτερο σε ιεραρχία Ελληνικό Τάγμα Αριστείας.

Τα διάσημα του Τάγματος απονέμονται σε Έλληνες πολίτες που διακρίθηκαν στους αγώνες τους για την Πατρίδα, σε οποιονδήποτε τομέα της δημόσιας διοίκησης, του εμπορίου, της ναυτιλίας, της βιομηχανίας, των γραμμάτων, των τεχνών και της επιστήμης. Απονέμεται επίσης σε αλλοδαπούς που διακρίθηκαν ως προσωπικότητες και συνέβαλαν στην προβολή της Ελλάδας.

Η οριστική μορφή του διασήμου καθορίστηκε με Προεδρικό Διάταγμα το 1984. Ο σταυρός του Τάγματος καλύπτεται από σμάλτο σε χρώμα βαθύ κυανό. Στο κέντρο απεικονίζεται ανάγλυφα η κεφαλή της θεάς Αθηνάς. Η κεφαλή περιβάλλεται από μια λωρίδα λευκού σμάλτου, πάνω στην οποία είναι χαραγμένη η επιγραφή “Ο ΑΓΑΘΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΙΜΗΤΕΟΣ”.

Ο αστέρας του Μεγαλόσταυρου και του Ανώτερου Ταξιάρχη αποτελείται από οκτώ ακτίνες και φέρει τοποθετημένο πάνω του το σταυρό του Τάγματος. Στην πίσω όψη του σταυρού υπάρχει το εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας πάνω σε λευκό σμάλτο και χαραγμένη με χρυσά γράμματα η επιγραφή “ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 1975”, χρονολογία ίδρυσης του Τάγματος.

Η ταινία που συνοδεύει τα διάσημα έχει χρώμα βαθύ κυανό, όπως ο σταυρός, με λεπτές χρυσές λωρίδες κατά μήκος των άκρων.

Όπως και τα άλλα Τάγματα Αριστείας έτσι και του Τιμής διακρίνεται σε πέντε τάξεις: τον Μεγαλόσταυρο, τον Ανώτερο Ταξιάρχη, τον Ταξιάρχη, τον Χρυσό και τον Αργυρό Σταυρό.

ΤΑΓΜΑ ΣΩΤΗΡΟΣ

Διάταγμα από 20 Μαϊου 1833 (ΦΕΚ 19, τ.Α΄από 20.1.1833)

Το τάγμα του Σωτήρος είναι ιεραρχικά, το πρώτο Τάγμα Αριστείας. Η σύστασή του αποφασίστηκε το 1829, τελευταίο χρόνο της επανάστασης, από την Δ΄ Εθνική Συνέλευση του Αργους, άρχισε όμως να απονέμεται από το 1833. Ο πρώτος που τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος ήταν ο Βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος Α΄, πατέρας του Βασιλιά Όθωνα.

Το τάγμα του Σωτήρος αποτέλεσε για 80 περίπου χρόνια το μοναδικό τάγμα. Το όνομα και η μορφή του διασήμου επελέγη για να υπενθυμίζει ότι χάρη στη Θεία συμπαράσταση του Σωτήρα πραγματοποιήθηκε η Εθνική Παλιγγενεσία.

Η μορφή του διασήμου μεταβλήθηκε σε αρκετά σημεία στα 170 χρόνια που πέρασαν από τη σύσταση του τάγματος. Σήμερα, το διάσημο αποτελείται από ένα σταυρό από λευκό σμάλτο, τοποθετημένο πάνω σε ένα στεφάνι που αναπαριστά το μισό κλαδί δρυός και το άλλο μισό δάφνης. Στο κέντρο του σταυρού υπάρχει η εικόνα του Σωτήρος, κατασκευασμένη επίσης από σμάλτο, που περιβάλλεται από την επιγραφή “Η ΔΕΞΙΑ ΣΟΥ ΧΕΙΡ ΚΥΡΙΕ, ΔΕΔΟΞΑΣΤΑΙ ΕΝ ΙΣΧΥΙ”. Στην πίσω όψη του σταυρού υπάρχει η επιγραφή “Η ΕΝ ΑΡΓΕΙ Δ΄ ΕΘΝΙΚΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ αωκθ΄”.

Ο αστέρας του Μεγαλόσταυρου και του Ανώτερου Ταξιάρχη φέρει οκτώ ακτίνες και στο κέντρο το διάσημο του Σωτήρα. Οι πρώτοι αστέρες ήταν κεντητοί. Αργότερα επεκράτησαν μεταλλικοί, κατασκευασμένοι από άργυρο, όπως ισχύει μέχρι και σήμερα. Η ταινία που συνοδεύει το διάσημο του τάγματος είναι γαλάζια, με λευκές στενές λωρίδες κατά μήκος των άκρων.

Όπως και τα άλλα Τάγματα Αριστείας έτσι και του Σωτήρος διακρίνεται σε πέντε τάξεις: τον Μεγαλόσταυρο, τον Ανώτερο Ταξιάρχη, τον Ταξιάρχη, τον Χρυσό και τον Αργυρό Σταυρό.

Από τον οικείο νόμο προβλέπεται ότι το Τάγμα του Σωτήρος απονέμεται σε Έλληνες πολίτες που διακρίθηκαν στην προάσπιση των συμφερόντων της χώρας ή στην προσφορά εξαίρετων υπηρεσιών στο δημόσιο τομέα εντός ή εκτός Ελλάδος. Στην πράξη από το Τάγμα αυτό απονέμεται μόνο ο Μεγαλόσταυρος σε Αρχηγούς Ξένων Κρατών.

ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ

Η απονομή σε ένα πρόσωπο τιμητικών διακρίσεων ενός τάγματος Αριστείας συνιστά αναγνώριση και επιβράβευση για εξαίρετες υπηρεσίες προς την πατρίδα ή για λαμπρές επιδόσεις σε κάποιο τομέα της δημόσιας ζωής, των γραμμάτων, τεχνών, επιστήμης, εμπορίου, βιομηχανίας και ναυτιλίας. Τα διάσημα απονέμονται από τον Ανώτατο Άρχοντα της Χώρας.

Η καθιέρωση του πρώτου ελληνικού Τάγματος Αριστείας έγινε το 1829, κατά τα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών κρατών, για την έκφραση ευγνωμοσύνης του Έθνους προς αυτούς οι οποίοι συνέδραμαν ενεργά στην Απελευθέρωση.

Από τότε σταδιακά, συνεστήθησαν 5 Ελληνικά Τάγματα Αριστείας

Κάθε τάγμα αποτελείται από 5 τάξεις

  • Μεγαλόσταυρο
  • Ανώτερο Ταξιάρχη
  • Ταξιάρχη
  • Χρυσό Σταυρό
  • Αργυρό Σταυρό

Η απονομή του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Σωτήρος αποτελεί την ύψιστη τιμητική διάκριση

Τα πρόσωπα που τιμήθηκαν με την απονομή σ’ αυτά μιας τάξεως ενός τάγματος Αριστείας έχουν το δικαίωμα να διατηρήσουν τα διάσημα εφ’ όρου ζωής και να τα μεταβιβάσουν στους κληρονόμους τους, για ανάμνηση. Παλαιότερα όμως προβλεπόταν επιστροφή των διασήμων μετά το θάνατο του τιμηθέντος.

Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι Αρχηγός των Ταγμάτων Αριστείας. Η απονομή τιμητικών διακρίσεων ανήκει στις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 του Συντάγματος και τις διατάξεις του νόμου 106/1975. Προτάσεις για την επιλογή προσώπων στα οποία μπορούν να απονεμηθούν τιμητικές διακρίσεις υποβάλλει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το Συμβούλιο Ταγμάτων Αριστείας, το οποίο συγκαλείται, μια τουλάχιστον φορά το χρόνο. Για την απονομή εκδίδεται Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο προσυπογράφεται από τον Υπουργό Εξωτερικών και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ).

ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδος αποτελούν οι δύο πρώτες στροφές του ποιήματος “Ύμνος εις την Ελευθερίαν”. Γράφτηκε το Μάιο του 1823 στη Ζάκυνθο από τον ποιητή Διονύσιο Σολωμό. Ένα χρόνο αργότερα δημοσιεύτηκε στο Μεσολόγγι και τον ίδιο χρόνο ο Φωριέλ το συμπεριέλαβε στη συλλογή των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών. Το 1828 ο Νικόλαος Μάντζαρος, Κερκυραίος μουσικός και φίλος του Σολωμού, μελοποίησε το ποίημα με βάση λαϊκά μοτίβα, για τετράφωνη ανδρική χορωδία, αλλά όχι ως εμβατήριο. Έκτοτε ο “Ύμνος εις την Ελευθερίαν” ακουγόταν τακτικά σε εθνικές γιορτές.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Το 1844 το ποίημα μελοποιήθηκε για δεύτερη φορά από τον Μάντζαρο και υποβλήθηκε στον βασιλέα Όθωνα με την ελπίδα να γίνει δεκτό ως εθνικός ύμνος. Παρά την τιμητική επιβράβευση του Ν. Μάντζαρου με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρα και του Δ. Σολωμού με Χρυσό Σταυρό του ίδιου Τάγματος, το έργο διαδόθηκε μεν ως “θούριος” αλλά δεν εγκρίθηκε ως ύμνος.

Το 1861 ο Υπουργός των Στρατιωτικών ζήτησε από τον Μάντζαρο να συνθέσει εμβατήριο πάνω στον “Ύμνο εις την Ελευθερίαν”. Ο μουσικός μετέβαλε τον ρυθμό του ύμνου του Σολωμού σε ρυθμό εμβατηρίου και το 1864, μετά την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα, ο “Ύμνος εις την Ελευθερίαν” καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος. Ο εθνικός ύμνος, μαζί με τη μουσική του, τυπώθηκε για πρώτη φορά σε 27 κομμάτια, το 1873, στο Λονδίνο.

Το ποίημα “Ύμνος εις την Ελευθερία” αποτελείται από 158 τετράστιχες στροφές από αυτές οι 24 πρώτες στροφές καθιερώθηκαν ως Εθνικός Ύμνος, το 1865. Από αυτές οι δυο πρώτες είναι εκείνες που ανακρούονται και συνοδεύουν πάντα την έπαρση και την υποστολή της σημαίας και ψάλλονται σε επίσημες στιγμές και τελετές. Κατά τη διάρκεια της ανάκρουσης αποδίδονται τιμές χαιρετισμού.

ΕΘΝΟΣΗΜΟ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Το έμβλημα (εθνόσημο) της Ελληνικής Δημοκρατίας αποτελείται από ένα κυανό θυρεό που σχηματίζει μία αιχμή στο μέσο της κάτω πλευράς του. Στη μέση ο θυρεός φέρει έναν λευκό σταυρό ο οποίος περιβάλλεται εξ ολοκλήρου από δύο κλαδιά δάφνης.

Το εθνόσημο ζωγραφίζεται ή υφαίνεται, κυρίως πάνω στα πηλήκια, στις στολές ή στα κουμπιά των στρατιωτικών, των οργάνων των σωμάτων ασφαλείας κλπ.

Το ελληνικό “εθνικό σημείο” προβλέφθηκε από το Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος (Σύνταγμα της Επιδαύρου της 1ης Ιανουαρίου 1822) και καθορίστηκε με διάταγμα στις 15 Μαρτίου του ίδιου έτους. Τα γνωρίσματά του ήταν το κυανό και λευκό χρώμα και το κυκλικό σχήμα.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Το ελληνικό εθνόσημο υπέστη πολλές, μέχρι σήμερα, μεταβολές στο σχήμα και στις παραστάσεις μετά την πρώτη καθιέρωσή του, κυρίως εξαιτίας των πολιτειακών μεταβολών.

Το πρώτο ελληνικό εθνόσημο έφερε έμβλημα την Αθηνά και την κουκουβάγια και μετά την άφιξη του Καποδίστρια προσετέθη και ο φοίνικας σαν σύμβολο αναγέννησης. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα, το βασιλικό έμβλημα, με τα δυο στεφανωμένα λιοντάρια που κρατούσαν το θυρεό με το βασιλικό στέμμα, έγινε το εθνόσημο του κράτους. Τα βαυαρικό έμβλημα αντικαταστάθηκε από το δανικό μετά την άφιξη του Γεωργίου του Α΄. Μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας το 1924 το εθνόσημο είχε απλή μορφή λευκού σταυρού πάνω σε γαλάζιο πλαίσιο. Το δανικό έμβλημα επανήλθε με την επαναφορά της βασιλείας μέχρι το 1967.

ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η Εθνική Σημαία της Ελλάδος αποτελείται από εννέα ίσου πλάτους οριζόντιες, παράλληλες γραμμές, πέντε κυανές και τέσσερις λευκές, σε διαδοχή, έτσι ώστε η πρώτη και η τελευταία να είναι κυανές. Στο πάνω αριστερό τμήμα σχηματίζεται ένα κυανό τετράγωνο που καταλαμβάνει τις πέντε πρώτες γραμμές, μέσα στο οποίο υπάρχει λευκός σταυρός. Η σημαία αναρτάται πάνω σε λευκό ιστό στη κορυφή του οποίου υπάρχει λευκός σταυρός.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ

Ο τύπος και τα χρώματα (κυανό και λευκό) της εθνικής σημαίας καθιερώθηκαν τον Ιανουάριο του 1822 στην Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου. Στις 15 Μαρτίου του ίδιου χρόνου το Εκτελεστικό Σώμα (Κυβέρνηση), που είχε αναλάβει την προσωρινή διοίκηση της Ελλάδας, όρισε με το Διάταγμα 540 τρεις τύπους σημαιών: μια σημαία ξηράς και δυο θαλάσσης, μια για το πολεμικό και μια για το εμπορικό ναυτικό.

Η σημαία της ξηράς είχε σχήμα τετράγωνο, κυανό και έφερε έναν λευκό σταυρό που κάλυπτε όλη της την επιφάνεια. Οι σημαίες της θαλάσσης είχαν την ίδια μορφή που διαθέτει η σημερινή εθνική σημαία. Μοναδική διαφορά στη σημαία του εμπορικού ναυτικού ήταν η αντιστροφή των χρωμάτων (κυανό αντί λευκού) στη θέση του σταυρού. Η σημαία των εμπορικών πλοίων εξομοιώθηκε με εκείνη των πολεμικών το 1828, όταν αναγνωρίστηκε ότι τα εμπορικά πλοία είχαν λάβει μέρος στον αγώνα ως πολεμικά.

Η εθνική σημαία τροποποιήθηκε έκτοτε αρκετές φορές, κυρίως ως συνέπεια των πολιτειακών μεταβολών, χωρίς όμως να μεταβληθεί ριζικά. Το 1833 προστέθηκε στις σημαίες του στρατού ξηράς και του πολεμικού ναυτικού ο βαυαρικός θυρεός ο οποίος διατηρήθηκε μέχρι την ανατροπή του Όθωνα τον Οκτώβριο του 1862. Με την άφιξη του Γεωργίου Α΄ το 1863 περιελήφθη στις σημαίες των ανωτέρω σωμάτων το στέμμα το οποίο παρέμεινε μέχρι τη μεταπολίτευση του 1924.

Από το 1864 η σημαία για τα τάγματα Πεζικού αποτελείτο από μεταξωτό ύφασμα που έφερε τριγύρω χρυσά κρόσσια και στο κέντρο του λευκού σταυρού την εικόνα του προστάτη της, Αγίου Γεωργίου.

Η ΣΗΜΑΙΑ ΣΗΜΕΡΑ

Οι πολεμικές σημαίες που ισχύουν σήμερα είναι για το ναυτικό η εθνική σημαία, και για το στρατό ξηράς και την πολεμική αεροπορία ο τύπος της ορθογώνιας κυανής με το λευκό σταυρό που εκτείνεται μέχρι τις πλευρές της χωρίζοντάς την σε τέσσερα ίσα τμήματα. Στο κέντρο του σταυρού, η σημαία του στρατού ξηράς φέρει την εικόνα του Αγίου Γεωργίου, η δε σημαία της αεροπορίας την εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ

ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Τα σύμβολα της δημοκρατίας μας είναι η σημαία, το εθνόσημο και ο εθνικός μας ύμνος. Η ιστορία αυτών των συμβόλων συνδέεται με την ιστορία της δημιουργίας και εδραίωσης του νεότερου ελληνικού κράτους και αναδεικνύει ιδανικά και ιδέες που εκφράζουν και εμπνέουν τους πολίτες της σύγχρονης Ελληνικής Δημοκρατίας.

Σημαία
Εθνόσημο
Εθνικός Ύμνος

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ

ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Σύμφωνα με το άρθρο 30 παρ. 1 του Συντάγματος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτελεί τον ρυθμιστή του Πολιτεύματος. Ωστόσο, κατά το παρόν Σύνταγμα, οι ουσιαστικές αρμοδιότητες του Προέδρου είναι περιορισμένες σε σχέση με τις αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού και των Υπουργών.

Οι αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας διακρίνονται σε συμβολικές, ρυθμιστικές, νομοθετικές, διοικητικές και δικαστικές, είναι συγκεκριμένες, απαριθμούνται περιοριστικά στο Σύνταγμα και διέπονται:

  • Aπό τον ερμηνευτικό κανόνα του άρθρου 50 σύμφωνα με τον οποίο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει μόνο όσες αρμοδιότητες του αναθέτουν ρητά το Σύνταγμα και οι νόμοι που είναι σύμφωνοι με αυτό.
  • Aπό τη ρήτρα του άρθρου 35 παρ. 1 σύμφωνα με την οποία, καμία πράξη του Προέδρου δεν ισχύει ούτε εκτελείται χωρίς την προσυπογραφή του αρμοδίου Υπουργού εκτός από τις εξαιρέσεις που αναφέρονται περιοριστικά στην παρ. 2 του ιδίου άρθρου.

Ειδικότερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας:

  • Εκπροσωπεί διεθνώς το κράτος, κηρύσσει πόλεμο, συνομολογεί συνθήκες ειρήνης, συμμαχίας, οικονομικής συνεργασίας και συμμετοχής σε διεθνείς οργανισμούς ή ενώσεις και τις ανακοινώνει στη Βουλή όταν το συμφέρον και η ασφάλεια του Κράτους το επιτρέπουν. Η αρμοδιότητα αυτή είναι τυπική και ασκείται ουσιαστικά από την Κυβέρνηση (άρθρο 36 παρ. 1).
  • Διορίζει τον Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς και τους Υφυπουργούς (άρθρο 37 παρ. 1).
  • Απαλλάσσει την Κυβέρνηση από τα καθήκοντά της αν αυτή παραιτηθεί ή απολέσει την εμπιστοσύνη της Βουλής (άρθρο 38 παρ. 1).
  • Αναθέτει διερευνητική εντολή προκειμένου να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαύει της εμπιστοσύνης της Βουλής (άρθρο 37 παρ. 2, 3 και 4).
  • Συγκαλεί τη Βουλή σε σύνοδο τακτικά μία φορά το χρόνο και έκτακτα όταν αυτός το κρίνει εύλογο (άρθρο 40 παρ. 1).
  • Κηρύσσει την έναρξη και τη λήξη κάθε βουλευτικής συνόδου αυτοπροσώπως ή δια του Πρωθυπουργού (άρθρο 40 παρ. 1).
  • Αναστέλλει τις εργασίες της βουλευτικής συνόδου, αρμοδιότητα που μπορεί να ασκήσει ο Πρόεδρος κατά διακριτική ευχέρεια μία φορά σε κάθε βουλευτική σύνοδο (άρθρο 40 παρ. 2, 3).
  • Διαλύει τη Βουλή και προκηρύσσει εκλογές στις περιπτώσεις που καθορίζει το Σύνταγμα: (άρθρα 32 παρ. 4, άρθρο 37 παρ. 3, άρθρο 41)
    • Εάν δεν τελεσφορήσουν οι διερευνητικές εντολές και επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής (άρθρο 37 παρ. 3).
    • Εάν έχουν καταψηφισθεί από τη Βουλή δύο Κυβερνήσεις και η σύνθεσή της δεν εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα (άρθρο 41 παρ. 1).
    • Προκειμένου να αντιμετωπισθεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας, μετά από πρόταση της Κυβέρνησης που έχει τη ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής (άρθρο 41 παρ. 2).
  • Προκηρύσσει δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου και απόφαση της Βουλής που λαμβάνεται με απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών (άρθρο 44 παρ. 2 εδ. 1).
  • Προκηρύσσει δημοψήφισμα για ψηφισμένο νομοσχέδιο που αφορά σε σοβαρό κοινωνικό θέμα, με διάταγμα που προσυπογράφεται από τον Πρόεδρο της Βουλής, εφόσον αυτό έχει προταθεί από 120 βουλευτές και έχει αποφασισθεί από 180 βουλευτές (άρθρο 44 παρ. 2 εδ. 2).
  • Απευθύνει διαγγέλματα προς το λαό σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις, μετά από σύμφωνη γνώμη του Πρωθυπουργού. Τα διαγγέλματα προσυπογράφονται από τον Πρωθυπουργό και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (άρθρο 44 παρ. 3).
  • Εκδίδει τους νόμους που ψηφίζει η Βουλή μέσα σε ένα μήνα από την ψήφισή τους. Με την έκδοση δηλ την υπογραφή του νόμου, ο Πρόεδρος πιστοποιεί τόσο τη γνησιότητα του νόμου όσο και την τήρηση της προβλεπόμενης διαδικασίας (άρθρο 42 παρ. 1).
  • Δημοσιεύει τους νόμους που ψηφίζει η Βουλή. Δημοσίευση είναι η πράξη του Προέδρου της Δημοκρατίας με την οποία εντέλλεται τη δημοσίευση του νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (άρθρο 42 παρ. 1).
  • Έχει το δικαίωμα της αναπομπής του ψηφισμένου νόμου στη Βουλή. Το δικαίωμα της αναπομπής μπορεί να ασκηθεί εντός ενός μηνός από την ψήφισή του νόμου και πρέπει να συνοδεύεται από έκθεση των λόγων της διαφωνίας του Προέδρου με το νομοσχέδιο (άρθρο 42 παρ. 1 και 2).
  • Εκδίδει κανονιστικά διατάγματα. Το Σύνταγμα προβλέπει τις εξής περιπτώσεις έκδοσης διαταγμάτων από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: (άρθρο 43)
    • Ο Πρόεδρος εκδίδει διατάγματα που θεσπίζουν λεπτομερειακούς κανόνες αναγκαίους για την εκτέλεση των νόμων. Το Σύνταγμα αναθέτει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την εκτέλεση των νόμων με τη σύμπραξη του αρμοδίου Υπουργού που προτείνει και προσυπογράφει. Για την άσκηση αυτής της αρμοδιότητας δεν απαιτείται εξουσιοδότηση του κοινού νομοθέτη (άρθρο 43 παρ. 1).
    • Ο Πρόεδρος εκδίδει κανονιστικά διατάγματα με ειδική εξουσιοδότηση νόμου και μετά από πρόταση του αρμοδίου Υπουργού (άρθρο 43 παρ. 2).
    • Ο Πρόεδρος εκδίδει κανονιστικά διατάγματα για τη ρύθμιση θεμάτων που καθορίζονται σε νόμους-πλαίσια πάντοτε με τη σύμπραξη του αρμοδίου Υπουργού (άρθρο 43 παρ. 4).
  • Εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου αποτελούν νομοθετικές ρυθμίσεις και εκδίδονται μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου: (άρθρο 44)
    • Σε έκτακτες περιπτώσεις επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης (άρθρο 44 παρ. 1).
    • Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εξωτερικής ασφάλειας, μετά την έναρξη ισχύος των μέτρων του άρθρου 48, για να αντιμετωπισθούν επείγουσες ανάγκες ή για να αποκατασταθεί ταχύτερα η λειτουργία των συνταγματικών θεσμών (άρθρο 48 παρ. 5).
  • Κηρύσσει τη χώρα σε κατάσταση πολιορκίας σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας εφόσον η Βουλή απουσιάζει ή υφίσταται αντικειμενική αδυναμία έγκαιρης σύγκλησής της, μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου (άρθρο 48 παρ. 2).
  • Διορίζει το προσωπικό της Προεδρίας της Δημοκρατίας (άρθρο 35 παρ. 2ε).
  • Απονέμει τα προβλεπόμενα παράσημα σε ημεδαπούς και αλλοδαπούς σύμφωνα με τις διατάξεις των σχετικών νόμων (άρθρο 46 παρ. 2).
  • Είναι ο συμβολικός αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας και απονέμει τους βαθμούς σε όσους υπηρετούν σε αυτές όπως ορίζει ο νόμος (άρθρο 45).
  • Ως διεθνής εκπρόσωπος του Κράτους, χορηγεί τα διαπιστευτήρια γράμματα στους διπλωματικούς αντιπροσώπους της χώρας στα ξένα κράτη και δέχεται τα διαπιστευτήρια γράμματα των ξένων διπλωματικών αντιπροσώπων (άρθρο 36 παρ. 1).
  • Παρεμβαίνει στη δικαστική λειτουργία με την αρμοδιότητα της απονομής χάριτος. Ο Πρόεδρος μπορεί να χαρίζει, να μετατρέπει ή να μετριάζει τις ποινές που επιβάλλονται από τα δικαστήρια και επίσης να αίρει τις κάθε είδους έννομες συνέπειες των ποινών που έχουν επιβληθεί και εκτιθεί. Η αρμοδιότητα αυτή ασκείται ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης και γνώμη (απλή και όχι σύμφωνη) του Συμβουλίου Χαρίτων (άρθρο 47 παρ. 1).
  • Απονέμει χάρη σε Υπουργό που καταδικάσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος. Το δικαίωμα αυτό ασκείται μόνο μετά τη συγκατάθεση της Βουλής (άρθρο 47 παρ. 2).

ΕΚΛΟΓΗ

ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ρυθμιστής του Πολιτεύματος (άρθρο 30 παρ. 1).

Εκλέγεται από τη Βουλή και έχει το δικαίωμα της επανεκλογής μία μόνο φορά.

Ο εκλεγμένος Πρόεδρος πριν αναλάβει τα καθήκοντά του δίνει, ενώπιον της Βουλής όρκο, τον τύπο του οποίου καθορίζει το Σύνταγμα.

Ο Όρκος του Προέδρου της Δημοκρατίας

(άρθρο 33 παρ. 2)

“ Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού. ”

Η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας
(άρθρο 30)

Η θητεία του Προέδρου είναι πενταετής και παρατείνεται σε δύο περιπτώσεις:

  • Σε περίπτωση πολέμου, έως τη λήξη του.
  • Σε περίπτωση κατά την οποία η διαδικασία εκλογής του νέου Προέδρου δεν περατωθεί εγκαίρως, έως την ανάδειξη του νέου Προέδρου.

Τα προσόντα εκλογιμότητας του Προέδρου της Δημοκρατίας (άρθρο 31)

Τα προσόντα που πρέπει να συγκεντρώνει ο Πρόεδρος είναι τέσσερα:

  • Η ελληνική ιθαγένεια, η οποία πρέπει να έχει αποκτηθεί πέντε τουλάχιστον χρόνια πριν από την εκλογή.
  • Η ελληνική καταγωγή, από τον πατέρα ή τη μητέρα.
  • Η συμπλήρωση του τεσσαρακοστού έτους της ηλικίας κατά την ημέρα της εκλογής.
  • Η νόμιμη ικανότητα του εκλέγειν (ενεργητικό εκλογικό δικαίωμα).

Το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι ασυμβίβαστο με οποιοδήποτε άλλο αξίωμα, θέση ή έργο.

Η διαδικασία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας (άρθρο 32)

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από τη Βουλή με ονομαστική (δηλαδή φανερή) ψηφοφορία και σε ειδική συνεδρίαση που συγκαλείται από τον Πρόεδρο της Βουλής έναν τουλάχιστον μήνα πριν λήξει η θητεία του απερχομένου Προέδρου. Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας διεξάγεται είτε σε μία είτε σε δύο φάσεις ανάμεσα στις οποίες μεσολαβούν υποχρεωτικά βουλευτικές εκλογές.

 

Πρώτη φάση της διαδικασίας (άρθρο 32 παρ. 3)

Η πρώτη φάση περιλαμβάνει τρεις επί μέρους ψηφοφορίες:

  • ΠΡΩΤΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ – 200 ΨΗΦΟΙ
    Στην πρώτη ψηφοφορία απαιτείται πλειοψηφία των δύο τρίτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών.
  • ΔΕΥΤΕΡΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ – 200 ΨΗΦΟΙ
    Εάν δεν συγκεντρωθεί η πλειοψηφία αυτή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται μετά από πέντε ημέρες και απαιτείται η ίδια πλειοψηφία.
  • ΤΡΙΤΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ – 180 ΨΗΦΟΙ
    Εάν και πάλι δεν συγκεντρωθεί η απαιτουμένη πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται μετά από πέντε ημέρες και εκλέγεται Πρόεδρος Δημοκρατίας εκείνος που συγκεντρώνει την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών.

Εάν αποβεί άκαρπη και η τρίτη ψηφοφορία, τότε η Βουλή διαλύεται μέσα σε δέκα μέρες και προκηρύσσονται εκλογές για την ανάδειξη νέας Βουλής.

 

Δεύτερη φάση της διαδικασίας (άρθρο 32 παρ. 4)

Η δεύτερη φάση της διαδικασίας διεξάγεται από τη νέα Βουλή αμέσως μετά τη συγκρότησή της σε σώμα και περιλαμβάνει άλλες τρεις διαδοχικές ψηφοφορίες:

  • ΠΡΩΤΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ – 180 ΨΗΦΟΙ
    Κατά την πρώτη ψηφοφορία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.
  • ΔΕΥΤΕΡΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ – 151 ΨΗΦΟΙ
    εάν δεν επιτευχθεί η πλειοψηφία αυτή, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται μέσα σε πέντε ημέρες και απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.
  • ΤΡΙΤΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ
    Εάν δεν επιτευχθεί ούτε και αυτή η πλειοψηφία τότε μετά από πέντε ημέρες, διεξάγεται η τρίτη και τελευταία ψηφοφορία, μεταξύ των δύο προσώπων που πλειοψήφησαν, κατά την οποία εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκείνος που συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους.

Διατελέσαντες Πρόεδροι

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Προκόπιος Παυλόπουλος γεννήθηκε το 1950 στην Καλαμάτα. Το 1968 εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποίαν αποφοίτησε με άριστα το 1973. Συνέχισε, σε μεταπτυχιακό επίπεδο, τις σπουδές του στο Παρίσι και συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο Paris II. Το 1974 έλαβε Δίπλωμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στο Δημόσιο Δίκαιο (DEA de Droit Public) και το 1977 αναγορεύθηκε με άριστα διδάκτωρ (Doctorat d’ État). Το 1982 εξελέγη και ακολούθως διορίσθηκε Εντεταλμένος Υφηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και, μετά από διαδοχικές κρίσεις στις βαθμίδες του Επίκουρου Καθηγητή (1983) και του Αναπληρωτή Καθηγητή (1985), εξελέγη Καθηγητής της ίδιας Σχολής το 1989. Επιπροσθέτως, δίδαξε και διεξήγαγε έρευνα ως Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris II (1986).

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Ο Προκόπιος Παυλόπουλος υπήρξε ενεργός πολιτικός, αρχής γενομένης από το 1974-1975, κατά την άσκηση καθηκόντων Γραμματέα του πρώτου (προσωρινού) Προέδρου της Δημοκρατίας Μιχαήλ Στασινόπουλου. Διετέλεσε μέλος της Οικουμενικής Κυβέρνησης Ξ. Ζολώτα (1989-1990), στην οποίαν μετείχε ως Αναπληρωτής Υπουργός Προεδρίας, αρμόδιος για τα ΜΜΕ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Το 1990 ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή του Νομικού Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας, επί προεδρίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1995. Μεταξύ 1995 και 1996 ήταν Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας. Το 1996 εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και ως το 2000 άσκησε καθήκοντα Τομεάρχη Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης. Από το 2000 ως το 2014 εκλεγόταν συνεχώς Βουλευτής Α΄ Αθηνών. Από το 2000 έως το 2004 ήταν Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Μεταξύ 2004-2009 διετέλεσε, αδιαλείπτως, Υπουργός Εσωτερικών στις Κυβερνήσεις Κώστα Καραμανλή, με την ενιαία μορφή που είχε τότε το Υπουργείο αυτό. Στις 18 Φεβρουαρίου του 2015 εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας με πλειοψηφία 233 ψήφων επί 300.

ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ

Το συγγραφικό έργο του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου συντίθεται από βιβλία, ελληνόγλωσσα άρθρα, γνωμοδοτήσεις και ξενόγλωσσα άρθρα.

ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ - ΒΙΒΛΙΑ

 Η Συνταγματική κατοχύρωση της αιτήσεως ακυρώσεως

Η Συνταγματική κατοχύρωση της αιτήσεως ακυρώσεως

Μια σύγχρονη έποψη του Κράτους Δικαίου

εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα
Αθήνα-Κομοτηνή, 1982

Στο λίκνο του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού

Στο λίκνο του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού

Οι συμβολισμοί της «Σκεπτομένης Αθηνάς»

εκδ. Gutenberg, 2017


Αυτό το κείμενο, (ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά) εμπλουτισμένο με ορισμένες προσθήκες, αποδίδει την ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλόπουλου, κατά την έναρξη των εργασιών του 5ου ετήσιου «ATHENS DEMOCRACY FORUM», στις 13 Σεπτεμβρίου 2017.

Η δημόσια υπηρεσία

Η δημόσια υπηρεσία

Μια ενδοσκόπηση του δημόσιου δικαίου

εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη, 2017


Η δημόσια υπηρεσία ήταν και παραμένει- και μάλλον δε πάντοτε θα παραμένει- βασικό «μέγεθος» του δημόσιου δικαίου, δοθέντος ότι η δημόσια υπηρεσία συνιστά, από πλευράς οργάνωσης και λειτουργίας, βασική «μονάδα» του Κράτους. Κατά τούτο λοιπόν η βαθιά και πολύπλευρη κοινωνικοοικονομική κρίση, η οποία επηρεάζει ευθέως την δομή και την λειτουργία του Κράτους και της έννομης τάξης, έχει επίσης ευθεία επίπτωση και επί της δημόσιας υπηρεσίας. Και δη τόσον ως προς τα συστατικά στοιχεία της δημόσιας υπηρεσίας, όσο και ως προς τις θεμελιώδεις αρχές λειτουργίας της, ήτοι ως προς την αρχή της συνέχειας της λειτουργίας της δημόσιας υπηρεσίας και την αρχή της ισότητας κατά την λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας.

Διοικητικό Δίκαιο

Διοικητικό Δίκαιο

Γ΄ έκδοση

εκδ. Σάκκουλα
2015

Το Δημόσιο Δίκαιο στον αστερισμό της οικονομικής κρίσης

Το Δημόσιο Δίκαιο στον αστερισμό της οικονομικής κρίσης

Ο οικονομικός «λαβύρινθος», ο νεοφιλελεύθερος «Μινώταυρος» και ο θεσμικός «Θησέας» Τόμος Ι, Β΄έκδ.
εκδ. Λιβάνη, 2014


Η έννομη τάξη στο σύνολό της, ιδίως δε ο βασικός εκείνος πυλώνας της που συντίθεται από τους κανόνες του δημόσιου δικαίου, αποστεώνεται κανονιστικώς στο «Λαβύρινθο» της βαθειάς οικονομικής κρίσης. Στα έγκατά του παραμονεύει ο νεοφιλελεύθερος «Μινώταυρος» της «απορρύθμισης». Η ελληνική έννομη τάξη βιώνει αυτή τη ζοφερή εμπειρία μεσ’ από την «ξυνωρίδα» αφενός της, «μνημονιακής κοπής», νομοθεσίας και, αφετέρου, του νομολογιακής προέλευσης «νεφελώδους» δημοσιονομικού δημόσιου συμφέροντος, που πλήττουν ευθέως «εμβληματικά» δικαιώματα του ανθρώπου. Εν τέλει δε την ίδια την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Κάπως έτσι ο θεσμικός «Θησέας» καλείται να υπερασπισθεί ό,τι έχει απομείνει πρωτίστως από το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, το δικαίωμα αίτησης και παροχής δικαστικής προστασίας και τα εν γένει κοινωνικά δικαιώματα. Δηλαδή το κοινωνικό κράτος δικαίου, την ώρα μάλιστα που οι πρώτες εκρήξεις της κοινωνικής αποσύνθεσης ακούγονται πια απειλητικές.

Το λυκόφως των πολιτικών ηγεσιών

Το λυκόφως των πολιτικών ηγεσιών

εκδόσεις Λιβάνη
2011


…Κάπως έτσι, κατά τη γνώμη μου, και συγκεκριμένα μέσα από το συνδυασμό της ιδιομορφίας της σημερινής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και του ελλείμματος που εμφανίζουν οι πολιτικοί ν’ αποτρέψουν ή, τουλάχιστον, να μειώσουν τις επιπτώσεις της στο κοινωνικό σύνολο –ιδίως δε στους οικονομικώς ασθενέστερους– εξηγείται το λυκόφως των πολιτικών ηγεσιών στη Δύση. Και το μεγάλο ερωτηματικό –και η συνακόλουθη αγωνία– που πλανάται γενικώς είναι αν θ’ αφεθούν μοιρολατρικά στον επικίνδυνο κυματισμό της παρακμιακής τρικυμίας που έχει ξεσπάσει ή αν, υπερασπιζόμενες πρωτίστως τις αρμοδιότητές τους και την αποστολή τους έναντι των εκπροσώπων των παγκοσμιοποιημένων αγορών και του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, θ’ αντιδράσουν και θ’ αρθούν στο ύψος των περιστάσεων…

Η αναθεώρηση του συντάγματος υπό το πρίσμα της κοινοβουλευτικής εμπειρίας

Η αναθεώρηση του συντάγματος υπό το πρίσμα της κοινοβουλευτικής εμπειρίας

εκδόσεις Λιβάνη
2010


Και οι δύο αναθεωρήσεις συγκλίνουν, σύμφωνα με τ’ αποτελέσματα των κανονιστικών τους παρεμβάσεων στο Σύνταγμα, σε κάτι το ιδιαίτερα σημαντικό για την αποτίμηση της έως τώρα διαδρομής του: Όχι μόνο δεν αλλοίωσαν τα βασικά χαρακτηριστικά του, αλλά, απλώς προσαρμόζοντας -και μάλιστα σύμφωνα με το γράμμα και το πνεύμα του- ορισμένες επί μέρους παραμέτρους του στις ανάγκες της εποχής, ουσιαστικά επιβεβαίωσαν και τις αρχικές επιλογές του συντακτικού νομοθέτη και τη διαχρονική αξία του ισχύοντος συνταγματικού μας χάρτη.

Το Σύνταγμα του 1975 είναι ο μακροβιότερος και πιο δημοκρατικός Θεμελιώδης Νόμος που ίσχυσε ποτέ στον Τόπο μας και, με την επικουρία ιδίως των δύο τελευταίων αναθεωρήσεων, εγγυάται, με αξιοθαύμαστη αντοχή και αξιοπιστία, και την εμπέδωση των δημοκρατικών θεσμών και την ποιότητα της ίδιας της Δημοκρατίας μας.

Έντυπος λόγος

Έντυπος λόγος

εκδόσεις Λιβάνη
2003

Η σύμβαση εκτέλεσης δημοσίου έργου

Η σύμβαση εκτέλεσης δημοσίου έργου

Άρθρα και Γνωμοδοτήσεις

εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα
Αθήνα-Κομοτηνή 1997

Εγγυήσεις του δικαιώματος δικαστικής προστασίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο

Εγγυήσεις του δικαιώματος δικαστικής προστασίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο

εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα
Αθήνα-Κομοτηνή 1993

Νομική Τεκμηρίωση βιβλιογραφική & αρθρογραφική

Νομική Τεκμηρίωση βιβλιογραφική & αρθρογραφική

1987/1988/1989

εκδ. Α. Μαθιουδάκη / Π. Ανδρονόπουλου
Αθήνα, 1990

Η αστική ευθύνη του Δημοσίου ΙΙ

Η αστική ευθύνη του Δημοσίου ΙΙ

Κατά τους κανόνες του Δημοσίου

εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα
Αθήνα-Κομοτηνή 1989

Η αστική ευθύνη του Δημοσίου Ι

Η αστική ευθύνη του Δημοσίου Ι

Γενική θεώρηση

εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα
1986

Μαθήματα διοικητικής επιστήμης

Μαθήματα διοικητικής επιστήμης

Τεύχος Ι
Το διοικητικό φαινόμενο στο πλαίσιο της θεωρίας των οργανώσεων

εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα
Αθήνα-Κομοτηνή, 1983

The Law and Practice Relating to Pollution Control in Greece

The Law and Practice Relating to Pollution Control in Greece

(σε συνεργασία με τον Dr Γρ. Τιμαγένη)
1982

La directive en droit administratif

La directive en droit administratif

Librairie general de droit et de jurisprudence
Paris, 1978

ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ - ΕΛΛΗΝΟΓΛΩΣΣΑ ΑΡΘΡΑ

  • 175 έτη από της ιδρύσεως του γαλλικού Συμβουλίου της Επικράτειας, Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου, 1975, σελ. 96 επ.
  • Ο θεσμός των «εφ’ άπαξ» εκδιδόμενων νόμων στο πλαίσιο του Συντάγματος του 1975, Ελληνική Δικαιοσύνη, 1986, σ. 798-807.
  • Η σύγχρονη έννοια και σημασία του συντονισμού της δράσεως των οργάνων της δημοσίας διοικήσεως, Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου, 1977, σελ. 345 επ.
  • Συμβολή εις τον καθορισμόν της έννοιας της διοικητικής αποφάσεως, Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου, 1977, σελ. 45 επ.
  • Σκέψεις γύρω από το θεσμό του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου στην Ελλάδα και στη Γαλλία, Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου, 1978, σελ. 348 επ.
  • Η κωδικοποίηση της διοικητικής διαδικασίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Ο Νόμος της 25ης Μαΐου 1976) Επιθεώρηση δημοσίου δικαίου και διοικητικού δικαίου, τ. 22, 1978, τεύχος 4.
  • Η σύγχρονος έννοια και σημασία του συντονισμού της δράσεως των οργάνων της δημόσιας διοικήσεως, Επιθεώρησις δημοσίου δικαίου και διοικητικού δικαίου, τόμος 21 (1977), τεύχος 4, Αθήνα, 1978.
  • Σχόλιο στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας της Γαλλίας, υπόθεση «Klaus Croissant», 7.7.1978, ΤοΣ 1979, σελ. 664 (σε συνεργασία με τον κ. Σ. Παππά, Εισηγητή του ΣτΕ) Έκδοση αλλοδαπού – νομιμότητα της διαδικασίας εκδόσεως – σεβασμός των συνταγματικά κατοχυρωμένων θεμελιωδών δικαιωμάτων.
  • Η ιστορική καταγωγή της διακρίσεως του δικαίου σε δημόσιο και ιδιωτικό, Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου, 1979, σελ. 270 επ.
  • Σκέψεις γύρω από τον εισαγγελικό θεσμό στη Σοβιετική Ένωση, Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου, 1979, σελ. 68 επ.
  • Η ιστορική καταγωγή της διακρίσεως του δικαίου σε δημόσιο και ιδιωτικό, Επιθεώρησις δημοσίου δικαίου και διοικητικού δικαίου, τ. 23 1979, τεύχος 4, Αθήνα 1980.
  • Σχόλιο στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υπόθεση «LAWLESS», 1.7.61, ΤοΣ, 1979, ΣΕΛ. 150. Αποζημίωση για παράνομη κράτηση από δικαστική αρχή.
  • Σχόλιο στην απόφαση του Συνταγματικού Συμβουλίου της Γαλλίας, της 23.11.1973, ΤοΣ, 1979, ΣΕΛ. 173. Ελευθερία διδασκαλίας-ελευθερία συνειδήσεως στα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
  • Σχόλιο στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υπόθεση «Wemhoff», 27.6.1968, ΤοΣ 1979, σελ. 658. Προσωπική ελευθερία – προσωπική ασφάλεια – αρχή του νόμιμου δικαστή.
  • Σχόλιο στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των Η.Π.Α., υπόθεση Taylor v. Louisiana, 4.6.1962, ΤοΣ 1979, σελ. 678. Απαγόρευση των φυλετικών διακρίσεων.
  • Η αρχή της νομιμότητας και το Σύνταγμα του 1975: Η θεσμοποίηση μιας κρίσεως; Σύγχρονα Θέματα, τεύχος 8, 1980, σελ. 36 επ.
  • Η κωδικοποίηση της διοικητικής διαδικασίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου, 1980, σελ. 229 επ.
  • Σχόλιο στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας της Γαλλίας, υπόθεση «Syndicat CFDT» ΤοΣ 18.1.1980, σελ. 246 (σε συνεργασία με τον κ. Σ. Παππά, Εισηγητή του ΣτΕ). Δημόσιοι υπάλληλοι. Δικαίωμα απεργίας και εξαιρετικές περιστάσεις.
  • Σχόλιο στην απόφαση του Συνταγματικού Συμβουλίου της Γαλλίας, της 25.7.1979, ΤοΣ 1980, σελ. 421 επ. (Σε συνεργασία με τον κ. Σ. Παππά, Εισηγητή του ΣτΕ). Δικαίωμα απεργίας των εργαζομένων στη ραδιοτηλεόραση. Αρχή της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας.
  • Ο μηχανισμός του κοινοβουλευτικού ελέγχου στο πλαίσιο του Συντάγματος του 1975, Πολιτική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης, 1981, τεύχος 1 σελ. 109 επ.
  • Η ανάκληση ανακλήσεως εκτελεστής διοικητικής πράξεως, Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου, 1981, σελ. 253 επ.
  • H ιστορική εξέλιξη της Διοικητικής Επιστήμης, Διοικητική Μεταρρύθμιση, 1981, τεύχος 6, σ. 7-12.
  • Η ανάκληση ανακλήσεως εκτελεστής διοικητικής πράξεως, Επιθεώρησις δημοσίου δικαίου και διοικητικού δικαίου, Αθήνα, 1981.
  • Σύγχρονα προβλήματα της διοικητικής επιστήμης, Η διαδρομή μιας επιστημονικής προσπάθειας και οι προοπτικές της, Διοικητική Μεταρρύθμιση, τ. 9, 1982, σελ. 5-15.
  • Τοπικές υποθέσεις και τοπική αυτοδιοίκηση, Πολιτική, Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης, 1984, τεύχος 5, σελ. 49 επ.
  • Συμβολή στη νομική θεμελίωση των ορίων της αναδρομικής ισχύος του νόμου, Ιστορική καταγωγή και σύγχρονες προεκτάσεις, Το Σύνταγμα, 1985, σ. 297-313.
  • Το πλαίσιο λειτουργίας των συλλογικών διοικητικών οργάνων. Με αφορμή την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, ΝοΒ 34 (1986), σελ. 1201-1204.
  • Το φαινόμενο της υφέρπουσας κανονιστικής δραστηριότητας της διοίκησης και η επιρροή του στο καθεστώς άσκησης των συνταγματικών ελευθεριών. Οι συνταγματικές ελευθερίες στην πράξη, Α΄ Συνέδριο της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων, 1986, σελ. 353-365.
  • Το πλαίσιο λειτουργίας των συλλογικών διοικητικών οργάνων. Με αφορμή την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, ΝοΒ 34 (1986), σελ. 1201-1204./770-779.
  • Το φαινόμενο της υφέρπουσας κανονιστικής δραστηριότητας της διοίκησης και η επιρροή του στο καθεστώς άσκησης των συνταγματικών ελευθεριών. Οι συνταγματικές ελευθερίες στην πράξη, Α΄ Συνέδριο της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων, 1986, σελ. 353-365.
  • Σχόλιο στην απόφαση ΕφΑθ 3863/1986, ΝοΒ, 34(1986), σελ. 1249-1253. Περί ισότητας.
  • Τεχνολογική εξέλιξη και Συνταγματικά Δικαιώματα, Οι σύγχρονες περιπέτειες του απορρήτου των ανταποκρίσεων, ΝοΒ 35 (1987), σ. 1511-1520.
  • Δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων ή δικαστικός έλεγχος της νομιμότητας του Συντάγματος, Με αφορμή την απόφαση της 28ης Ιουλίου 1987 του Συνταγματικού Συμβουλίου της Γαλλίας, ΝοΒ 36 (1988), σ. 13-37.
  • Η νομική φυσιογνωμία της αγωγής στο πλαίσιο της διοικητικής δικονομίας, Δίκη 19, 1988, σ. 587-598.
  • Η συμμετοχή του πολίτη στη διοικητική δράση (Αναδημοσίευση σε μετάφραση από το συλλογικό τόμο Citoyen et Administration, Βρυξέλλες, 1985) Διοικητική Εγκυκλοπαίδεια-Διοικητική Μεταρρύθμιση, 1988, τεύχος 33, σ. 48-61 και τεύχος 34, σ. 51-5.
  • Συμβολή στη νομική θεμελίωση της αρχής της αστικής ευθύνης του Κράτους, Σύμμεικτα προς τιμήν Φ.Θ. Βεγλερή, Ι, 1988, σελ. 113-136.
  • Η κρίση των θεσμών του κράτους, ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΦΑΙΔΩΝΟΣ Θ.ΒΕΓΛΕΡΗ, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, 1988.
  • Δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων ή δικαστικός έλεγχος της νομιμότητας του Συντάγματος. Με αφορμή την απόφαση της 28ης Ιουλίου 1987, του Συνταγματικού Συμβουλίου της Γαλλίας, ΝΟΒ 36, 1988, ΣΕΛ. 13-37.
  • Η ανάκληση διοικητικής πράξης επιβολής φόρου, Επιθεώρηση Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου, 1989, σ. 25-31.
  • Η αυτοδέσμευση των διοικητικών αρχών, in Β.Μ. Ρώτη, Νομικά Κείμενα, 1989, σελ. 539-550.
  • Η νομοθετική λειτουργία, σε Το Ελληνικό Κράτος – Οργάνωση και Λειτουργία, Διοικητική Εγκυκλοπαίδεια, Νο 37, 1989, σελ. 7-30.
  • Σχόλιο στην απόφαση ΕφΑθ 497/1987, Εφαρμογές Δημόσιου Δικαίου, Α, 1989, Ι, σελ. 37-41. Μονομερής μεταβολή των όρων της διοικητικής σύμβασης.
  • Ζητήματα αστικής ευθύνης από διοικητικές συμβάσεις (Σχόλιο στην απόφαση ΔΕφΑθ 3024/1990), Διοικητική Δίκη, 1990, σ. 1010 -1021.
  • Θεμελιώδη δικαιώματα και φιλελευθερισμός, Το Σύνταγμα, 1991, σ. 495-507.
  • Ζητήματα δικαστικής προστασίας στο πλαίσιο των διαφορών από διοικητικές συμβάσεις, Διοικητική Δίκη, 1991, σ. 249-258.
  • Ζητήματα δικαστικής προστασίας στο πλαίσιο των διαφορών από διοικητικές συμβάσεις, Επιθεώρηση Δημοσίων Έργων, 1991 – 3.
  • Όψεις του δικαιώματος δικαστικής προστασίας υπό το φως του ευρωπαϊκού κοινοτικού δικαίου, Διοικητική Δίκη, 1992, σ. 989-995.
  • Το πρόβλημα της ερμηνείας του δικαίου στο έργο του Αριστόβουλου Μάνεση, Διοικητική Δίκη, 1992, σ. 757-763.
  • Σύγχρονα προβλήματα της διοικητικής δικαιοσύνης Δίκη 23, 1992, σελ. 827-839.
  • Η αναδρομικότητα των φορολογικών νόμων, Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου, 1992, σ. 7-23.
  • Η δημοκρατία ως εγγύηση της ελευθερίας, Το Σύνταγμα, 1992, σ. 431-437.
  • Σύγχρονα προβλήματα της Διοικητικής Δικαιοσύνης, ΝοΒ 41 (1993), σ. 641-655.
  • Ευθύνη του κράτους για παραβάσεις του Κοινοτικού Δικαίου, Διοικητική Δίκη, 1994, σ. 770-782.
  • Όψεις της προσωρινής δικαστικής προστασίας στις διοικητικές διαφορές, Η επιρροή του ευρωπαϊκού κοινοτικού δικαίου στην ελληνική έννομη τάξη, ΝοΒ 42 (1994), σ. 929-960.
  • Ευθύνη του κράτους για παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου, Δίκη 25, 1994, σ. 431.
  • Οριστική και προσωρινή δικαστική προστασία στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου, Το Σύνταγμα 1994, σ. 521-545.
  • Η προσωρινή δικαστική προστασία στις διοικητικές διαφορές, Εταιρία Νομικών Βορείου Ελλάδος, εκδ. Σάκκουλα, 1994.
  • Τα όρια της προσωρινής δικαστικής προστασίας στις διοικητικές διαφορές, Δίκη 26, 1995, σ. 693-716.
  • Η κωδικοποίηση της φορολογίας εισοδήματος (Ν 2238/1994), Νομική Βιβλιοθήκη, τ. 1, 1995.
  • Συμψηφισμός κατά Δημοσίου και η άρση της νομικής προσωπικότητας στο δημόσιο δίκαιο, Νομική Βιβλιοθήκη, τ. 8-9, 1996.
  • Ευθύνη του κράτους για παραβάσεις του Κοινοτικού Δικαίου, Ελληνική Δικαιοσύνη 1997, σ. 390-400.
  • Ο αδικαιολόγητος πλουτισμός στο Δημόσιο Δίκαιο, Στο όριο των σχέσεων δημόσιου και ιδιωτικού δικαίου, ΝοΒ 46 (1998), σ. 145-167.
  • Περί Φιλελευθερισμού, Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ηγησίπολις, Εκδ. Ι. Σιδέρης 2002.
  • Ολυμπιακοί Αγώνες και Δημόσιο Δίκαιο, Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου, Ειδικό Τεύχος: Ολυμπιακοί Αγώνες – Ζητήματα Δημοσίου Δικαίου, 2003, σ. 3-5.
  • Νόμος : Από τη φυσική νομοτέλεια στην ανθρώπινη σχετικότητα, ΝοΒ 61 (2013), σ. 3-5.
  • Μια ουσιώδης ενδυνάμωση του πλαισίου της ακυρωτικής δικαιοδοσίας των διοικητικών δικαστηρίων, Οι ρυθμίσεις των διατάξεων του άρθρου 22 του ν. 4274/2014 και η εφαρμογή τους με την απόφαση ΣτΕ (Ολ.) 4003/2014, Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου, 2014, σ. 3-7.
  • Το Σύνταγμα μεταξύ διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου. Η ιεραρχία της έννομης τάξης. Εφημερίδα διοικητικού δικαίου 2/2015 σελ. 154 επ.
  • Η συμβολή της Διοικητικής Δικαιοσύνης στην εμπέδωση του Κράτους Δικαίου, Εφημερίδα διοικητικού δικαίου 5/2015 σελ. 538 επ.
  • Το Κράτος Δικαίου στον αστερισμό μιας αναστρέψιμης παρακμής. Επιθεώρηση Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου τ 60, τεύχος 1, 2016, σελ.
  • Τα όρια παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μέσω του προγράμματος αγοράς ομολόγων ΟΜΤ κατά την πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Γερμανίας. Εφημερίδα διοικητικού δικαίου τεύχος 4, 2016, σελ. 386 επ.
  • Νομική φύση και έννομες συνέπειες της σύμπραξης των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο της σύναψης μνημονίων. Σχολιασμός των αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης “Pringle” (C-370/12) και “Ledra Advertising Ltd κλπ” (C-8/15P),Εφημερίδα διοικητικού δικαίου, Οκτ. 2016 σελ. 498 επ.
  • Η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία και οι «εχθροί» της, Δικαιώματα του Ανθρώπου, Revue Hellénique des droits de l’ homme, τ. 70, εκδ. Σάκκουλα, 2016, σελ. 795-811.
  • Οι αρνητικές επιπτώσεις των ατελειών του ευρωπαϊκού κράτους δικαίου στην πορεία προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση, Θεωρία και Πράξη Διοικητικού Δικαίου 99/2017.
  • Οι πηγές του Δικαίου και η ιεραρχία της έννομης τάξης, Διοικητική Δίκη, τ. 2, 2017 σελ. 161 επ.
  • Η αρχή της αλληλεγγύης στο πλαίσιο του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου. Οι εγγυήσεις της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εφημερίδα διοικητικού δικαίου, 2/2017 σελ. 138 επ.
  • Η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ως alma mater του Δημοσίου Δικαίου, Εφημερίδα διοικητικού δικαίου 4/2017 σελ. 386 επ.
  • Οι τρεις πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Νέα Ευθύνη, τεύχος 36-37, 2017.

ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ - ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ

  • Η ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο των διοικητικών συμβάσεων (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Απ. Γεωργιάδη), ΝοΒ 35 (1987), σ. 701-706.
  • Προϋποθέσεις νόμιμης άσκησης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης του διοικουμένου – Επιρροή του ποινικού δεδικασμένου στη διοικητική διαδικασία – Αιτιολογία της Διοικητικής Πράξης (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Ε. Σπηλιωτόπουλο), ΝοΒ 1987, σ. 335-344.
  • To τεκμήριο νομιμότητας των διοικητικών πράξεων και η αρχή της προστασίας της εμπιστοσύνης του διοικουμένου, Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου, 1987, σελ. 193-199
  • Η κατά τόπο αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου στο πλαίσιο επίλυσης διοικητικών διαφορών από διοικητικές συμβάσεις (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Κ. Κεραμέα), Νομολογία Δημόσιων Έργων, 27/1, σελ. 21-26
  • Προϋποθέσεις νόμιμης άσκησης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης του διοικουμένου-Επιρροή του ποινικού δεδικασμένου στη διοικητική διαδικασία-Αιτιολογία της διοικητικής πράξης, ΝοΒ, 35, (1987), σελ. 335-344
  • Κωλύματα και ασυμβίβαστα κατά τον δημοτικό και κοινοτικό κώδικα (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Δ. Τσάτσο), ΕΔΔ, 1987, σελ. 5-12
  • Η συνταγματική προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Ν. Αλιβιζάτο), ΝοΒ 1988, σ. 1581-1585.
  • Οικοδομικοί Συνεταιρισμοί, Ο θεσμός της αναγκαστικής συμμετοχής (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Απ. Γεωργιάδη), Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου 1988, σ. 306- 316.
  • Ζητήματα από την επιβολή εισφορών, Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου, 1989, σ. 145-157.
    Διάλυση σύμβασης κατασκευής δημοσίου έργου από τον εργοδότη – Αποζημίωση αναδόχου, Γνωμοδότηση, Επιθεώρηση Δημοσίων Έργων, 1989 – 1.
  • Η κατά την διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 Ν.Δ. 1266/72 έννοια του «Οργανισμού Κοινής Ωφέλειας», Γνωμοδότηση, Επιθεώρηση Δημοσίων Έργων, 1989 – 3 & 4.
  • Η ανάκληση διοικητικής πράξης επιβολής φόρου, Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου 1989, σελ. 25-31
    Η νομική φύση των τελών (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Απ. Γεωργιάδη), Επιθεώρηση Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου, 1990, σ. 14-25.
  • Η συνταγματική κατοχύρωση της αποκέντρωσης, Επιθεώρηση Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου, 1990, σ. 481-503.
  • Η έννοια της δημόσιας επιχείρησης, Επιθεώρηση Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου, 1991, σ.175-182.
  • Ζητήματα αθλητικών διαφορών (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Απ. Γεωργιάδη), Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου, 1991, σ. 7-20.
  • Πώληση σε αλλοδαπό μετοχών ελληνικής ανώνυμης εταιρείας, η οποία έχει στην κυριότητά της ακίνητα κείμενα σε παραμεθόρια περιοχή – Επανεξαγωγή του συναλλάγματος στην περίπτωση που η πώληση ήθελε θεωρηθεί άκυρη (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Απ. Γεωργιάδη), Ελληνική Δικαιοσύνη, 1991, σ. 44-49
  • Το τεκμήριο νομιμότητας των διοικητικών πράξεων, Επιθεώρηση Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου, 1992 σ. 161-175
  • Μείωση των ελάχιστων ορίων στελέχωσης μιας επιχείρησης του ΜΕΕΠ με τεχνικούς του ΜΕΚ.
  • Συνέπειες από την παράλειψη αποκατάστασης των ορίων αυτών μέσα στη νόμιμη (τρίμηνη) προθεσμία, Επιθεώρηση Δημοσίων Έργων, 1992 – 4
  • Ανάκληση άδειας τηλεοπτικού σταθμού, Επιθεώρηση Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου, 1994, σ. 481-489
  • Πρόσκληση βελτίωσης προσφορών στο πλαίσιο της ειδικής εκκαθάρισης επιχείρησης, Γνωμοδότηση, Δίκη 26, 1995, σ. 771-778.
  • Πρόσκληση βελτίωσης προσφορών στο πλαίσιο της ειδικής εκκαθάρισης επιχείρησης, Δίκη 26, 1995, σ. 771-778.
  • Το νομικό καθεστώς του Αγίου Όρους (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Ν. Αλιβιζάτο), ΝοΒ 44, 1996, σελ. 382-390
  • Η νομική φύση των οργάνων διοίκησης του Αγίου Όρους και η είσπραξη των προστίμων που εκείνη επιβάλλει κατά τον ΚΕΔΕ, Δίκη 28, 1997, σ. 547-558
  • Οι έννομες συνέπειες της ακύρωσης κανονιστικής διοικητικής πράξης ως αντισυνταγματικής, ΝΟΒ 63/2015 σελ. 183 επ.

ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ - ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΑ ΑΡΘΡΑ

  • 1975 – Le citoyen et l’ administration en Grèce – Citoyen et Administration, 1975, Bruylant, Bruxelles, σελ. 157
  • 1978 – La garantie constitutionelle du principe «audi alteram partem» dans l’ ordre juridique grec, – Revue Hellénique du Droit International, 1978
  • 1978 – La garantie constitutionelle du principe «audi alteram partem» – Annuaire Européen d’ Administration Publique, I, 1978 σελ. 427
  • 1979 – Les structures de l’ administration de l’ environnement en Grèce – Annuaire Européen d’ Administration Publique, IΙI, 1980 σελ. 483
  • 1980 – Aspects du contrôle exercé par l’ Etat sur les collectivités locales – Annuaire Européen d’ Administration Publique, II, 1979 σελ. 559
  • 1980 – The establishment of the Mediterranean Co-ordinating Unit in Athens – Review of International Relations, Tόμος Ι, no 2, 1980, σελ. 487
  • 1981 – La protection de l’ enfant en droit constitutionnel Grec – Travaux de l’ Association Henri Capitant, Tόμος ΧΧΧ, 1981, σελ. 657
  • 1981 – Le développement industriel régional en Grèce, in Développement industriel régional, Centralisation ou décentralisation – Institut International des Sciences Administratives, 1981, σελ. 171
  • 1981 – La validation législative des actes administratifs illégaux saisis d’ un recours pour excès de pouvoir – Annuaire Européen d’ Administration Publique, IV, 1981, σελ. 478
  • 1983 – La réforme de l’ administration centrale en Grèce, – Annuaire Européen d’ Administration Publique, VI, 1983, σελ. 527
  • 1984 – L’ évolution de la réforme administrative. Vers un renouveau du régime de décentralisation – Annuaire Européen d’ Administration Publique, VII, 1984, σελ. 486
  • 1985 – Le fonctionnaire à la retraite selon le droit hellénique (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Ε. Σπηλιωτόπουλο) – 8ème Colloque d’ Avignon, Juillet 1985, 1985, σελ. 253
  • 1985 – Les organes gouvernementaux autres que le Conseil des Ministres – Annuaire Européen d’ Administration Publique, VIII, 1985, σελ. 421
  • 1986 – L’ évolution du régime juridique des collectivités locales en Grèce: Les collectivités locales de deuxième degré – Annuaire Européen d’ Administration Publique, IX, 1986, σελ. 399
  • 1986 – Le fonctionnaire et la presse, (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Ε. Σπηλιωτόπουλο) – 9ème Colloque d’ Avignon, juillet 1986, 1986, σελ. 191
  • 1987 – Le droit d’ accès aux documents administratifs – Annuaire Européen d’ Administration Publique, X, 1987, σελ. 494
  • 1987 – La protection juridique des agents publics (σε συνεργασία με τον Καθηγητή κ. Ε. Σπηλιωτόπουλο) – 10ème Colloque d’ Avignon, Juillet 1987, 1987, σελ. 173
  • 1988 – Fonction publique-fonction politique – 10ème Colloque d’ Avignon, Juillet 1988, 1988, σελ. 1
  • 1988 – Le standard en droit public: Les données de la jurisprudence administrative en Grèce – Revue de la Recherche Juridique, Droit Prospectif, 1988, No 4, σελ. 962
    1988 – Le critère des contrats administratifs – Annuaire Européen d’ Administration Publique, XI, 1988
  • 1992 – L’arbitrage dans le contentieux administratif – European Review of Pulbic Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 4, no. 1/1992, σελ. 61
  • 1994 – Collectivités locales et intégration européenne : Le cas de la Grèce – European Review of Pulbic Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 6, no 2/1994, σελ. 313
  • 1998 – Aspects de la protection juridictionnelle provisoire dans le contentieux administratif. L’ influence du droit communautaire européen sur l’ ordre juridique hellénique – État, Loi, Administration, Mélanges Ep. Spiliotopoulos, 1998
  • 2003 – Speech to the Inauguration Ceremony of the EPLO Premises in Legraina on November 28,
  • 2003 – Ειδική Έκδοση EPLO, Esperia Publications Ltd, London, 2003
  • 2005 – Laudatio: Prof. Epaminondas Spiliotopoulos – European Review of Public Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 17, no 1/2005, σελ. 777 , European Public Law Series, vol. LXXVIII, Religions and Public Law, 2005, σελ.. 777
  • 2006 – Official Opening / Ouverture officielle – European Public Law Series, vol. LXXXIII, Internationalisation of Public Law, 2006, σελ. 19, European Review of Pulbic Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 18, no 1, 2006, σελ. 19 (issue comprising the proceedings of the EGPL Conference on Internationalisation of Public Law)
  • 2006 – Official Opening / Ouverture officielle – European Public Law Series, vol. LXXXI, SPYRIDON FLOGAITIS / ULRICH KARPEN / A. MASUCCI (eds.), E-government and E-democracy, 2006, σελ. 33
  • 2006 – Official Opening / Ouverture officielle, – European Public Law Series, vol. LXXXI, Spyridon Flogaitis / Ulrich Karpen / A. Masucci (eds.), E-government and E-democracy, 2006, σελ. 33
  • 2007 – Official Opening / Ouverture officielle – European Public Law Series, vol. LXXXVII, Citizenship in the European Union, 2007, σελ. 17, European Review of Pulbic Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 19, no 1, 2007, σελ. 17 (issue comprising the proceedings of the EGPL Conference on Citizenship in the European Union)
  • 2008 – Official Opening / Ouverture officiele – European Public Law Series, vol. LXXXIX,Procopios Pavlopoulos / Spyridon Flogaitis (eds.), Multilevel Governance and Administrative Reform in the 21st Century, 2008, σελ. 23
  • 2008 – Official Opening / Ouverture officielle – European Public Law Series, vol. XCII, Procopios Pavlopoulos / Spyridon Flogaitis / Antonis Pantelis (eds.), The Constitution and its Reform, In memory of Professor Phaedon Vegleris, 2008, σελ. 23
  • 2010 – Official Opening – European Public Law Series, vol. XCVIII, Transparency and Reform of Administrative Procedures especially through E-Government Initiatives for a Better Public Administration, 2010, σελ. 17
  • 2014 – The Greek Immigration Policy between 2004-2009 – European Public Law Series, vol. CXIII2014, Theodoros Fouskas / Vassileios Tsevrenis (eds.), Contemporary Immigration in Greece: A Sourcebook, 2014, σελ. 35
  • 2015 – Reflections on the Contribution of Administrative Justice to the Consolidation of the Rule of Law – European Review of Pulbic Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 27, no 4/2015, σελ. 1533
  • 2016 – La loi entre science naturelle et science juridique – European Review of Public Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 28, no 2/2016, σελ. 315
  • 2016 – The Principle of Solidarity in the Context of the Primary European Law – The Guarantees Established by the Treaty on European Union and the Treaty for the Functioning of the European Union – European Review of Pulbic Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 28, 4/2016, σελ. 1253
  • 2016 – Μessage read at the Official Presentation of the European Law and Governance School at the Presidential Palace of the Italian Republic, Il Quirinale, on May 18, 2016 – Ειδική Έκδοση EPLO, European Public Law Organization, 2016
  • 2016 – La loi entre science naturelle et sience juridique, – European Review of Pulbic Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 28, no 2, 2016, σελ. 315.
  • 2016 – The Principle of Solidarity in the Context of the Primary European Law – The Guarantees Established by the Treaty on European Union and the Treaty for the Functioning of the European Union, – European Review of Pulbic Law/Revue Européenne de Droit Public Τόμ. 28, no 4, 2016, σελ. 1253
  • 2016 – Μessage read at the Official Presentation of the European Law and Governance School at the Presidential Palace of the Italian Republic, Il Quirinale, on May 18, 2016
  • 2018 – Adriano l’ Imperatore “Giano”, tra Atene e Roma – Periptero-Letteratura e Dintorni In Grecia, Μάρτιος 2018, σελ. 6
  • Le réforme du régime de la décentralisation dans l’ administration hellénique – Άρθρα υπό δημοσίευση
  • La mise en oeuvre des réformes administratives liées aux changements économiques – Άρθρα υπό δημοσίευση

ΤΡΟΠΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας μέσω ΕΛΤΑ, μέσω τηλεφωνικού κέντρου και μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με τους παρακάτω τρόπους.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

μέσω ΕΛΤΑ, τηλεφώνου ή φαξ

Προεδρικό Μέγαρο

Βασιλέως Γεωργίου Β΄2

Αθήνα Τ.Κ 100 28

Τηλεφωνικό Κέντρο

210 7283111

Αριθμοί Φαξ

210 7232342 και 210 7248938

img

Κατά την αποστολή γράμματος μέσω ΕΛΤΑ,
η διεύθυνση και το τηλέφωνό σας είναι απαραίτητα.

Στη φόρμα επικοινωνίας,
όλα τα πεδία είναι απαραίτητα.

Ξενάγηση στο Προεδρικό Μέγαρο

ΜΕΣΩ EMAIL

με την παρακάτω φόρμα επικοινωνίας

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

22Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Από την συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου με τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης κ.Michele Nicoletti στο Προεδρικό Μέγαρο

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:  Κύριε Πρόεδρε, σας καλωσορίζω στην Προεδρία της Δημοκρατίας.  Και σας συγχαίρω διότι σ’όλη την διάρκεια της Προεδρίας σας στηρίξατε, μέσω τ...

Περισσότερα
21Μαΐ
By: Ελευθερία 0

Σημεία χαιρετισμού του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου κατά τα εγκαίνια της ψηφιακής έκθεσης προηγμένης τεχνολογίας «Ο Τάφος του Ιησού: Το μνημείο και το έργο αποκατάστασης του Ιερού Κουβουκλίου του Πανάγιου Τάφου»

Το εμβληματικό έργο της Αποκατάστασης του Ιερού Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου και η Έκθεση Προηγμένης Τεχνολογίας που αναδεικνύει, ουσιαστικά παγκοσμ...

Περισσότερα
19Μαΐ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Από την συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου με τον Πρωθυπουργό κ.Αλέξη Τσίπρα στο Προεδρικό Μέγαρο

  ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ:  Κύριε Πρόεδρε, όπως γνωρίζετε, βρισκόμαστε σ’ένα κρίσιμο στάδιο στις διαπραγματεύσεις με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία ...

Περισσότερα