Ημέρα: 21 Ιανουαρίου 2020

21 Ιαν
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση Επίσκεψης Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Π. Παυλοπούλου στο Ισραήλ

«Ύστερα από πρόσκληση του Προέδρου του Κράτους του Ισραήλ κ. Reuven Rivlin ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος, θα επισκεφθεί το Ισραήλ, την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2020, προκειμένου να συμμετάσχει στην παγκόσμια διάσκεψη για τον αντισημιτισμό και τη μνήμη του Ολοκαυτώματος.

Στο περιθώριο της Διάσκεψης ο κ. Πρόεδρος θα έχει συνάντηση με τον Πρόεδρο του Κράτους του Ισραήλ, καθώς και με την Α.Θ.Μ., τον Πατριάρχη της Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ κ.κ. Θεόφιλο Γ΄.»

Περισσότερα
21 Ιαν
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου για τον θάνατο της ποίητριας Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ

Η μεγάλη μας ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ θα ζει πάντα μέσα από το σπουδαίο έργο της, έργο που αποτελεί ανεκτίμητη, διαχρονικώς, προσφορά στον βωμό του Ελληνικού Πνεύματος και ιδίως της Λογοτεχνίας μας.

Περισσότερα
21 Ιαν
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Σημεία Ομιλίας κατά το 20ο Συνέδριο του NIZAMI GANJAVI INTERNATIONAL CENTER με θέμα: «Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ».

Περιποιεί ιδιαίτερη τιμή σε μένα η σημερινή βράβευσή μου, και μάλιστα με τους συμβολισμούς, τους οποίους εμπεριέχει. Θέλω δε να σας διαβεβαιώσω ότι εκλαμβάνω, ως οφείλω άλλωστε, την βράβευση αυτή περισσότερο ως χρέος να υπερασπίζομαι, στο πλαίσιο της αποστολής μου και όχι μόνο, τους ως άνω συμβολισμούς. Για τον λόγο αυτόν ακριβώς -και αφού προηγουμένως εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στους εμβληματικούς διοργανωτές του- επιτρέψατέ μου να επικεντρώσω την σύντομη παρέμβασή μου εν συνεχεία στην βασική θεματική του Συνεδρίου σας, ιδίως δε στην πτυχή της εκείνη, η οποία αφορά τις δραματικές αρνητικές επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής στα εν γένει Μνημεία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Μεσσογείου, κατ’ εξοχήν δε στα Αρχαία Μνημεία.

  1. Όπως είναι φυσικό, αρχίζω την ανάλυσή μου από την έννοια της Κλιματικής Αλλαγής, αρχής γενομένης από την ιστορική διαδρομή της.

Α. Ο Αριστοτέλης, στο βιβλίο του «Μετεωρολογικά», καθόρισε, τον 4ο αιώνα π.Χ., τις κλιματικές ζώνες της Γης. Στο ίδιο σύγγραμμα περιγράφονται και οι κλιματικές μεταβολές που παρατηρούνται στην Φύση και χαρακτηριστικά αναφέρει: «Οι ίδιοι τόποι στην Γη δεν είναι ούτε πάντα ξηροί ούτε πάντα υγροί, αλλά με κάποιον νόμο μεταλλάσσονται μέσα στους αιώνες». Η παρατηρητικότητα του Αριστοτέλη βοήθησε τους ερευνητές, μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα, να συμπεράνουν ότι οι κλιματικές αλλαγές επέρχονται μέσα σε χιλιάδες χρόνια. Και τούτο διότι οι κλιματικές αλλαγές οφείλονται σε μακροχρόνιες μεταβολές τόσο του σχήματος της τροχιάς της Γης γύρω από τον ήλιο, όσο και της κλίσης του άξονα περιστροφής του Πλανήτη μας, μέσα σε δεκάδες χιλιάδες χρόνια.

Β. Από τα τέλη του 19ου αιώνα και ιδιαίτερα κατά τον 20ο αιώνα, έγινε σαφές ότι δεν είναι, δυστυχώς, μόνον οι μακροχρόνιες μεταβολές που μπορούν ν’ αλλάξουν το κλίμα αλλά και ο ίδιος ο άνθρωπος. Προφητικά, ο Svante Arrhenius υπολόγισε, περί τα τέλη του 19ου αιώνα, ότι τυχόν διπλασιασμός του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα του Πλανήτη θα οδηγήσει στο φαινόμενο της «θερμής οικίας» («hothouse»), κατά το οποίο η μέση θερμοκρασία της ατμόσφαιρας του Πλανήτη θ’ αυξηθεί περισσότερο από 2 βαθμούς Κελσίου. Κατά τον 20ο αιώνα, η θεωρία αυτή ονομάσθηκε «φαινόμενο του θερμοκηπίου» και έχει πια αποδειχθεί ότι τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα, που είναι ένας από τους ρυθμιστές του θερμορυθμιστικού συστήματος της Γης, έχουν αυξηθεί περισσότερο από 25%. Η τάση, παγκόσμια, είναι αυξητική και όλα μαζί τα ονομαζόμενα «αέρια του θερμοκηπίου» έχουν υπερθερμάνει τη Γη, κυρίως τα τελευταία 50 χρόνια, προκαλώντας μιαν αποσταθεροποίηση του κλίματος, ανθρωπογενούς προέλευσης.

  1. Ο καθηγητής Paul Grutzen ονόμασε την τελευταία περίοδο «ανθρωπόκαινο», λέξη σύνθετη που αποτελείται από τις λέξεις «άνθρωπος» και «καινός» και που σημαίνει, κατ’ ουσίαν, «πρόσφατη περίοδος».

Α. Στην διεθνή ορολογία επικράτησε να λέγεται η ως άνω περίοδος «antropocene». Σε αυτή την «ανθρωπόκαινο περίοδο» τα περισσότερα κράτη του Πλανήτη αποδέχθηκαν, ήδη από την Διάσκεψη του Rio de Janeiro (1992), τις ενδείξεις ότι ο άνθρωπος μπορεί να παρέμβει στην Φύση, μεταβάλλοντας το κλίμα με τέτοιον τρόπο, ώστε να συμβαίνουν συχνότερα ακραία καιρικά φαινόμενα σε παγκόσμια κλίμακα. Σε πολλές περιπτώσεις τα ακραία κλιματικά φαινόμενα έχουν μεγάλα και καταστροφικά αποτελέσματα, από τον Αρκτικό κύκλο ως και την Ανταρκτική. Η συχνότητα εμφάνισης των ακραίων καιρικών φαινομένων εντείνεται μ’ εντυπωσιακό ρυθμό. Έτσι, στην Ευρώπη κάθε χρόνο περίπου 5% των Ευρωπαίων αντιμετωπίζουν ένα ακραίο κλιματικό γεγονός, π.χ. έναν καύσωνα, μια πλημμύρα, μια ξηρασία. Στα προσεχή 50 χρόνια το ποσοστό αυτό αναμένεται ότι θα αυξηθεί σε πάνω από 60%.

Β. Δεν υπάρχει αμφιβολία, κατά τους πλέον έγκριτους επιστήμονες, ότι παρακολουθούμε τώρα, σε πραγματικό χρόνο, την ένταση της συχνότητας εμφάνισης ακραίων καιρικών καταστάσεων.

1. Μπαίνοντας στον 21ο αιώνα, ο καύσωνας του 2003, με χιλιάδες θύματα, επαναλήφθηκε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης το 2007, το 2010, το 2017 και το 2018. Ειδικά δε η περίοδος από τις 19 Ιουλίου ως τις 6 Αυγούστου του 2018, θα μείνει στην ιστορία ως μία από τις πιο ακραίες περιόδους του βορείου ημισφαιρίου, με ρεκόρ σε υψηλές θερμοκρασίες, με δασικές πυρκαγιές τόσο στην Σουηδία όσο και στην Πορτογαλία αλλά και στην Ελλάδα κ.λπ. Οι πρωτοφανείς πυρκαγιές στην Αυστραλία, που άρχισαν πολύ πριν το τέλος του 2019 και συνεχίζονται, αποκτούν διαστάσεις πλανητικής, κυριολεκτικώς, καταστροφής.

2. Οι καύσωνες παρατηρήθηκαν όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στην Αρμενία, στην Ιαπωνία, στην Κορέα μέχρι και στην Καλιφόρνια, με θερμοκρασίες που, σε πολλές περιπτώσεις, ξεπερνούσαν τους 40 βαθμούς Κελσίου. Σε ορισμένες χώρες της βόρειας Αφρικής το ένα ρεκόρ ακολουθεί το άλλο από πλευράς θερμοκρασίας, με τελευταίο ρεκόρ στην Αλγερία, των 51,3 βαθμών Κελσίου στις 5 Ιουλίου του 2018. Έξω από το Los Angeles παρατηρήθηκαν, στο Chino, θερμοκρασίες ρεκόρ των 48,9 βαθμών Κελσίου στις 7 Ιουλίου του 2018. Αντίθετα, χιόνιζε στο Halifax και η υγρασία ξεπέρασε όλα τα ρεκόρ στο Quebec.

3. Οι χειρότερες βροχές, με σημαντικές μάλιστα απώλειες πληθυσμού, παρατηρήθηκαν στην Ιαπωνία και κυρίως στους ισχυρότατους μουσώνες στην ΝΑ Ασία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ινδία. Οι ακραίες τιμές βροχόπτωσης και οι πλημμυρικές καταστάσεις έχουν αυξηθεί επικίνδυνα την τελευταία τριακονταετία.

  1. Θα επιχειρήσω, εν τέλει, και με βάση την ανάλυση που προηγήθηκε, να σας εκθέσω ορισμένες σκέψεις για την καταστροφική επιρροή της Κλιματικής Αλλαγής στην Πολιτιστική Κληρονομιά και, πρωτίστως, στα Αρχαία Μνημεία της Μεσογείου, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων φυσικά, και τα εξής δύο δεδομένα: Πρώτον, το ότι η Μεσόγειος, κατά την γεωλογική της ιδιοσυστασία είναι άκρως ευπαθές οικοσύστημα. Και, δεύτερον, το ότι η Μεσόγειος, ως κοιτίδα και λίκνο Πολιτισμών που επηρέασαν και επηρεάζουν ουσιωδώς την πολιτισμική ιστορία της Ανθρωπότητας, εν γένει, βρίθει Αρχαίων Μνημείων μοναδικής αξίας, συμπεριλαμβανομένων, φυσικά, των επίσης μοναδικής αξίας Εναλίων Αρχαιοτήτων.

Α. Κατ’ αρχάς, αναφέρομαι στις επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής επί των Αρχαίων Μνημείων της Μεσογείου, οι οποίες επέρχονται από τα εξ αυτής προερχόμενα ακραία καιρικά φαινόμενα. Φαινόμενα, τα οποία απειλούν ευθέως και ποικιλοτρόπως τα Αρχαία Μνημεία σε στεριά και θάλασσα.

1. Έτσι, π.χ., η παρατεταμένη ξηρασία -φαινόμενο που αποκτά εφιαλτικές, πραγματικά, διαστάσεις- απειλεί τα Αρχαία Μνημεία και λόγω της επιρροής της στο υπέδαφος, πάνω στο οποίο έχουν κτισθεί, αλλά και λόγω της επιρροής της στο ευρύτερο περιβάλλον τους, π.χ. στα άλση και δάση περί αυτά. Και τούτο διότι η έλλειψη πρασίνου επηρεάζει αρνητικά όχι μόνο την αισθητική των Αρχαίων Μνημείων αλλά και την αντίστασή τους στην φθορά του καιρού, αν λάβουμε υπόψη μας ιδίως το υλικό, με βάση το οποίο πολλά από αυτά είναι κατασκευασμένα.

2. Επίσης, η λόγω της Κλιματικής Αλλαγής ραγδαία άνοδος της στάθμης της θάλασσας, καθώς και οι συνακόλουθες έντονες εναλλαγές μεταξύ της πλημμυρίδας και της άμπωτης, επιφέρουν καταστροφικές επιπτώσεις στα Αρχαία Μνημεία και πρωτίστως στην στατικότητά τους. Τούτο δε δεν αφορά μόνο τα παραθαλάσσια Αρχαία Μνημεία, αλλά και τις Ενάλιες Αρχαιότητες.

Β. Ορατός, επίσης, με ολοένα και πιο δυσοίωνες διαστάσεις, είναι ο κίνδυνος για τα Αρχαία Μνημεία της Μεσογείου -και πάλι είτε πρόκειται για τα Μνημεία στη στεριά είτε για εκείνα υπό την θάλασσα- ο οποίος προέρχεται από την ρύπανση και, κυρίως, από την μόλυνση της ατμόσφαιρας, που επιφέρει καταστροφικά αποτελέσματα σε στεριά και θάλασσα. Αρκεί, πιστεύω, η αναφορά στα όξινα στοιχεία, που προκαλεί η ατμοσφαιρική μόλυνση ή και ρύπανση, και τα οποία, ιδίως μέσω των βροχοπτώσεων, υπονομεύουν πολλαπλώς το χερσαίο αλλά και το θαλάσσιο περιβάλλον, επιφέροντας καταστροφικές βλάβες στα Αρχαία Μνημεία στην στεριά αλλά και στις Ενάλιες Αρχαιότητες.

Έχω πλήρη επίγνωση ότι οι σκέψεις που προεξέθεσα είναι ελλιπείς, σε σχέση με όσα οι μετέχοντες ειδικοί επιστήμονες σε αυτό το Συνέδριο θα συνεισφέρουν. Σας παρακαλώ, λοιπόν, να δεχθείτε τις σκέψεις αυτές ως ένα είδος αναγνώρισης, εκ μέρους της Πολιτείας, της τεράστιας σημασίας της πρωτοβουλίας σας, για την οποία σας συγχαίρω και πάλι, ειλικρινώς, προσθέτοντας ότι τα συμπεράσματά της θ’ αποτελέσουν πολύτιμο οδηγό για τον καθορισμό της όλης Πολιτισμικής Πολιτικής της Ελλάδας, υπό όρους αποτελεσματικότητας, συνέπειας και συνέχειας. Άλλωστε εμείς, οι Έλληνες, δεν ξεχνάμε το ιδιαίτερο βάρος που μας αναλογεί για την υπεράσπιση και διάσωση της εν γένει Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Μεσογείου, σύμφωνα με την φύση και την αποστολή του Ελληνικού Πολιτισμού, από τις καταβολές του ως τις μέρες μας αλλά και με γνώμονα τον ορίζοντα της μελλοντικής του προοπτικής. Τονίζω δε, με έμφαση, ότι η ως άνω αποστολή αναλογεί σ’ εμάς, τους Έλληνες, ως Λαού και ως Έθνους του οποίου ο Πολιτισμός είναι προορισμένος να διαλέγεται με τους άλλους Πολιτισμούς. Και ένας τέτοιος διάλογος σημαίνει, αυτονοήτως, και την υπεράσπιση της σημασίας και των άλλων Πολιτισμών, με στόχο την αρμονική συνύπαρξη των Λαών στον σύγχρονο ταραγμένο Κόσμο μας.

Περισσότερα
21 Ιαν
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Σημεία χαιρετισμού του ΠτΔ κ. Π.Παυλοπούλου κατά την εναρκτήρια πανηγυρική συνεδρίαση της Πανελλήνιας Επιτροπής Διεκδίκησης των Γλυπών του Παρθενώναπου διοργανώθηκε από την Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος

Αισθάνομαι, ειλικρινώς, ιδιαίτερη τιμή, απευθύνοντας χαιρετισμό στην εναρκτήρια, πανηγυρική συνεδρίαση της Πανελλήνιας Επιτροπής Διεκδίκησης των Γλυπτών του Παρθενώνα, που οργάνωσε η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος.

  1. Όπως επανειλημμένως έχω επισημάνει, μεταξύ των Μνημείων της Ελληνικής Αρχαιότητας, που συνθέτουν τον πυρήνα της όλης Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς, κορυφαία θέση κατέχει ο Παρθενώνας. Και τούτο διότι, κατά κοινή πλέον ομολογία, ο Παρθενώνας συμβολίζει, με ανεπανάληπτο μάλιστα τρόπο, την αφετηρία και την κοιτίδα του εν γένει Δυτικού Πολιτισμού, συγκεκριμένα δε την αφετηρία και την κοιτίδα τόσο των Πνευματικών μας καταβολών όσο και των θεσμικών πυλώνων της Δημοκρατίας μας.

  2. Πριν απ’ όλα είναι παγκοσμίως αποδεκτό ότι τα Γλυπτά αυτά ανήκουν, δικαιωματικώς και πολιτισμικώς, στον Παρθενώνα και στα Μνημεία του. Και τούτο διότι χωρίς τα Γλυπτά αυτά ο Παρθενώνας, βαριά λαβωμένος από μιαν ιερόσυλη πράξη βανδαλισμού και λεηλασίας του Έλγιν, που καλύπτεται εδώ και πάνω από δύο αιώνες εκ μέρους του Βρετανικού Μουσείου υπό την λεοντή μιας, δήθεν, «αρχαιολατρίας», η οποία πλήττει ευθέως την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά, δεν μπορεί να συμβολίσει και, επέκεινα, να εκπέμψει προς την Ανθρωπότητα το αιώνιο, αειθαλές και μοναδικό πολιτισμικό μήνυμα που του αναλογεί.

  3. Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να μην αναφέρω, ότι το αίτημά μας για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα είχε, ήδη από το 1943, έναν «απρόσμενο» σύμμαχο στο πρόσωπο του Λόρδου Kenneth Clark, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων Ιστορικών Τέχνης του 20ου αιώνα, κυρίως ως συγγραφέας έργων για την σημειολογία της Ευρωπαϊκής Γλυπτικής, καθώς και για τους Λεονάρντο ντα Βίντσι, Μποτιτσέλι και Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα.

Α. Και ο οποίος, υπό την ιδιότητά του αυτή, μετείχε στην διοίκηση των σημαντικότερων σχετικών Βρετανικών Ιδρυμάτων, όπως π.χ. στο Βρετανικό Μουσείο, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Εθνικό Θέατρο, στην Βασιλική Όπερα, ενώ, επιπλέον, διετέλεσε Έφορος της Βασιλικής Συλλογής των Ανακτόρων του Ουίνδσορ. Βασική πηγή, από την οποία προκύπτει η κατά τ’ ανωτέρω «συνηγορία» του Λόρδου Kenneth Clark, είναι η μελέτη του James Stourton, «Kenneth Clark, Life, Artand Civilisation», (έκδ. William Collins, London, 2017, σελ. 318). Σε αυτή την μελέτη καταγράφεται μια επιστολή του KennethClark, με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 1943 -ήτοι μέσα στην δίνη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου- προς τον Ιρλανδό Καθηγητή και διάσημο Ιστορικό Τέχνης ThomasBodkin, η οποία φυλάσσεται στην Tate Gallery του Λονδίνου.

Β. Σταχυολογώ, από την ως άνω επιστολή, το ακόλουθο απόσπασμα: «Κατά τρόπο παράλογο, είμαι υπέρ της επιστροφής των Ελγινείων στην Ελλάδα. Όχι όμως για να επανατοποθετηθούν στον Παρθενώνα, αλλά για να εκτεθούν σ’ ένα όμορφο κτίριο στην άκρη της Ακρόπολης, την κατασκευή του οποίου, νομίζω, θα έπρεπε να πληρώσει η Βρετανική Κυβέρνηση. Θα το έκανα για καθαρά συναισθηματικούς λόγους, ως έκφραση της υποχρέωσής μας στην Ελλάδα». (Tate, 8212, 1-1-17). Με βάση αυτό το παράδειγμα μπορεί κανείς να κρίνει πόση ευγένεια ψυχής και ποιό μέγεθος πολιτιστικού ήθους εκπροσωπεί, εν ονόματι της παράδοσης της Μεγάλης Βρετανίας, ο Kenneth Clark, εκφράζοντας έτσι και τον σεβασμό του στην Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά και στις ρίζες του Πολιτισμού μας. Και πόσο «μίζερη» και εντελώς ανάξια της ως άνω παράδοσης της Μεγάλης Βρετανίας είναι η στάση των υπευθύνων του Βρετανικού Μουσείου σήμερα, οι οποίοι, κατ’ αποτέλεσμα, αναδεικνύονται αφενός κατώτεροι των περιστάσεων ως προς την υπεράσπιση της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και του κοινού μας Πολιτισμού. Και, αφετέρου, αμετανόητοι συνεργοί του εγκληματικού πολιτιστικού ανοσιουργήματος του Έλγιν.

  1. Ως προς την παγκόσμιας πολιτισμικής εμβέλειας μοναδικότητα του Παρθενώνα και των Μνημείων του, δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς επί μακρόν. Πρόκειται για αυταπόδεικτη αλήθεια, η οποία εδράζεται σ’ ακλόνητα τεκμήρια. Γι’ αυτό μένω μόνο στην πιο απτή αλλά και πιο ηχηρή μαρτυρία, που συμπυκνώνει με απαράμιλλο τρόπο όλη αυτή την επιχειρηματολογία, ήτοι στην μαρτυρία του Αντρέ Μαλρώ, η οποία εμπεριέχεται στην μνημειώδη ομιλία του της 28ης Μαΐου 1959, όταν εκπροσώπησε τη Γαλλική Κυβέρνηση κατά την πρώτη φωταγώγηση της Ακρόπολης:

Α. Ξεκινώντας την ομιλία του, ο Αντρέ Μαλρώ είχε επισημάνει, βασιζόμενος στην Παγκόσμια πολιτισμική εμβέλεια του Παρθενώνα και στα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα με τα οποία πλέον το μήνυμα – έκκληση του Περικλέους μπορεί να εκπέμπεται σ’ ολόκληρη την Ανθρωπότητα: «Ο πρώτος παγκόσμιος πολιτισμός άρχισε».

Β. Κι αμέσως στην συνέχεια ο Αντρέ Μαλρώ, με την imperatorial brevitas που χαρακτηρίζει τον λόγο του, αποθεώνει την μοναδικότητα του αναλλοίωτου στους αιώνες και πανανθρώπινου μηνύματος του Παρθενώνα με τις εξής φράσεις: «Μέσω αυτού του πολιτισμού και προς δόξαν του φωταγωγείται η Ακρόπολη, η οποία καλείται να απαντήσει σε ερωτήματα που κανείς άλλος πολιτισμός δεν έθεσε. Το πνεύμα της Ελλάδας εμφανίστηκε αρκετές φορές στον κόσμο, δεν ήταν όμως πάντοτε το ίδιο. Ήταν λαμπρό στην Αναγέννηση, πόσο μάλλον που η Αναγέννηση πολύ λίγο γνώριζε την Ασία· είναι εξίσου λαμπρό και συνταρακτικό σήμερα, που γνωρίζουμε την Ασία. Σε λίγο καιρό, θεάματα όπως αυτό θα ζωντανέψουν τα μνημεία της Αιγύπτου και της Ινδίας, θα δώσουν φωνή στα φαντάσματα όλων των στοιχειωμένων τόπων. Η Ακρόπολη όμως είναι ο μοναδικός τόπος του κόσμου που κατοικείται ταυτόχρονα από το πνεύμα και από το θάρρος».

Γ. Τέλος, λίγο πιο κάτω ο Αντρέ Μαλρώ προσδιορίζει, μέσω του μηνύματος του Παρθενώνα, την ουσία του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού, ως συστατικού στοιχείου του διαχρονικού Παγκόσμιου Πολιτισμού: «Δεν θα πάψουμε ποτέ να το διακηρύσσουμε: Ό,τι σημαίνει για μας η τόσο συγκεχυμένη λέξη παιδεία –το σύνολο των έργων της τέχνης και του πνεύματος- η Ελλάδα το μετέτρεψε, προς δόξαν της, σε μείζον μέσον διαπαιδαγώγησης του ανθρώπου. Είναι ο πρώτος πολιτισμός χωρίς ιερό βιβλίο, όπου η λέξη ευφυΐα σήμαινε να θέτεις ερωτήματα. Ερωτήματα που έμελλε να γεννήσουν την κατάκτηση του κόσμου από το πνεύμα, της μοίρας από την τραγωδία, του θείου από την τέχνη και τον άνθρωπο».

Μ’ αυτές τις λίγες σκέψεις –που θεωρώ ότι λόγω του αυτονόητου νοήματός τους δεν χρειάζονται άλλη επεξήγηση- θέλω, καταλήγοντας, και να σας ευχαριστήσω εκ νέου για την συμπόρευση στον Αγώνα υπέρ του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα αλλά και να σας διαβεβαιώσω ξανά πως η αιτία για την οποία αγωνιζόμαστε είναι θεσμικώς δίκαιη και ηθικώς επιβεβλημένη, στο όνομα της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Περισσότερα