Μήνας: Μάρτιος 2018

29 Μαρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Προκοπίου Παυλοπούλου στα εγκαίνια της ανακαινισμένης Μονάδας Ημερήσιας Νοσηλείας και του Χώρου Αποστείρωσης του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία»

 

Η παρουσία μου εδώ σηματοδοτεί την εκ μέρους της Πολιτείας αναγνώριση, τέτοιου είδους πρωτοβουλιών σαν κι αυτή που έχει αναπτύξει ο ΟΠΑΠ. Είναι γνωστή η πολύπλευρη δραστηριότητά του στο πλαίσιο της εταιρικής υπευθυνότητας. (περισσότερα…)

Περισσότερα
29 Μαρ
By: Τζαβάρα Μαρία 0

Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας

Την Κυριακή 1 Απριλίου  2018 ο Κήπος του Προεδρικού Μεγάρου θα παραμείνει κλειστός για το κοινό.

Περισσότερα
28 Μαρ
By: Ελευθερία 0

Σημεία Δηλώσεων του Προέδρου της Δημοκρατίας μετά το πέρας της επίσκεψής του στο Συγκρότημα Αρχηγείου του Στόλου

Αισθήματα Εθνικής Υπερηφάνειας με διακατέχουν, μετά το πέρας της επίσκεψής μου στο Συγκρότημα Αρχηγείου του Στόλου, για το αξιόμαχο και την ετοιμότητα του Πολεμικού Ναυτικού της Χώρας κατά την υπεράσπιση της Εθνικής μας Κυριαρχίας και των Συνόρων μας, συνακόλουθα δε της Κυριαρχίας και των Συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  1. Οφείλω να επισημάνω ότι η υπεράσπιση αυτή, εκ μέρους του Πολεμικού μας Ναυτικού, καταξιώνεται ακόμη περισσότερο εκ του ότι και τα θαλάσσια σύνορα της Χώρας μας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται σαφώς, και δίχως ίχνος δυνατότητας αμφισβήτησης, από το Διεθνές Δίκαιο στο σύνολό του.

Α. Διαμηνύουμε λοιπόν προς κάθε γείτονα χώρα, και ιδίως προς την φίλη και γείτονα Τουρκία, ότι βάση της φιλίας και της καλής γειτονίας μας καθώς και της ευρωπαϊκής της προοπτικής -την οποία ευνοούμε ειλικρινώς- είναι η πλήρης και πιστή τήρηση του Διεθνούς Δικαίου στο σύνολό του.  Τούτο, άλλωστε, συνιστά και θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως κατέστη σαφές προς την ηγεσία της Τουρκίας κατά την προχθεσινή Σύνοδο στη Βάρνα.

Β. Υπό τ’ ανωτέρω δεδομένα, για την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν υφίστανται αμφισβητήσεις και, πολύ περισσότερο, γκρίζες ζώνες σε ό,τι αφορά τα σύνορά μας -άρα και τα θαλάσσια- με τις γειτονικές μας χώρες, κατά συνέπεια δε και με την Τουρκία.  Η οποία οφείλει να παύσει να ισχυρίζεται το αντίθετο, συμμορφούμενη προς την διεθνή νομιμότητα.  Και η μόνη διαφορά που υφίσταται σχετικώς προς επίλυση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας  είναι η οριοθέτηση της νησιωτικής υφαλοκρηπίδας.

  1. Τέλος, υπενθυμίζω για πολλοστή φορά ότι η συγκεκριμένη νομική βάση του Διεθνούς Δικαίου, που τεκμηριώνει την κατά τ’ ανωτέρω σαφήνεια του καθορισμού και των θαλάσσιων συνόρων μας -επέκεινα δε και του καθορισμού της ΑΟΖ- συμπυκνώνεται στις εξής, κυρίως, Συνθήκες:

Α. Πρώτον, στην Συνθήκη της Λωζάνης του 1923.  Με βάση την Συνθήκη αυτή, η οποία δεν αναθεωρείται ούτε επικαιροποιείται, επιπλέον δε είναι πλήρης και δεν αφήνει κενά ερμηνείας, τα θαλάσσια σύνορά μας στο Αιγαίο είναι σαφώς καθορισμένα, δίχως περιθώρια οιασδήποτε αμφισβήτησης.  Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, και όσοι τις επινοούν επιδεικνύουν και άγνοια αλλά και έλλειψη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου.

Β. Δεύτερον, στην Συνθήκη των Παρισίων του 1947, η οποία αφορά το καθεστώς της παραχώρησης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα.

  1. Συγκεκριμένα, το καθεστώς της τελικής παραχώρησης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα διέπεται από τις διατάξεις της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων (Απρίλιος του 1947) μεταξύ των Συμμάχων, νικητών του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, και της Ιταλίας. Ιδιαίτερη σημασία, εντός αυτού του θεσμικού πλαισίου, έχουν οι διατάξεις του άρθρου 14 της ως άνω Συνθήκης, σύμφωνα με τις οποίες: «1. Η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους της Δωδεκανήσου τας κατωτέρω απαριθμουμένας, ήτοι: Αστυπάλαιαν, Ρόδον, Χάλκην, Κάρπαθον, Κάσον, Τήλον, Νίσυρον, Κάλυμνον, Λέρον, Πάτμον, Λιψόν, Σύμην, Κω και Καστελλόριζον ως και τας παρακειμένας νησίδας. 2. Αι ανωτέρω νήσοι θα αποστρατιωτικοποιηθώσι και θα παραμείνουν αποστρατιωτικοποιημέναι». Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η διατύπωση της παραγράφου 1 του άρθρου 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων είναι τόσο σαφής, ώστε να μην αφήνει οιοδήποτε περιθώριο ως προς την ουσία και την έκταση της κυριαρχίας της Ελλάδος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί των Δωδεκανήσων. Ειδικότερα:

α) Η κυριαρχία αυτή είναι «πλήρης», πράγμα το οποίο σημαίνει ότι ουδέναν περιορισμό επιδέχεται κατά την άσκησή της.  Το δε περιεχόμενο της «πλήρους» κυριαρχίας προσδιορίζεται, ως προς τα Δωδεκάνησα, με βάση τους κανόνες του ισχύοντος Ελληνικού Συντάγματος περί κυριαρχίας, καθώς και με βάση τις περί κυριαρχίας των κρατών-μελών διατάξεις ιδίως του άρθρου 4 παρ. 2 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣυνθΕΕ), δοθέντος ότι η Ελλάδα είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Οιαδήποτε αμφισβήτηση της ερμηνείας των διατάξεων της παραγράφου 1 του άρθρου 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων συνιστά, αυτοθρόως, παραβίαση του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου.

β) Η κυριαρχία της Ελλάδος, με την ως άνω έννοια, εκτείνεται όχι μόνον εφ’ όλων των νήσων που αναφέρονται ρητώς στην παράγραφο 1 του άρθρου 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων αλλά, κατά την κατηγορηματική διατύπωση της κατά τ’ ανωτέρω παραγράφου, και επί των «παρακειμένων νησίδων» στο σύνολό τους.  Επειδή δε οι διατάξεις αυτές ουδεμία διάκριση κάνουν εν προκειμένω, η διατύπωσή τους καταλαμβάνει τις κάθε είδους «παρακείμενες νησίδες», ανεξαρτήτως μεγέθους τους ή άλλου χαρακτηριστικού τους (π.χ. κατοικημένες ή μη).  Υπό το πρίσμα αυτό είναι προφανές, όπως ήδη επισήμανα, πως και στην περιοχή της Δωδεκανήσου δεν είναι νοητές, από πλευράς Διεθνούς Δικαίου, «γκρίζες ζώνες», αναφορικά με την έκταση και το περιεχόμενο της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής κυριαρχίας επ’ αυτής.

  1. Επιπροσθέτως, υπενθυμίζουμε και το αυτονόητο δικαίωμα της Ελλάδας, κατά τις διατάξεις του άρθρου 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ περί προληπτικής νόμιμης άμυνας, να τα θωρακίζει αμυντικά εναντίον κάθε επιβουλής, με όλα τα διαθέσιμα μέσα, όταν και εφόσον το κρίνει σκόπιμο. Πέραν τούτου, η Τουρκία δεν έχει κατά το Διεθνές Δίκαιο λόγον επ’ αυτού, διότι δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στην Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων.

Γ. Τρίτον, στην Συνθήκη του Montego Bay του 1982, δια της οποίας  κωδικοποιήθηκε το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας σε νέο συμβατικό κείμενο, υπό την αιγίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.  Και ναι μεν η Τουρκία δεν έχει προσχωρήσει στην Σύμβαση του Montego Bay, πλην όμως -και πάντα κατά τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης- επειδή η Σύμβαση αυτή έχει υιοθετηθεί από πολύ μεγάλο αριθμό κρατών, παράγει γενικώς παραδεδεγμένους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, οι οποίοι είναι δεσμευτικοί για κάθε κράτος, άρα και για την Τουρκία.

Η αναφορά στα κατά τ’ ανωτέρω δεδομένα του Διεθνούς Δικαίου έγινε για να καταδειχθεί, μ’ έμφαση, ότι η εκ μέρους των Ενόπλων μας Δυνάμεων -συνεπώς και εκ μέρους του Πολεμικού μας Ναυτικού- υπεράσπιση των Συνόρων και της Κυριαρχίας της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστά και υπεράσπιση της διεθνούς νομιμότητας εν γένει.  Και διαμηνύουμε, προς κάθε κατεύθυνση, ότι η υπεράσπιση της διεθνούς νομιμότητας δεν είναι απλώς δικαίωμά μας.  Είναι και χρέος μας έναντι της Διεθνούς Κοινότητας.

Περισσότερα
26 Μαρ
By: Ελευθερία 0

Συλλυπητήρια του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κ. Vladimir Putin και τις οικογένειες των θυμάτων της πολύνεκρης πυρκαγιάς σε εμπορικό κέντρο της πόλης Κεμέροβο

Ύστερα από εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου, η Πρεσβεία της Ελλάδος στην Μόσχα μετέφερε τα θερμά του συλλυπητήρια προς τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κ. Vladimir Putin και τις οικογένειες των θυμάτων της πολύνεκρης πυρκαγιάς σε εμπορικό κέντρο της πόλης Κεμέροβο καθώς και τις ευχές του για την ταχεία ανάρρωση των τραυματιών.

Περισσότερα
26 Μαρ
By: Ελευθερία 0

Από την παρασημοφόρηση του Προέδρου του Ιδρύματος «Στάυρος Νιάρχος» κ. Ανδρέα Δρακόπουλο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:  Κύριε Δρακόπουλε, εκ μέρους της Πολιτείας σας απονέμω αυτή την ανώτατη διάκριση, διότι ως επικεφαλής του «Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος» έχετε συνεισφέρει τα μέγιστα στη Χώρα μας, και μάλιστα σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο. Η προσφορά αυτή εκτείνεται σε δύο πεδία: Το πρώτο είναι ο Πολιτισμός, που αποτελεί τη βάση της Ιστορίας μας και της Κληρονομιάς μας, αλλά και την βάση της συνεισφορά μας στη Δύση και στην Ευρώπη. Η δεύτερη συμβολή σας, εντελώς πρόσφατη, αλλά και εξαιρετικά επίκαιρη, αφορά την στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας και, επομένως, του Κοινωνικού Κράτους στην Ελλάδα. Αυτή η συνεισφορά σας, σε μια περίοδο όπου η βαθιά κοινωνική και οικονομική κρίση έχει θίξει τις ίδιες τις βάσεις του Κοινωνικού Κράτους, συνιστά συνεισφορά η οποία στηρίζει την κοινωνική συνοχή, αποτρέπει τη ρήξη του κοινωνικού ιστού. Και, επιπλέον, επιτρέπει στην Ελλάδα να αντιμετωπίσει τον Άνθρωπο γενικότερα -όχι μόνο τον Έλληνα- όπως αρμόζει, αφού η υγεία είναι η βάση για να υπερασπισθεί την αξία του και να αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά του.

 

Με αυτή την, τεράστια πραγματικά, συμβολή, το «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος», υπό την δική σας ηγεσία, συνεχίζει την παράδοση των Εθνικών Ευεργετών. Και όχι μόνο την συνεχίζει, αλλά λόγω του μεγέθους των δωρεών του υπερακοντίζει αυτήν την παράδοση, ανοίγει νέους ορίζοντες, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς άλλους. Θέλω να τονίσω ότι το παράδειγμα του «Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος» μας θυμίζει ότι Εθνικοί Ευεργέτες υπήρξαν εκείνοι οι οποίοι συνέδεσαν τις δωρεές τους με κρίσιμες στιγμές της πορείας του Νεώτερου Ελληνικού Κράτους. Μια κρίσιμη στιγμή είναι και αυτή την οποία διανύουμε. Γι’ αυτό η παρασημοφόρηση σας με αυτή τη διάκριση είναι απολύτως δίκαιη. Και, όπως είπα, όχι μόνο αποδίδει στο «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος» και εσάς προσωπικώς αυτό που σας ανήκει, αλλά είναι  ένα παράδειγμα το οποίο εύχομαι και ελπίζω να ακολουθήσουν και άλλοι. Γιατί με αυτά τα δεδομένα, να’ στε βέβαιος κύριε Δρακόπουλε, η Χώρα μας μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα. Και αυτό το οφείλει και στην κληρονομιά της αλλά και στις προοπτικές που έχει ο ίδιος ο Ελληνικός Λαός, και κυρίως η νέα γενιά.

 

Και πάλι συγχαρητήρια και σας ευχαριστούμε θερμώς.

 

Α. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Εξοχότατε,

Μην ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά ρώτα τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου.

 

Αν και πρόκειται για τα λόγια ενός σπουδαίου Αμερικανού, του John F. Kennedy, θα τα δανειστώ γιατί σήμερα περισσότερο από ποτέ πιστεύω ότι όλοι μας οφείλουμε να κινούμαστε με οδηγό αυτά τα λόγια.

 

Από τον αείμνηστο θείο μου, Σταύρο Νιάρχο, που έχτισε όλα όσα σήμερα μας δίνουν τη δυνατότητα να προσπαθούμε να επιφέρουμε θετικές, διαχρονικές αλλαγές στην κοινωνία μέσω του Ιδρύματος που φέρει το όνομά του, μέχρι την πιο μεγάλη ή μικρή δωρεά που κάνουμε ως κοινωφελές ίδρυμα, οδηγό και πυξίδα μας αποτελούν η ενίσχυση του Ελληνισμού και των αξιών που αυτός πρεσβεύει -στην πιο αγνή και ρομαντική τους εκδοχή.

 

Το φιλότιμο, η γενναιότητα, η γενναιοδωρία, η ανοιχτή καρδιά, η φιλοξενία, το πνεύμα το σθεναρό και αθάνατο, η επιμονή, το ταπεραμέντο, οι οικογενειακοί δεσμοί, η γη, ο ήλιος, το φως και η θάλασσα που καθορίζουν το DNA μας, ο νόστος, η δυνατότητα ξανά και ξανά να γεννιόμαστε από τις στάχτες μας και να χτίζουμε από την αρχή το σπιτικό μας, το χωριό μας, τη χώρα μας. Αξίες που συνοδεύουν διαχρονικά τον Ελληνισμό, όπου κι αν αυτός βρίσκεται, απ’ όπου κι αν προέρχεται. Στοιχεία που θέλουμε να αναδεικνύουμε και να επιβραβεύουμε μέσα από τις δωρεές του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, στοιχεία που θέλουμε να έχουμε εμείς οι ίδιοι αλλά και να μεταγγίζουμε με το έργο μας και με το έργο των πολλών και αξιόλογων συνεργατών μας. Ο κάθε δωρεοδόχος μας ήταν και παραμένει πάντα πρωτίστως και συνεργάτης μας.

 

Η σημερινή τιμή που γίνεται στο πρόσωπό μου είναι επιβράβευση όλων μας, του Θείου μου και ιδρυτή μας Σταύρου Νιάρχου, όλων των συναδέλφων μου στο Ίδρυμα μας, αλλά και όλων των δωρεοδόχων – συνεργατών του Ιδρύματος, της οικογένειάς μου, των φίλων μου που μου έχουν σταθεί στη ζωή μου, στα καλά και στα δύσκολα. Είναι μία τιμή που φέρω στη ψυχή μου και που κληροδοτώ στα παιδιά μου σαν πραγματικό παράσημο-υπενθύμιση, γιατί τι πιο σπουδαίο από την αγάπη για την πατρίδα όπως καθένας την ορίζει. Πατρίδα είναι το σπίτι μας, πατρίδα ο τόπος μας, πατρίδα η οικογένειά μας και οι φίλοι μας, πατρίδα όποια γη μας αγκαλιάζει, μας ενθαρρύνει να δημιουργούμε, να προσφέρουμε, να επιστρέφουμε σε αυτήν. Πατρίδα μας είναι ο Κόσμος μας.

 

Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος γεννήθηκε στην Ελλάδα πριν από 22 χρόνια με τον θάνατο του Ιδρυτή μας, και από νωρίς άνοιξε τα φτερά του για τον υπόλοιπο κόσμο, έχοντας σήμερα βοηθήσει με δωρεές σε 124 χώρες. Είναι ένας διεθνής φιλανθρωπικός οργανισμός και όμως η καρδιά του πάντα θα χτυπάει ελληνικά. Είμαστε περήφανοι που έχουμε παραδώσει στη χώρα ένα έργο-τοπόσημο όπως το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και έχουμε συμβάλει, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, στην αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης που βάλλει τη χώρα τα τελευταία χρόνια. Είμαστε υπερήφανοι που έχουμε γνωρίσει μέσα από το έργο μας ανθρώπους σπουδαίους, με όραμα, αφοσίωση, μεράκι και φιλότιμο. Ανθρώπους που η δράση τους πραγματικά έχει αντίκτυπο στην κοινωνία. Και χαιρόμαστε που σήμερα μπορούμε να συνεχίζουμε, με πολλές μικρές ή μεγάλες δωρεές, και παράλληλα να ξεκινάμε ένα νέο ταξίδι, για την ενίσχυση της Υγείας στην Ελλάδα, με νέες δωρεές που αναμένεται να υπερβούν τα 200+ εκατομμύρια ευρώ, μέσα στα επόμενα χρόνια. Το ταξίδι που κάναμε στην Κομοτηνή και τη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή που μας πέρασε μόλις δυο μέρες μετά την υπογραφή του Μνημονίου τη περασμένη Τετάρτη μας πεισμώνει ακόμη πιο πολύ στο να φέρουμε σε επιτυχία και αυτό το στοίχημα που αποβλέπει σε μια καλλίτερη και πιο ανθρώπινη κοινωνία για όλους. Και γιατί όχι να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε τα επόμενα ταξίδια μας προς την Ιθάκη μας.

 

Εξοχότατε, σας ευχαριστώ προσωπικά.

Την υπέρτατη αυτή τιμή που μου αποδίδετε σήμερα θέλω να τη μοιραστώ με όλους εκείνους τους ανθρώπους που με πίστη, επιμονή και αυταπάρνηση, υπερβαίνουν εαυτούς για να δώσουν ένα χέρι βοηθείας στον διπλανό τους, να αφυπνίσουν, να ενεργοποιήσουν, να παρακινήσουν, να εμπνεύσουν.

Σας ευχαριστώ.

 

Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ

 

Περισσότερα
25 Μαρ
By: Ελευθερία 0

Δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας μετά την Παρέλαση για την Επέτειο της Εθνεγερσίας της 25ης Μαρτίου 1821

Η Εθνεγερσία της 25ης Μαρτίου 1821 είναι μια κορυφαία στιγμή στην μακραίωνη πορεία του Έθνους των Ελλήνων.  Είναι η στιγμή της γέννησης, μέσ’ από την διαχρονική εθνική μας ταυτότητα, του Νεότερου Ελληνικού Κράτους.  Κατά τούτο η Εθνική μας Επέτειος δείχνει, ταυτοχρόνως, τις ρίζες του Κράτους μας αλλά και την αποστολή του στο μέλλον.

Όπως τεκμηριώνει αμαχήτως το ιστορικό της 25ης Μαρτίου 1821, το Νεότερο Ελληνικό Κράτος γεννήθηκε μέσ’ από μια «έκρηξη» Ελευθερίας, αποδεικνύοντας, για μιαν ακόμη φορά, ότι για εμάς, τους Έλληνες, η Ελευθερία είναι αξία υπαρξιακή: Μόνον ελεύθεροι μπορούμε να ζήσουμε, να υπερασπισθούμε την αξία μας και να δημιουργήσουμε, αναπτύσσοντας ελεύθερα την προσωπικότητά μας.

Αυτές οι ρίζες ελευθερίας προσδιορίζουν, ως δείκτες πορείας, και την αποστολή μας στο μέλλον.  Είμαστε Έθνος και Λαός της Ειρήνης, της Φιλίας και της Δημοκρατίας, που, αυτονοήτως, έχουν ως βάση τον πλήρη σεβασμό του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου, στο σύνολό τους. Είμαστε όμως, κατά την Ιστορική μας Κληρονομιά, Λαός και Έθνος που θα υπερασπιζόμαστε πάντοτε, δίχως ίχνος εκπτώσεων, την Ελευθερία μας, κατ’ επέκταση δε τα σύνορα, το έδαφος και την κυριαρχία της Πατρίδας μας και της Μεγάλης Ευρωπαϊκής μας Οικογένειας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Χρόνια Πολλά.

 

Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΕΛΤΕΣ

 

Περισσότερα
24 Μαρ
By: Ελευθερία 0

Σημεία Αντιφώνησης του Προέδρου της Δημοκρατίας κατά την ανακήρυξή του σε Επίτιμο Δημότη του Δήμου Άνδρου

Κύριε Δήμαρχε,

Γιορτάζουμε σήμερα, από κοινού, την Σύναξη της Παναγίας της Θεοσκέπαστης, Προστάτιδας της Άνδρου, της οποίας η Ιερή Μνήμη τιμάται, κατά μακρά παράδοση και με πολλούς συμβολισμούς, την τελευταία Παρασκευή του Ακαθίστου Ύμνου.  Σας ευχαριστώ θερμώς και γιατί με καλέσατε να γιορτάσουμε στην Άνδρο αυτή την μεγάλη μέρα για το Νησί σας, αλλά και γιατί με αυτή την ευκαιρία μου επιδαψιλεύετε την ύψιστη τιμή ανακήρυξής μου σ’ Επίτιμο Δημότη σας.  Επειδή όμως αυτή η τιμή δεν αφορά το πρόσωπό μου, αφορά τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, επιτρέψατέ μου να συνοψίσω τα διδάγματα, τα οποία απορρέουν από την Ιστορία της Άνδρου και την Εορτή της Παναγίας της Θεοσκέπαστης, και τα οποία θα με ακολουθούν, ως δείκτης πορείας, κατά την άσκηση των καθηκόντων μου, και όχι μόνον.

  1. Ο περικαλλής Ναός της Παναγίας της Θεοσκέπαστης -που πήρε την σημερινή εμβληματική του μορφή ύστερα από πάμπολλες επισκευές και προσθήκες, αρχής γενομένης μάλλον από τον 11ο αιώνα- δεσπόζει ως πνευματική κορυφή στην Άνδρο, την «Υδρούσα». Κορυφή, η οποία φαίνεται να ηγείται μιας σεπτής πομπής από εκκλησιές και ξωκλήσια, που «ξεφυτρώνουν» σε κάθε γωνιά και κάθε βράχο του Νησιού και αναδεικνύουν τους άρρηκτους πνευματικούς δεσμούς της Ελληνικής Ναυτοσύνης με την Ελληνική Ορθόδοξη Πίστη.

Α. Διόλου τυχαίο, λοιπόν, το ότι ο Ναός της Παναγίας είχε πάρει το αρχικό όνομά του από την θαυματουργή εφέστια εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας, στοργικής οδηγού των ναυτικών του Νησιού της Άνδρου σε θάλασσες και ωκεανούς.  Άλλωστε, οι ντόπιοι δεν ξεχνούν την από στόμα σε στόμα διήγηση, κατά την οποία η πρώτη μικρή εικόνα της Παναγιάς έφθασε στην Άνδρο από την θάλασσα με τρόπο θαυματουργό, για να γλυτώσει από το μένος των εικονομάχων.

Β. Και ήταν ένα θαύμα, και πάλι από τη θάλασσα, που έκανε την Παναγία την Οδηγήτρια να γίνει και Θεοσκέπαστη.  Αξίζει, νομίζω, να θυμηθούμε την σχετική ιστορία, τουλάχιστον κατά την επικρατέστερη εκδοχή της: Αρχικώς, η σκεπή του Ναού της Παναγίας της Οδηγήτριας ήταν φτιαγμένη από πλάκες.  Για ν’ αποφύγουν την φθορά του χρόνου που επέτεινε η αλμύρα, οι κάτοικοι της Άνδρου αποφάσισαν, στα τέλη του 18ου αιώνα, να καλύψουν το Ναό με κεραμοσκεπή.  Τα ξύλα έφθασαν με καράβι στην Άνδρο, μα ο καπετάνιος ζήτησε υπέρογκο ποσό γι’ αυτά, το οποίο οι κάτοικοι δεν μπορούσαν να πληρώσουν.  Φόρτωσε πάλι τα ξύλα ο καπετάνιος στο καράβι και άνοιξε πανιά για την Τήνο, προκειμένου να τα πουλήσει εκεί.  Στ’ ανοιχτά βρήκε άγριο καιρό, και για να σώσει το σκαρί και το πλήρωμα πέταξε τα ξύλα στη θάλασσα.  Η Θεία Πρόνοια τα οδήγησε με τα κύματα να φθάσουν ξανά στην Άνδρο, στον κάβο-Σταρά, απέναντι από τη Χώρα.  Τα μάζεψαν οι κάτοικοι, έκαναν την κεραμοσκεπή, κι έκτοτε η Παναγία η Οδηγήτρια έγινε και Θεοσκέπαστη.

  1. Η Άνδρος, μεσ’ από την ιστορία των ναυτικών της, μοιάζει με κουκούλι που συμπυκνώνει -μαζί μ’ άλλους βέβαια νησιωτικούς τόπους μας, για να μην τους αδικούμε ιστορικώς- την σχέση των Ελλήνων με την θάλασσα. Με άλλες λέξεις, την Άνδρο θα την λέγαμε και «εγχειρίδιο» της Ελληνικής Ναυτοσύνης.  Ας μην λησμονάμε ότι η ναυτική παράδοση της Άνδρου πάει βαθειά στους αιώνες, αφού στην μακρινή αρχαιότητα έπαιξε καίριο ρόλο, ως κέντρο ναυτικού εμπορίου ανάμεσα στην ηπειρωτική Ελλάδα και την Κρήτη, μέσω Κυκλάδων.

Α. Αρχικώς, οι ναυτικοί της Άνδρου ξεκίνησαν με μικρά -και προϊόντος του χρόνου πολύ μεγαλύτερα- ιστιοφόρα.  Ηγετικές φυσιογνωμίες του στόλου αυτού, ως εφοπλιστές και καπεταναίοι, υπήρξαν οι οικογένειες Γουλανδρή και Εμπειρίκου.

Β. Κατά το πέρασμα από τα πανιά στον ατμό -δηλαδή από τα ιστιοφόρα στα βαπόρια- οι ναυτικοί της Άνδρου προσαρμόσθηκαν, αντίθετα από άλλες περιοχές της Ελλάδας, γρήγορα και αποτελεσματικά.  Γι’ αυτό και, σχεδόν αμέσως, «έχτισαν» μεγάλο στόλο βαποριών, και πάλι με μπροστάρηδες τις οικογένειες Γουλανδρή και Εμπειρίκου.  Η ανάπτυξη της Άνδρου και η ευμάρειά της ήταν τέτοια, ώστε τότε πήρε τ’ όνομα «Μικρά Αγγλία».  Πολλά οφείλομε για την υπενθύμιση της ιστορίας της περιόδου της οικονομικής ακμής της Άνδρου στην Ιωάννα Καρυστιάνη και στον Παντελή Βούλγαρη.

Γ. Αξίζει να επισημανθεί ότι στην τότε ανάπτυξη του στόλου των βαποριών της Άνδρου -αλλά και άλλων ναυτικών κέντρων στην Ελλάδα- συνέβαλε, με καθοριστικό τρόπο, η θεσμοθέτηση της ναυτικής υποθήκης.  Και τούτο διότι, μέσω της ναυτικής υποθήκης, η οποία με την μορφή της κατάλληλης εμπράγματης ασφάλειας μείωσε δραστικά το μεγάλο κόστος ναυπήγησης των βαποριών, οι κίνδυνοι των δανειστών ξεπεράσθηκαν και τα επιτόκια δανεισμού έμειναν σε μικρό, σχετικώς, ύψος.  Έτσι, οι εφοπλιστές της Άνδρου «πέρασαν τον κάβο» των ίδιων κεφαλαίων που απαιτούνταν για τη ναυπήγηση των βαποριών, και τα οποία άλλωστε δεν είχαν.  Είναι άξιο μνείας το ότι ο νόμος περί ναυτικής υποθήκης -που ξεκίνησε ως απλή, και αργότερα, ως προτιμώμενη, απέκτησε ακόμη μεγαλύτερα εχέγγυα για τον δανειστή, άρα εχέγγυα ακόμη μεγαλύτερης μείωσης των επιτοκίων δανεισμού- θεσπίσθηκε το 1908, όταν Υπουργός Ναυτιλίας ήταν ο βουλευτής Άνδρου, Επαμεινώνδας Εμπειρίκος.

  • Υπό τα δεδομένα αυτά, η σημερινή μεγάλη Γιορτή της Άνδρου μας διδάσκει -και ιδίως εμένα, όπως τόνισα ευθύς εξ αρχής- πολλαπλώς και με άκρως αντιπροσωπευτικούς συμβολισμούς. Από τα διδάγματα και τους συμβολισμούς αυτούς επιλέγω, μέσα στην σημερινή κρίσιμη για τον Τόπο μας και τον Λαό μας συγκυρία, τους εξής:

Α. Η ανυπέρβλητη ναυτική παράδοση των Ελλήνων όχι μόνο κρατάει πάντα την Ελλάδα στην κορυφή της Παγκόσμιας Ναυτιλίας, αλλά «ταξιδεύει» την Πατρίδα μας, δίχως σύνορα, μεσ’ από θάλασσες και ωκεανούς σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη.

  1. Έτσι η Ελλάδα πορεύεται διαρκώς όρθια και ζωντανή, ίδιο «αβύθιστο» καράβι, αψηφώντας τις προκλήσεις και τις δυσχέρειες, και με «αληγείς» γι’ αυτήν τους ανέμους της δημιουργίας. Γι’ αυτό και οι όποιες οπισθοδρομήσεις της είναι πρόσκαιρες και παροδικές, δίχως ν’ ανακόπτουν τη ρότα της προς την εκπλήρωση της αποστολής της παγκοσμίως, όπως ταιριάζει στην Ιστορία και την μεγάλη Κληρονομιά του Λαού μας και του Έθνους μας. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο βλέπουμε την θάλασσα ως ένα χώρο ειρήνης και ειρηνικής συνύπαρξης και συνδημιουργίας, με όλους τους Λαούς και ιδίως με τους γείτονές μας.  Και τους υπενθυμίζουμε ότι απαράβατος, από την φύση του, όρος αυτής της ειρηνικής συνύπαρξης και συνδημιουργίας είναι οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, οι οποίοι θεσπίσθηκαν, με βάση την πικρή και επώδυνη εμπειρία των καταστροφικών πολεμικών συρράξεων, για να εμπεδώσουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις κάθε Κράτους.
  2. Αυτό είναι και το μήνυμα που στέλνουμε από την Άνδρο και στην φίλη και γείτονα Τουρκία: Βάση της φιλίας και της καλής γειτονίας, την οποία επιδιώκουμε ειλικρινώς, είναι το να κάνουμε τις θάλασσές μας, την Μεσόγειο και το Αιγαίο, γέφυρες που μας ενώνουν και μας εμπνέουν στον δρόμο της δημιουργίας. Και οι αντηρίδες, πάνω στις οποίες στηρίζονται αυτές οι γέφυρες, είναι οι διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου, στο σύνολό του, με κορωνίδα τις Συνθήκες που καθορίζουν τα σύνορά μας -ήτοι ιδίως τις Συνθήκες της Λωζάνης του 1923 και των Παρισίων του 1947- καθώς και την Συνθήκη του Montego Bay του 1980, αναφορικά με το Δίκαιο της Θάλασσας, σε ό,τι αφορά την ΑΟΖ.   Επαναλαμβάνω δε, για μιαν ακόμη φορά, ότι η τελευταία δεσμεύει και την Τουρκία -μολονότι δεν έχει προσχωρήσει σ’ αυτήν- μέσω των γενικώς παραδεδεγμένων κανόνων του Διεθνούς Δικαίου που παράγει.  Όλο αυτό το πλέγμα κανόνων του Διεθνούς Δικαίου είναι πλήρες και σαφές, δίχως περιθώρια αμφισβητήσεων και, ιδίως, επινόησης γκρίζων ζωνών.  Υπ’ αυτό το πνεύμα ο Ελληνικός Λαός δίνει το χέρι προς την γείτονά μας Τουρκία.  Σ’ αυτήν ανήκει η ευθύνη να δώσει και το δικό της χέρι.  Διότι είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι, εν πάση περιπτώσει, εμείς, οι Έλληνες, όπως το έχουμε ιστορικώς αποδείξει με αμάχητα τεκμήρια, θα υπερασπισθούμε μέχρι κεραίας το Διεθνές Δίκαιο και τα εξ αυτού απορρέοντα δικαιώματά μας, και για δικό μας λογαριασμό αλλά και για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Β. Στον, δίχως σύνορα, δρόμο της δημιουργίας παγκοσμίως, εμάς, τους Έλληνες, μας εμπνέουν, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, οι αρχές της Ειρήνης, του Ανθρωπισμού και της Αλληλεγγύης, που κατάγονται από την Χριστιανική Διδασκαλία, η οποία συνιστά βασικό πυλώνα του Ελληνικού αλλά και του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού.

  1. Επιπλέον, και πάλιν ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, στον ίδιο δρόμο μας στηρίζει ο διαχρονικώς κορυφαίος ρόλος της Ορθοδοξίας στην πορεία του Λαού και του Έθνους μας προς την επίτευξη της δικής τους αποστολής, σύμφωνα με την Ιστορική μας Κληρονομιά και τον Πολιτισμό μας.
  2. Το συμπέρασμα αυτό ισχύει τόσο περισσότερο, όσο η Ορθοδοξία, όπως αποδεικνύει η επώδυνη εμπειρία των σημερινών χαλεπών καιρών παγκοσμίως, εκφράζει αυθεντικώς τα προαναφερόμενα προτάγματα της Ειρήνης, του Ανθρωπισμού και της Αλληλεγγύης. Τα πεπραγμένα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος μαρτυρούν αψευδώς.

 

Κύριε Δήμαρχε,

Με αυτές τις σκέψεις σας ευχαριστώ εκ νέου για τον άκρως τιμητικό τίτλο του Επίτιμου Δημότη, τον οποίο μου απονείματε και για τη θερμή φιλοξενία, την οποία μου επιφυλάξατε.  Επιτρέψατέ μου δε να σας διαβεβαιώσω ότι θα πράξω ό,τι μου αναλογεί, στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων μου, προκειμένου να φανώ αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης των, εφεξής συνδημοτών μου, κατοίκων της Ιστορικής Άνδρου.

Χρόνια πολλά.-

 

 

Περισσότερα
24 Μαρ
By: Ελευθερία 0

Χαιρετισμός του Προέδρου της Δημοκρατίας κατά τις εκδηλώσεις εορτασμού της Πολιούχου της Άνδρου της Παναγίας της Θεοσκέπαστου

Σεβασμιώτατε,

Κύριε Αντιπρόεδρε της Βουλής των Ελλήνων,

Κύριε Υπουργέ,

Κύριοι Βουλευτές,

Κύριοι Εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας,

Κύριε Πρόεδρε του Αρείου Πάγου,

Κύριε Δήμαρχε,

Κάτοικοι της Άνδρου και, κυρίως, παιδιά μου,  και επιτρέψτε μου αυτή την έκφραση.

 

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, τύχη αγαθή και μέσω της Θείας Πρόνοιας και συνεορτάζουμε την εορτή της Παναγίας της Θεοσκέπαστης, πολιούχου της Άνδρου.  Την γιορτάζουμε όμως μαζί με την μεγάλη γιορτή της Εθνεγερσίας της 25ης Μαρτίου 1821.  Και δεν θεωρώ – ιδίως σ’αυτή την συγκυρία – αυτή την σύμπτωση ως τυχαία.  Και δεν την θεωρώ τυχαία, επειδή όπως θα εκθέσω εδώ πρέπει να πορευθούμε στο μέλλον – και ιδίως μέσα σ’αυτή την κρίσιμη συγκυρία – με βάση τα διδάγματα εκείνων που υπήρξαν οι πρόγονοί μας και μας κληροδότησαν αυτό το μεγάλο κομμάτι της Ιστορίας, το οποίο μας ανήκει και που καλούμαστε, όμως, να το υπερασπισθούμε και να το επαυξήσουμε.  Γιατί δεν μπορούμε να παραμείνουμε απλώς κληρονόμοι μεγάλων προγόνων.

 

Πρέπει να γράψουμε, με βάση ακριβώς αυτή την κληρονομιά, την δική μας Ιστορία.  Και τούτος ο Τόπος και αυτή η επέτειος μας εμπνέει να το πράξουμε. Αρκεί ν’αναγνωρίζουμε την αλήθεια, να τιμούμε την αλήθεια.  Αρκεί να διδασκόμαστε απ’αυτήν.  Και το λέγω τούτο γιατί αυτά που θα πω σχετικά με τις σχέσεις της Πατρίδος μας, του Λαού μας, του Έθνους μας με την Ορθοδοξία δεν έχουν να κάνουν τίποτα απολύτως με το τι πιστεύει κανείς. Ανήκω σε εκείνους, και το γνωρίζει το πανελλήνιο, που και εκ νοοτροπίας και εκ του ρόλου μου σέβομαι στο ακέραιο τα θεμελιώδη δικαιώματα του Ανθρώπου, με κορωνίδα το δικαίωμα της Θρησκευτικής Ελευθερίας.  Γι’αυτό έκανα αυτή την διευκρίνηση.  Γιατί αυτά που θα πω δεν έχουν καμία σχέση με το αν κάποιος πιστεύει ή όχι.

 

Γνωρίζουμε όλοι ότι η Εκκλησία, Σεβασμιώτατε, υπήρξε πάντοτε παρούσα στους μεγάλους αγώνες του Έθνους και υπερασπίσθηκε την Πατρίδα και την Ιστορία. Η Επέτειος της 25ης Μαρτίου αποτελεί ένα παράδειγμα αυτής, ακριβώς, της πρωτοπορίας της Εκκλησίας στους εθνικούς αγώνες.  Αρκεί να δει κανείς τον ρόλο της Εκκλησίας καθ’όλη την διάρκεια της τουρκικής κατάκτησης.  Πώς διαφύλαξε η Εκκλησία την συνείδηση του Λαού και του Έθνους.  Γιατί κάνουν λάθος όσοι νομίζουν ότι το Έθνος των Ελλήνων δημιουργήθηκε μαζί με το Νεώτερο Ελληνικό Κράτος με την έκρηξη της Εθνεγερσίας. Είναι το Έθνος των Ελλήνων μέσα από την μακραίωνα Ιστορία του, το οποίο έδωσε σάρκα και οστά την 25η Μαρτίου του 1821 στο Νεώτερο Ελληνικό Κράτος. Το Έθνος των Ελλήνων πάει πολύ μακριά. Και σ’αυτή την πορεία, τις δύσκολες ώρες – όπως είπα – η Εκκλησία και η Ορθοδοξία ήταν παρούσα. Τονίζω δε και τούτο ακόμα: Ήταν παρούσα στην Αγία Λαύρα. Ήταν παρούσα στη συνέχεια σε σημαντικότατες στιγμές και, ιδίως, στις δύσκολες στιγμές.  Τις στιγμές του κατατρεγμού ήταν παρούσα σε καταστροφές όπου έπρεπε ν’ανατάξουμε το φρόνημα των Ελλήνων, για να μπορέσουν οι πρόγονοί μας να μας κληροδοτήσουν την Ελλάδα, αυτή την οποία έχουμε εμείς και την οποία οφείλουμε να υπερασπισθούμε.

 

Η Εκκλησία είναι παρούσα, Σεβασμιώτατε, και σ’αυτή την κρίσιμη συγκυρία που ζούμε σήμερα μέσα από το κοινωνικό της έργο που ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει.  Ένα κοινωνικό έργο το οποίο αποτελεί πραγματικό πυλώνα του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου.  Γιατί μαστίζεται, χειμάζεται το Κοινωνικό Κράτος.  Αδυνατεί το ίδιο το Κράτος να στηρίξει αυτόν τον θεμελιώδη πυλώνα του Πολιτισμού μας και της Κοινωνίας μας.  Και έρχεται η Εκκλησία αρωγός, συμπαραστάτης, συμπληρώνοντας τα κενά του Κράτους, για να στηρίξει τον κοινωνικό ιστό, για ν’αποφύγουμε την ρήξη του κοινωνικού ιστού.  Και το πράττει μέσα από τις αρχές της Αλληλεγγύης και του Ανθρωπισμού, πάνω στη βάση των θεμελιωδών αρχών του ‘αγαπάτε αλλήλους’ ως την πλήρη έννοια της οικειώσεως, Σεβασμιώτατε, η οποία εκφράζεται με το ‘αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν’.

 

Αυτή είναι η αλήθεια σχετικά με τον ρόλο της Εκκλησίας. Και το επαναλαμβάνω για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις: Δεν είναι θέμα πίστεως.  Καθένας που ζει σ’αυτόν τον Τόπο, καθένας που ζει τις δοξασμένες και τις δύσκολες στιγμές του Λαού και του Έθνους ξέρει τι έχει συμβεί στο παρελθόν.  Ξέρει πώς συμπορευθήκαμε για να υπερασπισθούμε τα ιερά και τα όσια του Λαού και του Έθνους Πολιτεία και Εκκλησία σεβόμενοι αμοιβαίως τους ρόλους τους οποίους διαγράφει το Σύνταγμα.  Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα Συντάγματά μας, από το πρώτο-πρώτο, το προσωρινό Σύνταγμα, μέχρι το ισχύον Σύνταγμα, καταγράφει αυτό τον ρόλο της Εκκλησίας.  Και διερωτώνται ορισμένοι: Μα, γιατί συμβαίνει αυτό;  Υπάρχει κάποιο άλλο Σύνταγμα, στον ευρωπαϊκό π.χ. χώρο το οποίο έχει αντίστοιχη αναφορά στην συμπόρευση Εκκλησίας και Πολιτείας;  Όχι.  Αλλά το ερώτημα είναι το εξής: Μπορεί κάποιος να μου πει – σας το λέγω υπό την διπλή μου ιδιότητα, του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά και του Καθηγητή του Δημοσίου Δικαίου – μπορεί να μου πει κανείς σε ποιο άλλο Κράτος της μεγάλης Ευρωπαϊκής μας Οικογένειας η Εκκλησία έπαιξε τον ρόλο που έπαιξε η Εκκλησία της Ελλάδος για να σταθεί όρθιος αυτός ο Λαός, για να σταθεί όρθιο αυτό το Έθνος;  Δεν θα το βρείτε πουθενά.

 

Γι’αυτό τα Συντάγματα καταγράφουν την Ιστορική Αλήθεια. Την καταγράφουν όχι για να υποχρεώσουν τον οιονδήποτε ν’ασπάζεται τον Χριστιανισμό ή να πιστεύει  όπως πιστεύουμε εμείς οι Ορθόδοξοι.  Καθένας είναι ελεύθερος, αλλά μέσα απ’αυτή την έκφραση της ελευθερίας δεν μπορούμε να αγνοούμε, το τονίζω, την Ιστορία μας.  Και το Σύνταγμα, ως εκ του θεσμικού του ρόλου, ως βάση της έννομης τάξης, περιγράφει αυτή την πορεία, η οποία συνεχίζεται – όπως σας είπα πριν – μέχρι σήμερα. Και συνεχίζεται και θα συνεχίζεται γιατί αυτή είναι η κληρονομιά μας.  Πάνω σ’αυτές τις βάσεις θα χτίσουμε το μέλλον.  Γι’αυτά τα παιδιά που είπατε, Σεβασμιώτατε, που είναι εδώ, που γαλουχούνται με αυτές τις αρχές και αυτές τις αξίες τούτου του νησιού.  Τούτου του νησιού που ταξίδεψε την Ελλάδα στα πέρατα της Οικουμένης.  Και συνεχίζει να την ταξιδεύει.  Κάτω από την θωριά της Παναγιάς της Θεοσκέπαστης, η οποία εκφράζει ιδανικά αυτή την μίξη ανάμεσα στην Ελληνική Ναυτοσύνη και στην Ορθοδοξία.

 

Να είσθε βέβαιοι ότι ενωμένοι θα τα καταφέρουμε.  Θα τα καταφέρουμε ενωμένοι, Σεβασμιώτατε, όπως διδάσκει και η ίδια η Εκκλησία.  Γιατί εμείς οι Έλληνες ξέρουμε στα μεγάλα και σημαντικά να συμπορευόμαστε.  Ξέρουμε ν’αφήνουμε πίσω τις δυσκολίες, να αφήνουμε πίσω τις όποιες διαφορές, που είναι απολύτως θεμιτές σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα και, ιδίως, σε μια αντιπροσωπευτική Δημοκρατία.  Αλλά, σε ό,τι αφορά την επιτέλεση της αποστολής μας είμαστε όλοι μαζί, πορευόμαστε όλοι μαζί. Υπερασπιζόμαστε, όπως είπα, την κληρονομιά μας, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να γράψουμε το δικό μας μέλλον. Το οφείλουμε, τουλάχιστον όσοι διαχειριζόμαστε τις τύχες του Τόπου αυτή την στιγμή, στους προγόνους μας.  Το οφείλουμε και σ’αυτή τη γενιά.  Της το οφείλουμε για να μπορέσει κι εκείνη να δημιουργήσει αυτό που της ανήκει χωρίς να πληρώνει τα δικά μας λάθη.

 

Σεβασμιώτατε, σας ευχαριστώ για την θερμή φιλοξενία.  Εύχομαι η Παναγιά η Θεοσκέπαστη να σκεπάζει όχι μόνο την Άνδρο, αλλά ολόκληρη την Ελλάδα.  Όπως την σκεπάζει κάθε φορά η Παναγιά της Τήνου, όταν χρειάσθηκε.  Εύχομαι να γιορτάσουμε αύριο την Εορτή του Ευαγγελισμού, όπως ταιριάζει στο Έθνος των Ελλήνων, με βάση τις Αρχές του, με βάση την Ιστορία του, μα και με βάση την δική του αποστολή στο πλαίσιο της Ευρώπης μας, αλλά και στο πλαίσιο όλης της Ανθρωπότητας εν γένει. Χρόνια Πολλά και του χρόνου.-

 

Περισσότερα
24 Μαρ
By: Ελευθερία 0

Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας με την ευκαιρία της Εθνικής εορτής της 25ης Μαρτίου

Εορτάζουμε, με τον αρμόζοντα σεβασμό και την δέουσα λαμπρότητα, την Εθνεγερσία του 1821, η οποία αποτέλεσε την «Ανάσταση» του Γένους μας, καθώς οδήγησε στην κατάλυση της μακρόχρονης υποδούλωσης των Προγόνων μας στον οθωμανικό ζυγό και στην δημιουργία του νεότερου Ελληνικού Κράτους. Τότε οι Έλληνες αναδείχθηκαν, όπως πάντοτε στην ηρωϊκή και μακραίωνη Ιστορία τους, «κα παρ δύναμιν τολμητα κα παρ γνώμην κινδυνευτα κα ν τος δεινος εέλπιδες». Έτσι αγνόησαν την αριθμητική υπεροχή των κατακτητών και επαναστάτησαν για ν’ ανακτήσουν την Ελευθερία τους που αποτελεί, άλλωστε, όπως επανειλημμένως έχω τονίσει, υπαρξιακή αρχή και, άρα, τρόπο ζωής για το Έθνος μας και τον Λαό μας.

  • Η Ελληνική Επανάσταση εκδηλώθηκε μέσα σ’ ένα αντίξοο διεθνές πολιτικό περιβάλλον, στο οποίο διακυβεύονταν κρίσιμα συμφέροντα των τότε μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης. Και τούτο διότι, αφενός οι ευρωπαϊκές δυνάμεις ήταν σύμφωνες όσον αφορά την αρχή της νομιμότητας της απόλυτης μοναρχίας, η οποία όμως είχε κλονισθεί απ’ το 1820 με τις εξεγέρσεις της Νότιας Αμερικής εναντίον της Ισπανίας, τις φιλελεύθερες και εθνικές επαναστάσεις του Πεδεμοντίου και της Νεάπολης, καθώς και τον φιλελεύθερο ξεσηκωμό της Ισπανίας εναντίον του απολυταρχισμού των Βουρβώνων. Και, αφετέρου, οι δυνάμεις της Ιεράς Συμμαχίας διαφωνούσαν μεταξύ τους για το «Ανατολικό ζήτημα», δοθέντος ότι ο κύριος σκοπός της Αυστρίας και της Αγγλίας ήταν ν’ αναστείλουν την ανησυχητική προώθηση της Ρωσίας προς τα Βαλκάνια και τον Εύξεινο Πόντο. Η Ελληνική Επανάσταση, όπως ήταν αναμενόμενο, αρχικώς καταδικάσθηκε από την Ιερά Συμμαχία. Όμως, η εμβληματική επιτυχία της Εθνεγερσίας μας από το 1821 ως το 1824, η εντυπωσιακή ανθεκτικότητά της στις εμφανισθείσες δυσχέρειες από το 1825 ως το 1827, αλλά και το απαράμιλλο κίνημα του Φιλελληνισμού που εμφανίστηκε στην Ευρώπη, εμπνέοντας ορισμένα από τα πιο εκλεκτά της τέκνα να σταθούν αλληλέγγυα στον Αγώνα των Ελλήνων για την Ελευθερία -προσφέροντας μάλιστα τις περιουσίες τους και ενίοτε την ίδια την ζωή τους για την ευόδωση αυτού του Αγώνα- είχαν ως αποτέλεσμα την συγκρότηση από την Ρωσία, την Αγγλία και την Γαλλία της Τριπλής Συμμαχίας, τον Ιούλιο του 1827. Ακολούθησε η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, στις 20 Οκτωβρίου 1827, όπου καταστράφηκε ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος, γεγονός που σηματοδότησε την τελειωτική νικηφόρα έκβαση του μοναδικού, ως προς τον επιδειχθέντα ηρωϊσμό,  ξεσηκωμού των Προγόνων μας κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
  • Στην σημερινή εποχή η Ελλάδα είναι δύναμη προαγωγής και ανάπτυξης Πολιτισμού και Δημοκρατίας, αλλά και δύναμη υπεράσπισης της Ειρήνης και της Ασφάλειας στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, η οποία σέβεται εμπράκτως και με απόλυτη συνέπεια το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές Δίκαιο στο σύνολό του. Έτσι, επιδιώκει την φιλία και την συνεργασία με όλους της τους γείτονες, ενώ παράλληλα φιλοδοξεί, ως αναπόσπαστο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σκληρού πυρήνα της, της Ευρωζώνης, να συμμετάσχει ενεργά στην ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, μέσω της οικοδόμησης μιας ομοσπονδιακού τύπου Ευρώπης, υπό όρους Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας και σεβασμού του Κράτους Δικαίου και, κατ’ εξοχήν, του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου.
  • Οι βασικές αυτές αρχές, που διέπουν με σταθερότητα και συνέπεια την διεθνή συμπεριφορά της Χώρας μας έναντι πάντων, εξειδικεύονται ως εξής στις επιμέρους σχέσεις μας με τις γειτονικές μας χώρες:

Α. Ως προς την Τουρκία: Επιδιώκουμε σχέσεις φιλίας και καλής γειτονίας.  Όμως, οι σχέσεις φιλίας και καλής γειτονίας με την Τουρκία, όπως επίσης και η ευρωπαϊκή της προοπτική -την οποία εμείς, οι Έλληνες, ευνοούμε- εξαρτάται από τον πλήρη σεβασμό του συνόλου του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου.  Ιδιαιτέρως δε από τον πλήρη σεβασμό της Συνθήκης της Λωζάνης, της Συνθήκης των Παρισίων του 1947 και του Δικαίου της Θάλασσας, το οποίο δεσμεύει την Τουρκία με την μορφή γενικώς παραδεδεγμένων κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, εφαρμοζόμενων εν συνόλω και όχι επιλεκτικώς.  Επιπλέον, η Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία κατοχυρώνει τα σύνορα, το έδαφος και την κυριαρχία τόσο της Ελλάδας όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν αναθεωρείται ούτε επικαιροποιείται και είναι απολύτως σαφής, δίχως ν’ αφήνει ίχνος «γκρίζων ζωνών».  Υπό τα δεδομένα αυτά η Τουρκία πρέπει να κατανοήσει και να σεβασθεί ότι η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση ευνοούν την ευρωπαϊκή της προοπτική, πλην όμως έχουν και την θέληση αλλά και την δύναμη να υπερασπισθούν, αμέσως και αποτελεσματικώς, τα σύνορα, το έδαφος και την κυριαρχία τους.

Β. Ως προς την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας: Στηρίζουμε την πορεία ένταξης της φίλης ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.  Τούτο όμως, για λόγους σεβασμού της Ιστορίας, του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου, προϋποθέτει προηγούμενη λύση ως προς το όνομά της, η οποία θα εμπεριέχει τις απαραίτητες εγγυήσεις εξάλειψης του αλυτρωτισμού. Κατόπιν τούτου ένας τρόπος υπάρχει για να προχωρήσει η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ: Πρώτον, προηγούμενη αναθεώρηση, προς αυτή την κατεύθυνση, του συντάγματός της, κάτι το οποίο σηματοδοτεί και τον σεβασμό που η Ελλάδα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ επιδεικνύουν απέναντι στην έννομη τάξη της και στο κράτος δικαίου εν γένει. Και, δεύτερον, συμφωνία που θα εμπεριέχει όλες τις εγγυήσεις εξάλειψης του αλυτρωτισμού που προανέφερα.

  • Επίσης, αποτελεί διαρκές χρέος μας να μην λησμονούμε την Κύπρο.  Για την Μεγαλόνησο, η οποία εξακολουθεί ν’ αντιμετωπίζει την τραγωδία της  τουρκικής στρατιωτικής κατοχής εδαφών της, πρέπει να διασφαλισθεί λύση δίκαιη και βιώσιμη, πλήρως σύμφωνη με το Διεθνές και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, πρωτογενές και παράγωγο. Λύση η οποία θα διασφαλίσει, οριστικώς και αμετακλήτως, μεταξύ άλλων, ένα Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης μ’ ενιαία διεθνή προσωπικότητα και πλήρη κυριαρχία, απαλλαγμένο από στρατεύματα κατοχής και εγγυήσεις τρίτων, που αντιτίθενται άλλωστε πλήρως στην κατά το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο έννοια της κυριαρχίας.

Με την ευκαιρία της Εθνικής μας Εορτής της 25ης Μαρτίου έχω χρέος να επισημάνω ότι κατά την ιστορική πορεία του Λαού μας και του Έθνους μας επιβεβαιώθηκε, μεταξύ άλλων, η ακόλουθη αυταπόδεικτη αλήθεια: Όσες φορές εμείς, οι Έλληνες, πορευθήκαμε ενωμένοι μεγαλουργήσαμε.  Ενώ ο διχασμός μας οδήγησε σε καταστροφές, που στοίχισαν ακόμη και κομμάτια του Εθνικού μας Κορμού.  «Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές», συμπύκνωσε αποφθεγματικώς ο Εθνικός μας Ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός.  Και η αρχή αυτή οφείλει ν’ αποτελεί γνώμονα των προσωπικών και συλλογικών ενεργειών μας, εφεξής και ες αεί.  Η πρόσφατη πολύπλευρη κρίση της κοινωνίας μας και της οικονομίας μας παρέχει αφορμή για πολλαπλά συμπεράσματα.  Αναλογιζόμενοι τα σφάλματά μας αλλά και διδασκόμενοι από αυτά, οφείλουμε να εργασθούμε, παρά τις όποιες απολύτως θεμιτές στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού μας Πολιτεύματος πολιτικές μας διαφορές, για την οικοδόμηση μιας καλύτερης Ελλάδας, για χάρη των επόμενων γενεών.  Πρέπει να εργασθούμε συστηματικά προς αυτή την κατεύθυνση, με αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση αλλά και ανυπόκριτη διάθεση για συλλογική δημιουργία υπέρ του Εθνικού και του Δημόσιου Συμφέροντος.  Μόνον έτσι θ’ αποδείξουμε ότι δεν είμαστε μόνο κληρονόμοι ενός λαμπρού και πανανθρώπινης αξίας παρελθόντος, αλλά και άξιοι συνεχιστές του, ικανοί να εγγυηθούμε στον Λαό μας και το Έθνος μας το μέλλον που οφείλουμε να διεκδικήσουμε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής μας Οικογένειας και της Διεθνούς Κοινότητας εν γένει.

Χρόνια πολλά.

Περισσότερα
23 Μαρ
By: Ελευθερία 0

Από την συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Υπουργό Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Σάββα Αγγελίδη

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Υπουργέ, σας καλωσορίζω στην Αθήνα, καλή επιτυχία στα καθήκοντα σας. Χαίρομαι γιατί η  επίσκεψή σας στην Αθήνα γίνεται σε μια στιγμή όπου φάνηκε η Αλληλεγγύη στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως στα ζητήματα της Κύπρου. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση με αφορμή τα τελευταία γεγονότα και τη στάση της Τουρκίας απέναντι στη Κυπριακή Δημοκρατία, πήρε μια θέση που είναι ξεκάθαρη στο εξής: Και το λέω σε έναν άνθρωπο που έχει και νομική πείρα. Ξεκαθάρισε τι εστί κυριαρχία Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί η Κύπρος, ως Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθορίζει την κυριαρχία της και σύμφωνα με τις διατάξεις του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Επομένως, ο,τιδήποτε αφορά το έδαφος, τον αέρα και την θάλασσα προσδιορίζεται και από το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο, το οποίο όπως έχουμε πει -και η θέση αυτή είναι δεδομένη, εδώ και καιρό, και από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης- στην περίπτωση επίλυσης του Κυπριακού δεν ανέχεται την ύπαρξη στρατευμάτων κατοχής ούτε εγγυήσεις τρίτων και σε ότι αφορά την ΑΟΖ, διευκρινίζεται ότι αυτή η ΑΟΖ είναι ΑΟΖ Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τούτο σημαίνει πλήρη σεβασμό του Δικαίου της Θάλασσας, της Συνθήκης του Montego Bay του 1982 η οποία -θα το λέω, κουραστικά ίσως, αλλά πρέπει αυτό να καθίσταται σαφές κάθε φορά- δεσμεύει και την Τουρκία, μολονότι δεν έχει προσχωρήσει στην Συνθήκη. Διότι η Συνθήκη αυτή, λόγω του μεγάλου αριθμού των Κρατών που έχουν προσχωρήσει, παράγει γενικώς παραδεδεγμένους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, που δεσμεύουν και την Τουρκία. Και χαίρομαι γιατί αυτή η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η στάση υπεράσπισης της κυριαρχίας της Κύπρου, δείχνει ότι οι Εταίροι μας αντιλαμβάνονται πως οποιαδήποτε έκπτωση στο θέμα της κυριαρχίας της Κύπρου, είτε στο  έδαφος είτε στον αέρα είτε στην θάλασσα, θα αποτελούσε ένα εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο για κάθε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και γνωρίζουμε ότι οι καιροί επιβάλλουν να είμαστε πολύ προσεκτικοί και σε αυτόν το τομέα.

 

Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ. Είναι ιδιαίτερη χαρά μου και τιμή που βρίσκομαι εδώ σήμερα. Και δεν είναι μόνο συμβολική η επίσκεψη αλλά και ουσιαστική, γιατί θα έχω την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις επί αυτών των κρίσιμων θεμάτων. Και όπως έχετε πει προηγουμένως νομίζω είναι μια επίπονη προσπάθεια της συνεργασίας της Ελλάδας και της Κύπρου και ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το αποτέλεσμα το χθεσινό, το αποκορύφωμα αυτής της συνεργασίας, και για την ταύτιση για τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και πιστεύω ότι θα έχουμε την ευκαιρία να συνεχίσουμε αυτό τον αγώνα για την τελική επίλυση και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουνε είτε ως Κύπρος  είτε ως  Ελλάδα. Να είστε καλά.

Φωτογραφία: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΑΛΤΑΣ

 

Περισσότερα